MuhurtaNow

ಉದ್ಧವಗೀತಾ - ದಶಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

Sri Krishna · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

അഥ ദശമോഽധ്യായഃ ।

ശ്രീഭഗവാന് ഉവാച

മയാ ഉദിതേഷു അവഹിതഃ സ്വധര്മേഷു മദാശ്രയഃ । വര്ണാശ്രമകുല ആചാരം അകാമാത്മാ സമാചരേത് ॥ 1

അന്വീക്ഷേത വിശുദ്ധാത്മാ ദേഹിനാം വിഷയാത്മനാമ് । ഗുണേഷു തത്ത്വധ്യാനേന സർവാരംഭവിപര്യയമ് ॥ 2॥

സുപ്തസ്യ വിഷയാലോകഃ ധ്യായതഃ വാ മനോരഥഃ । നാനാമകത്വാത് വിഫലഃ തഥാ ഭേദാത്മദീഃ ഗുണൈഃ ॥ 3॥

നിവൃത്തം കര്മ സേവേത പ്രവൃത്തം മത്പരഃ ത്യജേത് । ജിജ്ഞാസായാം സംപ്രവൃത്തഃ ന അദ്രിയേത് കര്മ ചോദനാമ് ॥ 4॥

യമാനഭീക്ഷ്ണം സേവേത നിയമാന് മത്പരഃ ക്വചിത് । മദഭിജ്ഞം ഗുരം ശാംതം ഉപാസീത മദാത്മകമ് ॥ 5॥

അമാന്യമത്സരഃ ദക്ഷഃ നിര്മമഃ ദൃഢസൌഹൃദഃ । അസത്വരഃ അര്ഥജിജ്ഞാസുഃ അനസൂയൌഃ അമോഘവാക് ॥ 6॥

ജായാപത്യഗൃഹക്ഷേത്രസ്വജനദ്രവിണ ആദിഷു । ഉദാസീനഃ സമം പശ്യന് സർവേഷു അര്ഥം ഇവ ആത്മനഃ ॥ 7॥

വിലക്ഷണഃ സ്ഥൂലസൂക്ഷ്മാത് ദേഹാത് ആത്മേക്ഷിതാ സ്വദൃക് । യഥാഗ്നിഃ ദാരുണഃ ദാഹ്യാത് ദാഹകഃ അന്യഃ പ്രകാശകഃ ॥ 8॥

നിരോധ ഉത്പത്തി അണു ബൃഹന് നാനാത്വം തത്കൃതാന് ഗുണാന് । അംതഃ പ്രവിഷ്ടഃ ആധത്തഃ ഏവം ദേഹഗുണാന് പരഃ ॥ 9॥

യഃ അസൌ ഗുണൈഃ വിരചിതഃ ദേഹഃ അയം പുരുഷസ്യ ഹി । സംസാരഃ തത് നിബംധഃ അയം പുംസഃ വിദ്യാത് ഛിദാത്മനഃ ॥ 10॥

തസ്മാത് ജിജ്ഞാസയാ ആത്മാനം ആത്മസ്ഥം പരമ് । സംഗമ്യ നിരസേത് ഏതത് വസ്തുബുദ്ധിം യഥാക്രമമ് ॥ 11॥

ആചാര്യഃ അരണിഃ ആദ്യഃ സ്യാത് അംതേവാസി ഉത്തര അരണിഃ । തത് സംധാനം പ്രവചനം വിദ്യാ സംധിഃ സുഖാവഹഃ ॥ 12॥

വൈശാരദീ സാ അതിവിശുദ്ധബുദ്ധിഃ ധുനോതി മായാം ഗുണസംപ്രസൂതാമ് । ഗുണാന് ച സംദഹ്യ യത് ആത്മം ഏതത് സ്വയം ച ശാമ്യതി അസമിദ് യഥാ അഗ്നിഃ ॥ 13॥

അഥ ഏഷാം കര്മകര്തൄണാം ഭോക്തൄണാം സുഖദുഃഖയോഃ । നാനാത്വം അഥ നിത്യത്വം ലോകകാലാഗമ ആത്മനാമ് ॥ 14॥

മന്യസേ സർവഭാവാനാം സംസ്ഥാ ഹി ഔത്പത്തികീ യഥാ । തത് തത് ആകൃതിഭേദേന ജായതേ ഭിദ്യതേ ച ധീഃ ॥ 15॥

