ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാ മൂലമ് - ചതുര്ദശോഽധ്യായഃ
Sri Krishna · പരമ്പരാഗത ഭക്തിഗ്രന്ഥം
ഓം ശ്രീ പരമാത്മനേ നമഃ അഥ ചതുര്ദശോഽധ്യായഃ । ഗുണത്രയവിഭാഗയോഗഃ
ശ്രീഭഗവാനുവാച
പരം ഭൂയഃ പ്രവക്ഷ്യാമി ജ്ഞാനാനാം ജ്ഞാനമുത്തമമ് । യജ്ജ്ഞാത്വാ മുനയഃ സർവേ പരാം സിദ്ധിമിതോ ഗതാഃ ॥ 1
ഇദം ജ്ഞാനമുപാശ്രിത്യ മമ സാധര്മ്യമാഗതാഃ । സര്ഗേഽപി നോപജായംതേ പ്രലയേ ന വ്യഥംതി ച ॥ 2 ॥
മമ യോനിര്മഹദ്ബ്രഹ്മ തസ്മിന്ഗര്ഭം ദധാമ്യഹമ് । സംഭവഃ സർവഭൂതാനാം തതോ ഭവതി ഭാരത ॥ 3 ॥
സർവയോനിഷു കൌംതേയ മൂര്തയഃ സംഭവംതി യാഃ । താസാം ബ്രഹ്മ മഹദ്യോനിരഹം ബീജപ്രദഃ പിതാ ॥ 4 ॥
സത്ത്വം രജസ്തമ ഇതി ഗുണാഃ പ്രകൃതിസംഭവാഃ । നിബധ്നംതി മഹാബാഹോ ദേഹേ ദേഹിനമവ്യയമ് ॥ 5 ॥
തത്ര സത്ത്വം നിര്മലത്വാത്പ്രകാശകമനാമയമ് । സുഖസംഗേന ബധ്നാതി ജ്ഞാനസംഗേന ചാനഘ ॥ 6 ॥
രജോ രാഗാത്മകം വിദ്ധി തൃഷ്ണാസംഗസമുദ്ഭവമ് । തന്നിബധ്നാതി കൌംതേയ കര്മസംഗേന ദേഹിനമ് ॥ 7 ॥
തമസ്ത്വജ്ഞാനജം വിദ്ധി മോഹനം സർവദേഹിനാമ് । പ്രമാദാലസ്യനിദ്രാഭിസ്തന്നിബധ്നാതി ഭാരത ॥ 8 ॥
സത്ത്വം സുഖേ സംജയതി രജഃ കര്മണി ഭാരത । ജ്ഞാനമാവൃത്യ തു തമഃ പ്രമാദേ സംജയത്യുത ॥ 9 ॥
രജസ്തമശ്ചാഭിഭൂയ സത്ത്വം ഭവതി ഭാരത । രജഃ സത്ത്വം തമശ്ചൈവ തമഃ സത്ത്വം രജസ്തഥാ ॥ 10 ॥
സർവദ്വാരേഷു ദേഹേഽസ്മിന്പ്രകാശ ഉപജായതേ । ജ്ഞാനം യദാ തദാ വിദ്യാദ്വിവൃദ്ധം സത്ത്വമിത്യുത ॥ 11 ॥
ലോഭഃ പ്രവൃത്തിരാരംഭഃ കര്മണാമശമഃ സ്പൃഹാ । രജസ്യേതാനി ജായംതേ വിവൃദ്ധേ ഭരതര്ഷഭ ॥ 12 ॥
അപ്രകാശോഽപ്രവൃത്തിശ്ച പ്രമാദോ മോഹ ഏവ ച । തമസ്യേതാനി ജായംതേ വിവൃദ്ധേ കുരുനംദന ॥ 13 ॥
യദാ സത്ത്വേ പ്രവൃദ്ധേ തു പ്രലയം യാതി ദേഹഭൃത് । തദോത്തമവിദാം ലോകാനമലാന്പ്രതിപദ്യതേ ॥ 14 ॥
രജസി പ്രലയം ഗത്വാ കര്മസംഗിഷു ജായതേ । തഥാ പ്രലീനസ്തമസി മൂഢയോനിഷു ജായതേ ॥ 15 ॥
കര്മണഃ സുകൃതസ്യാഹുഃ സാത്ത്വികം നിര്മലം ഫലമ് । രജസസ്തു ഫലം ദുഃഖമജ്ഞാനം തമസഃ ഫലമ് ॥ 16 ॥
സത്ത്വാത്സംജായതേ ജ്ഞാനം രജസോ ലോഭ ഏവ ച । പ്രമാദമോഹൌ തമസോ ഭവതോഽജ്ഞാനമേവ ച ॥ 17 ॥
ഊര്ധ്വം ഗച്ഛംതി സത്ത്വസ്ഥാ മധ്യേ തിഷ്ഠംതി രാജസാഃ । ജഘന്യഗുണവൃത്തിസ്ഥാ അധോ ഗച്ഛംതി താമസാഃ ॥ 18 ॥
നാന്യം ഗുണേഭ്യഃ കര്താരം യദാ ദ്രഷ്ടാനുപശ്യതി । ഗുണേഭ്യശ്ച പരം വേത്തി മദ്ഭാവം സോഽധിഗച്ഛതി ॥ 19 ॥
ഗുണാനേതാനതീത്യ ത്രീംദേഹീ ദേഹസമുദ്ഭവാന് । ജന്മമൃത്യുജരാദുഃഖൈർവിമുക്തോഽമൃതമശ്നുതേ ॥ 20 ॥
അര്ജുന ഉവാച
കൈര്ലിംഗൈസ്ത്രീന്ഗുണാനേതാനതീതോ ഭവതി പ്രഭോ । കിമാചാരഃ കഥം ചൈതാംസ്ത്രീന്ഗുണാനതിവര്തതേ ॥ 21
ശ്രീഭഗവാനുവാച
