നാരായണീയം ദശക 72 - അക്രൂരഗോകുലയാത്രാ
Vishnu · പരമ്പരാഗത ഭക്തിഗ്രന്ഥം
कंसोऽथ नारदगिरा व्रजवासिनं त्वा- माकर्ण्य दीर्णहृदयः स हि गांदिनेयम् । आहूय कार्मुकमखच्छलतो भवंत- मानेतुमेनमहिनोदहिनाथशायिन् ॥1॥
अक्रूर एष भवदंघ्रिपरश्चिराय त्वद्दर्शनाक्षममनाः क्षितिपालभीत्या । तस्याज्ञयैव पुनरीक्षितुमुद्यतस्त्वा- मानंदभारमतिभूरितरं बभार ॥2॥
सोऽयं रथेन सुकृती भवतो निवासं गच्छन् मनोरथगणांस्त्वयि धार्यमाणान् । आस्वादयन् मुहुरपायभयेन दैवं संप्रार्थयन् पथि न किंचिदपि व्यजानात् ॥3॥
द्रक्ष्यामि वेदशतगीतगतिं पुमांसं स्प्रक्ष्यामि किंस्विदपि नाम परिष्वजेयम् । किं वक्ष्यते स खलु मां क्वनु वीक्षितः स्या- दित्थं निनाय स भवन्मयमेव मार्गम् ॥4॥
भूयः क्रमादभिविशन् भवदंघ्रिपूतं वृंदावनं हरविरिंचसुराभिवंद्यम् । आनंदमग्न इव लग्न इव प्रमोहे किं किं दशांतरमवाप न पंकजाक्ष ॥5॥
पश्यन्नवंदत भवद्विहृतिस्थलानि पांसुष्ववेष्टत भवच्चरणांकितेषु । किं ब्रूमहे बहुजना हि तदापि जाता एवं तु भक्तितरला विरलाः परात्मन् ॥6॥
सायं स गोपभवनानि भवच्चरित्र- गीतामृतप्रसृतकर्णरसायनानि । पश्यन् प्रमोदसरितेव किलोह्यमानो गच्छन् भवद्भवनसन्निधिमन्वयासीत् ॥7॥
तावद्ददर्श पशुदोहविलोकलोलं भक्तोत्तमागतिमिव प्रतिपालयंतम् । भूमन् भवंतमयमग्रजवंतमंत- र्ब्रह्मानुभूतिरससिंधुमिवोद्वमंतम् ॥8॥
सायंतनाप्लवविशेषविविक्तगात्रौ द्वौ पीतनीलरुचिरांबरलोभनीयौ । नातिप्रपंचधृतभूषणचारुवेषौ मंदस्मितार्द्रवदनौ स युवां ददर्श ॥9॥
दूराद्रथात्समवरुह्य नमंतमेन- मुत्थाप्य भक्तकुलमौलिमथोपगूहन् । हर्षान्मिताक्षरगिरा कुशलानुयोगी पाणिं प्रगृह्य सबलोऽथ गृहं निनेथ ॥10॥
नंदेन साकममितादरमर्चयित्वा तं यादवं तदुदितां निशमय्य वार्ताम् । गोपेषु भूपतिनिदेशकथां निवेद्य नानाकथाभिरिह तेन निशामनैषीः ॥11॥
चंद्रागृहे किमुत चंद्रभगागृहे नु राधागृहे नु भवने किमु मैत्रविंदे । धूर्तो विलंबत इति प्रमदाभिरुच्चै- राशंकितो निशि मरुत्पुरनाथ पायाः ॥12॥
നാരായണീയം ദശക 72 - അക്രൂരഗോകുലയാത്രാ - ഒരു പരിചയം
The seventy-second dashaka of the Narayaneeyam tells of Akrura's journey to Vraja. Hearing from Narada that Krishna lives in Vraja, Kamsa, his heart shattered with fear, calls Akrura, son of Gandini, and on the pretext of a festival of the bow sends him to bring Krishna to Mathura. Akrura, long a devotee of the Lord's feet, sets out with joy, his mind full of longing to see him, thinking: shall I see those feet worshipped by Brahma and the gods? Reaching Vraja at dusk, he sees the Lord's footprints in the dust, falls and rolls in them with tears of joy, and then meets Krishna and Balarama, who welcome him with love.
രചയിതാവ്: Melpathur Narayana Bhattathiri (1560 to 1646)
എപ്പോൾ ജപിക്കാം: In daily Narayaneeyam parayana and at Guruvayur.
നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?
- Akrura, though sent by Kamsa, was in heart one of Krishna's greatest devotees.
- Akrura rolling in the dust of the Lord's footprints is a famous image of humble devotion.
പതിവ് ചോദ്യങ്ങൾ
Who sent Akrura to Vraja?
Kamsa, on the pretext of a bow festival.
What did Akrura do on seeing the footprints?
He rolled in the dust with tears of joy.
Who wrote the Narayaneeyam?
Melpathur Narayana Bhattathiri, in 1586.
ആരാധനയ്ക്കും പഠനത്തിനുമായി നൽകുന്നു, പ്രവചനമായല്ല. വാണിജ്യേതരം.
കൂടുതൽ ഭക്തിഗ്രന്ഥങ്ങൾ