ഏവം അപി അംഗ സർവേഷാം ദേഹിനാം ദേഹയോഗതഃ । കാല അവയവതഃ സംതി ഭാവാ ജന്മാദയോഃ അസകൃത് ॥ 16॥

അത്ര അപി കര്മണാം കര്തുഃ അസ്വാതംത്ര്യം ച ലക്ഷ്യതേ । ഭോക്തുഃ ച ദുഃഖസുഖയോഃ കഃ അന്വര്ഥഃ വിവശം ഭജേത് ॥ 17॥

ന ദേഹിനാം സുഖം കിംചിത് വിദ്യതേ വിദുഷാം അപി । തഥാ ച ദുഃഖം മൂഢാനാം വൃഥാ അഹംകരണം പരമ് ॥ 18॥

യദി പ്രാപ്തിം വിഘാതം ച ജാനംതി സുഖദുഃഖയോഃ । തേ അപി അദ്ധാ ന വിദുഃ യോഗം മൃത്യുഃ ന പ്രഭവേത് യഥാ ॥ 19॥

കഃ അന്വര്ഥഃ സുഖയതി ഏനം കാമഃ വാ മൃത്യുഃ അംതികേ । ആഘാതം നീയമാനസ്യ വധ്യസി ഏവ ന തുഷ്ടിദഃ ॥ 20॥

ശ്രുതം ച ദൃഷ്ടവത് ദുഷ്ടം സ്പര്ധാ അസൂയാ അത്യയവ്യയൈഃ । ബഹു അംതരായ കാമത്വാത് കൃഷിവത് ച അപി നിഷ്ഫലമ് ॥ 21॥

അംതരായൈഃ അവിഹതഃ യദി ധര്മഃ സ്വനുഷ്ഠിതഃ । തേനാപി നിര്ജിതം സ്ഥാനം യഥാ ഗച്ഛതി തത് ശ്രുണു ॥ 22॥

ഇഷ്ത്വാ ഇഹ ദേവതാഃ യജ്ഞൈഃ സ്വര്ലോകം യാതി യാജ്ഞികഃ । ഭുംജീത ദേവവത് തത്ര ഭോഗാന് ദിവ്യാന് നിജ അര്ജിതാന് ॥ 23॥

സ്വപുണ്യ ഉപചിതേ ശുഭ്രേ വിമാനഃ ഉപഗീയതേ । ഗംധർവൈഃ വിഹരന്മധ്യേ ദേവീനാം ഹൃദ്യവേഷധൃക് ॥ 24॥

സ്ത്രീഭിഃ കാമഗയാനേന കിംകിണീജാലമാലിനാ । ക്രീഡന് ന വേദ ആത്മപാതം സുരാക്രീഡേഷു നിർവൃതഃ ॥ 25॥

താവത് പ്രമോദതേ സ്വര്ഗേ യാവത് പുണ്യം സമാപ്യതേ । ക്ഷീണപുണ്യഃ പതതി അർവാക് അനിച്ഛന് കാലചാലിതഃ ॥ 26॥

യദി അധര്മരതഃ സംഗാത് അസതാം വാ അജിതേംദ്രിയഃ । കാമാത്മാ കൃപണഃ ലുബ്ധഃ സ്ത്രൈണഃ ഭൂതവിഹിംസകഃ ॥ 27॥

പശൂന് അവിധിനാ ആലഭ്യ പ്രേതഭൂതഗണാന് യജന് । നരകാന് അവശഃ ജംതുഃ ഗത്വാ യാതി ഉല്ബണം തമഃ ॥ 28॥

കര്മാണി ദുഃഖ ഉദര്കാണി കുർവന് ദേഹേന തൈഃ പുനഃ । ദേഹം ആഭജതേ തത്ര കിം സുഖം മര്ത്യധര്മിണഃ ॥ 29॥

ലോകാനാം ലോക പാലാനാം മദ്ഭയം കല്പജീവിനാമ് । ബ്രഹ്മണഃ അപി ഭയം മത്തഃ ദ്വിപരാധപര ആയുഷഃ ॥ 30॥

