ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാ മൂലമ് - ദ്വാദശോഽധ്യായഃ
Sri Krishna · പരമ്പരാഗത ഭക്തിഗ്രന്ഥം
om shree paramaatmane namah atha dvaadasho'dhyaayah । bhaktiyogah
arjuna uvaacha
evam satatayuktaa ye bhaktaastvaam paryupaasate । ye chaapyaksharamavyaktam teshaam ke yogavittamaah ॥ 1
shreebhagavaanuvaacha
mayyaaveshya mano ye maam nityayuktaa upaasate । shraddhayaa parayopetaaste me yuktatamaa mataah ॥ 2
ye tvaksharamanirdeshyamavyaktam paryupaasate । sarvatragamachintyam cha kootasthamachalam dhruvam ॥ 3 ॥
sanniyamyendriyagraamam sarvatra samabuddhayah । te praapnuvanti maameva sarvabhootahite rataah ॥ 4 ॥
klesho'dhikatarasteshaamavyaktaasaktachetasaam । avyaktaa hi gatirduhkham dehavadbhiravaapyate ॥ 5 ॥
ye tu sarvaani karmaani mayi sannyasya matparaah । ananyenaiva yogena maam dhyaayanta upaasate ॥ 6 ॥
teshaamaham samuddhartaa mrityusamsaarasaagaraat । bhavaami na chiraatpaartha mayyaaveshitachetasaam ॥ 7 ॥
mayyeva mana aadhatsva mayi buddhim niveshaya । nivasishyasi mayyeva ata oordhvam na samshayah ॥ 8 ॥
atha chittam samaadhaatum na shaknoshi mayi sthiram । abhyaasayogena tato maamichchaaptum dhananjaya ॥ 9 ॥
abhyaase'pyasamartho'si matkarmaparamo bhava । madarthamapi karmaani kurvansiddhimavaapsyasi ॥ 10 ॥
athaitadapyashakto'si kartum madyogamaashritah । sarvakarmaphalatyaagam tatah kuru yataatmavaan ॥ 11 ॥
shreyo hi jnaanamabhyaasaajjnaanaaddhyaanam vishishyate । dhyaanaatkarmaphalatyaagastyaagaachchaantiranantaram ॥ 12 ॥
adveshtaa sarvabhootaanaam maitrah karuna eva cha । nirmamo nirahankaarah samaduhkhasukhah kshamee ॥ 13 ॥
santushtah satatam yogee yataatmaa dridhanishchayah । mayyarpitamanobuddhiryo madbhaktah sa me priyah ॥ 14 ॥
yasmaannodvijate loko lokaannodvijate cha yah । harshaamarshabhayodvegairmukto yah sa cha me priyah ॥ 15 ॥
anapekshah shuchirdaksha udaaseeno gatavyathah । sarvaarambhaparityaagee yo madbhaktah sa me priyah ॥ 16 ॥
yo na hrishyati na dveshti na shochati na kaankshati । shubhaashubhaparityaagee bhaktimaanyah sa me priyah ॥ 17 ॥
samah shatrau cha mitre cha tathaa maanaapamaanayoh । sheetoshnasukhaduhkheshu samah sangavivarjitah ॥ 18 ॥
tulyanindaastutirmaunee santushto yena kenachit । aniketah sthiramatirbhaktimaanme priyo narah ॥ 19 ॥
ye tu dharmyaamritamidam yathoktam paryupaasate । shraddadhaanaa matparamaa bhaktaaste'teeva me priyaah ॥ 20 ॥
om tatsaditi shreemadbhagavadgeetaasoopanishatsu brahmavidyaayaam yogashaastre shreekrishnaarjunasamvaade bhaktiyogo naama dvaadasho'dhyaayah ॥12 ॥
ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാ മൂലമ് - ദ്വാദശോഽധ്യായഃ - ഒരു പരിചയം
The twelfth chapter of the Bhagavad Gita is Bhakti Yoga, the yoga of devotion. Arjuna asks who is better: those who worship Krishna with constant devotion, or those who meditate on the formless, imperishable Absolute. Krishna answers that those who fix their minds on him with faith are the best, since the path of the unmanifest is hard for embodied beings, and then describes the devotee who is dear to him.
ഉറവിടം: Mahabharata, Bhishma Parva (Bhagavad Gita, chapter 12)
എപ്പോൾ ജപിക്കാം: Daily in Gita reading, on Gita Jayanti and Ekadashi, and often memorised for its teaching on devotion.
നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?
- With twenty verses, it is one of the shortest chapters of the Gita.
- Its verses 13 to 20 describe the qualities of the devotee dear to Krishna: without hatred, friendly and compassionate to all, free of "I" and "mine", the same in pleasure and pain, forgiving.
- Krishna offers steps for every capacity: fix the mind on me; if not, practise; if not, work for me; if not, give up the fruits of action.
പതിവ് ചോദ്യങ്ങൾ
What is the twelfth chapter called?
Bhakti Yoga, the yoga of devotion.
What does Arjuna ask?
Whether devotion to Krishna in form or meditation on the formless is better.
Who is dear to Krishna, according to this chapter?
One without hatred, kind to all, free of selfishness, even-minded and forgiving.
ആരാധനയ്ക്കും പഠനത്തിനുമായി നൽകുന്നു, പ്രവചനമായല്ല. വാണിജ്യേതരം.
കൂടുതൽ ഭക്തിഗ്രന്ഥങ്ങൾ