പ്രകാശം ച പ്രവൃത്തിം ച മോഹമേവ ച പാംഡവ । ത ദ്വേഷ്ടി സംപ്രവൃത്താനി ന നിവൃത്താനി കാംക്ഷതി ॥ 22
ഉദാസീനവദാസീനോ ഗുണൈര്യോ ന വിചാല്യതേ । ഗുണാ വര്തംത ഇത്യേവ യോഽവതിഷ്ഠതി നേംഗതേ ॥ 23 ॥
സമദുഃഖസുഖഃ സ്വസ്ഥഃ സമലോഷ്ടാശ്മകാംചനഃ । തുല്യപ്രിയാപ്രിയോ ധീരസ്തുല്യനിംദാത്മസംസ്തുതിഃ ॥ 24 ॥
മാനാപമാനയോസ്തുല്യസ്തുല്യോ മിത്രാരിപക്ഷയോഃ । സർവാരംഭപരിത്യാഗീ ഗുണാതീതഃ സ ഉച്യതേ ॥ 25 ॥
മാം ച യോഽവ്യഭിചാരേണ ഭക്തിയോഗേന സേവതേ । സ ഗുണാന്സമതീത്യൈതാന്ബ്രഹ്മഭൂയായ കല്പതേ ॥ 26 ॥
ബ്രഹ്മണോ ഹി പ്രതിഷ്ഠാഹമമൃതസ്യാവ്യയസ്യ ച । ശാശ്വതസ്യ ച ധര്മസ്യ സുഖസ്യൈകാംതികസ്യ ച ॥ 27 ॥
ഓം തത്സദിതി ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാസൂപനിഷത്സു ബ്രഹ്മവിദ്യായാം യോഗശാസ്ത്രേ ശ്രീകൃഷ്ണാര്ജുനസംവാദേ ഗുണത്രയവിഭാഗയോഗോ നാമ ചതുര്ദശോഽധ്യായഃ ॥14 ।
ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാ മൂലമ് - ചതുര്ദശോഽധ്യായഃ - ഒരു പരിചയം
The fourteenth chapter of the Bhagavad Gita, Gunatraya Vibhaga Yoga, opens with Krishna's promise: "I will tell you again the highest of all knowledge, knowing which the sages reached supreme perfection." The great Brahman (nature) is his womb, in which he places the seed, and he is the father of all beings. Nature has three gunas, sattva, rajas and tamas, which bind the soul to the body: sattva by attachment to joy and knowledge, rajas by craving and action, tamas by delusion and sloth. One who rises above all three, unmoved in honour and dishonour, friend and foe, and serves the Lord with steady devotion, becomes fit for Brahman.
ഉറവിടം: Mahabharata, Bhishma Parva (Bhagavad Gita, chapter 14)
എപ്പോൾ ജപിക്കാം: In daily Gita reading, on Gita Jayanti and Ekadashi.
നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?
- Verse 4 calls the Lord "the seed-giving father" of beings born from every womb.
- Verses 22 to 25 describe the gunatita, one who has gone beyond the three gunas.
പതിവ് ചോദ്യങ്ങൾ
What does Krishna promise at the start?
The highest of all knowledge.
How does sattva bind?
By attachment to joy and knowledge.
Who becomes fit for Brahman?
One who goes beyond the gunas through steady devotion.
ആരാധനയ്ക്കും പഠനത്തിനുമായി നൽകുന്നു, പ്രവചനമായല്ല. വാണിജ്യേതരം.
കൂടുതൽ ഭക്തിഗ്രന്ഥങ്ങൾ