ഗുണാഃ സൃജംതി കര്മാണി ഗുണഃ അനുസൃജതേ ഗുണാന് । ജീവഃ തു ഗുണസംയുക്തഃ ഭുംക്തേ കര്മഫലാനി അസൌ ॥ 31॥

യാവത് സ്യാത് ഗുണവൈഷമ്യം താവത് നാനാത്വം ആത്മനഃ । നാനാത്വം ആത്മനഃ യാവത് പാരതംത്ര്യം തദാ ഏവ ഹി ॥ 32॥

യാവത് അസ്യ അസ്വതംത്രത്വം താവത് ഈശ്വരതഃ ഭയമ് । യഃ ഏതത് സമുപാസീരന് തേ മുഹ്യംതി ശുചാര്പിതാഃ ॥ 33॥

കാലഃ ആത്മാ ആഗമഃ ലോകഃ സ്വഭാവഃ ധര്മഃ ഏവ ച । ഇതി മാം ബഹുധാ പ്രാഹുഃ ഗുണവ്യതികരേ സതി ॥ 34॥

ഉദ്ധവഃ ഉവാച

ഗുണേഷു വര്തമാനഃ അപി ദേഹജേഷു അനപാവൃതാഃ । ഗുണൈഃ ന ബധ്യതേ ദേഹീ ബധ്യതേ വാ കഥം വിഭോ ॥ 35

കഥം വര്തേത വിഹരേത് കൈഃ വാ ജ്ഞായേത ലക്ഷണൈഃ । കിം ഭുംജീത ഉത വിസൃജേത് ശയീത ആസീത യാതി വാ ॥ 36॥

ഏതത് അച്യുത മേ ബ്രൂഹി പ്രശ്നം പ്രശ്നവിദാം വര । നിത്യമുക്തഃ നിത്യബദ്ധഃ ഏകഃ ഏവ ഇതി മേ ഭ്രമഃ ॥ 37॥

ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവതേ മഹാപുരാണേ പാരമഹംസ്യാം സംഹിതായാമേകാദശസ്കംധേ ഭഗവദുദ്ധവസംവാദേ ദശമോഽധ്യായഃ ॥

ಉದ್ಧವಗೀತಾ - ದಶಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ

ಈ ಉದ್ಧವಗೀತಾ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ೧೦ನೇ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದ ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧದ ೧೦ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ; ಉದ್ಧವನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಬೋಧನೆಯ ಭಾಗ. ತನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣು ಬಂದವನು ತಾನು ಬೋಧಿಸಿದ ಸ್ವಧರ್ಮಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಕಾಮವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು, ಜನ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿ ದುಃಖ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ ಕೃಷ್ಣ. ಸ್ವರ್ಗವೂ ಸೇರಿ ಕರ್ಮಫಲಗಳು ಕ್ಷಣಿಕ, ಕಾಲಬದ್ಧ; ದೇಹಾಭಿಮಾನ ಇರುವವರೆಗೆ ಕರ್ಮ ಜೀವವನ್ನು ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ; ಆತ್ಮವನ್ನು ದೇಹ ಗುಣಗಳಿಂದ ಭಿನ್ನವೆಂದು ಅರಿತ ಜ್ಞಾನಿ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಬಾಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ತೋರುತ್ತಾನೆ.

ಮೂಲ: ಕೊನೆಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಭಾಗವತ ಪುರಾಣ, ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧ, ೧೦ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ಭಾಗವತ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಾಗವತ ಸಪ್ತಾಹದಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಪುಣ್ಯ ತೀರಿದಾಗ ಸ್ವರ್ಗಸುಖವೂ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅದರ ಹಿಂದೆ ಓಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅಧ್ಯಾಯ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ.
  • ಇದು ಲೋಕ ಬಿಡುವ ಮುಂಚಿನ ಕೃಷ್ಣನ ಕೊನೆಯ ಮಹಾಬೋಧನೆ ಉದ್ಧವಗೀತೆಗೆ ಸೇರಿದೆ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸುವವರು ಯಾರು?

ಉದ್ಧವನಿಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ.

ಇದು ಸ್ವರ್ಗದ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ?

ಅದರ ಸುಖ ಕ್ಷಣಿಕ, ಕಾಲಬದ್ಧ ಎಂದು.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಲ್ಲಿಂದ?

ಭಾಗವತ ಪುರಾಣ, ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧ, ೧೦ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.