ഉദ്ധവഗീതാ - നവമോഽധ്യായഃ
Sri Krishna · പരമ്പരാഗത ഭക്തിഗ്രന്ഥം
atha navamo'dhyaayah ।
braahmanah uvaacha
parigrahah hi duhkhaaya yat yat priyatamam nrinaam । anantam sukham aapnoti tat vidvaan yah tu akinchanah ॥ 1
saamisham kuraram jaghnuh balinah ye niraamishaah । tat aamisham parityajya sah sukham samavindata ॥ 2॥
na me maanaavamaanau stah na chintaa gehaputrinaam । aatmakreedah aatmaratih vicharaami iha baalavat ॥ 3॥
dvau eva chintayaa muktau parama aanandah aaplutau । yah vimugdhah jadah baalah yah gunebhyah param gatah ॥ 4॥
kvachit kumaaree tu aatmaanam vrinaanaan griham aagataan । svayam taan arhayaamaasa kvaapi yaateshu bandhushu ॥ 5॥
tesham abhyavahaaraartham shaaleen rahasi paarthiva । avaghnantyaah prakoshthasthaah chakruh shankhaah svanam mahat ॥
6॥
saa tat jugupsitam matvaa mahatee vreeditaa tatah । babhanja ekaikashah shankhaan dvau dvau paanyoh asheshayat ॥
7॥
ubhayoh api abhoot ghoshah hi avaghnantyaah sma shankhayoh । tatra api ekam nirabhidat ekasmaan na abhavat dhvanih ॥ 8॥
anvashiksham imam tasyaah upadesham arindama । lokaan anucharan etaan lokatattvavivitsayaa ॥ 9॥
vaase bahoonaam kalahah bhavet vaartaa dvayoh api । ekah eva charet tasmaat kumaaryaah iva kankanah ॥ 10॥
manah ekatra samyujyaat jitashvaasah jita aasanah । vairaagyaabhyaasayogena dhriyamaanam atandritah ॥ 11॥
yasmin manah labdhapadam yat etat shanaih shanaih munchati karmarenoon । sattvena vriddhena rajah tamah cha vidhooya nirvaanam upaiti anindhanam ॥ 12॥
tat evam aatmani avaruddhachittah na veda kinchit bahih antaram vaa । yathaa ishukaarah nripatim vrajantam ishau gataatmaa na dadarsha paarshve ॥ 13॥
ekachaaryaniketah syaat apramattah guhaashayah । alakshyamaanah aachaaraih munih ekah alpabhaashanah ॥ 14॥
grihaarambhah atiduhkhaaya viphalah cha adhruvaatmanah । sarpah parakritam veshma pravishya sukham edhate ॥ 15॥
eko naaraayano devah poorvasrishtam svamaayayaa । samhritya kaalakalayaa kalpaanta idameeshvarah ॥ 16॥
eka evaadviteeyo'bhoodaatmaadhaaro'khilaashrayah । kaalenaatmaanubhaavena saamyam neetaasu shaktishu । sattvaadishvaadipuerushah pradhaanapurusheshvarah ॥ 17॥
paraavaraanaam parama aaste kaivalyasanjnitah । kevalaanubhavaanandasandoho nirupaadhikah ॥ 18॥
kevalaatmaanubhaavena svamaayaam trigunaatmikaam । sankshobhayansrijatyaadau tayaa sootramarindama ॥ 19॥
taamaahustrigunavyaktim srijanteem vishvatomukham । yasminprotamidam vishvam yena samsarate pumaan ॥ 20॥
yathaa oornanaabhih hridayaat oornaam santatya vaktratah । tayaa vihritya bhooyastaam grasati evam maheshvarah ॥ 21॥
yatra yatra manah dehee dhaarayet sakalam dhiyaa । snehaat dveshaat bhayaat vaa api yaati tat tat saroopataam ॥ 22॥
keetah peshaskritam dhyaayan kudyaam tena praveshitah । yaati tat ssatmataam raajan poorvaroopam asantyajan ॥ 23॥
evam gurubhyah etebhyah esha me shikshitaa matih । svaatmaa upashikshitaam buddhim shrunu me vadatah prabho ॥ 24॥
dehah guruh mama viraktivivekahetuh bibhrat sma sattvanidhanam satata artyut arkam । tattvaani anena vimrishaami yathaa tathaa api paarakyam iti avasitah vicharaami asangah ॥ 25॥
jaayaatmajaarthapashubhrityagrihaaptavargaan pushnaati yat priyachikeershayaa vitanvan ॥
svaante sakrichchhram avaruddhadhanah sah dehah srishtvaa asya beejam avaseedati vrikshadharmaa ॥ 26॥
jihvaa ekatah amum avakarshati karhi tarshaa shishnah anyatah tvak udaram shravanam kutashchit । graanah anyatah chapaladrik kva cha karmashaktih bahvyah sapatnyah iva gehapatim lunanti ॥ 27॥
srishtvaa puraani vividhaani ajayaa aatmashaktyaa vrikshaan sareesripapashoonkhagadamshamatsyaan । taih taih atushtahridayah purusham vidhaaya brahmaavalokadhishanam mudamaapa devah ॥ 28॥
labdhvaa sudurlabham idam bahusambhavaante maanushyamarthadamanityamapeeha dheerah । toornam yateta na patet anumrityuh yaavat nihshreyasaaya vishayah khalu sarvatah syaat ॥ 29॥
evam sanjaatavairaagyah vijnaanaloka aatmani । vicharaami maheem etaam muktasangah anahankritih ॥ 30॥
na hi ekasmaat guroh jnaanam susthiram syaat supushkalam । brahma etat adviteeyam vai geeyate bahudhaa rishibhih ॥ 31॥
shreebhagavaanuvaacha
ityuktvaa sa yadum viprastamaamantraya gabheeradheeh । vandito।aabhyarthito raajnaa yayau preeto yathaagatam ॥ 32
avadhootavachah shrutvaa poorveshaam nah sa poorvajah । sarvasangavinirmuktah samachitto babhoova ha ॥ 33॥
(iti avadhootageetam ।)
iti shreemadbhaagavate mahaapuraane paaramahamsyaam samhitaayaamekaadashaskandhe bhagavaduddhavasamvaade navamo'dhyaayah ॥
ഉദ്ധവഗീതാ - നവമോഽധ്യായഃ - ഒരു പരിചയം
This chapter, numbered 9 in this Uddhava Gita series, is chapter 9 of the eleventh book of the Bhagavata Purana, where the avadhuta finishes telling King Yadu of his teachers. "Possessing things brings sorrow, for whatever people hold dearest; the wise one who owns nothing finds endless happiness." He learned this from the osprey, attacked by stronger birds while it held a piece of meat, and freed when it dropped it; from a child, carefree; from a maiden whose bangles jingled until she wore only one, teaching that one should live alone; from the arrow-maker absorbed in his work; from the snake, the spider and the wasp; and finally from his own body, which teaches dispassion.
ഉറവിടം: Bhagavata Purana, book 11, chapter 9, as its colophon states
എപ്പോൾ ജപിക്കാം: In Bhagavata parayana, especially during a Bhagavata saptaha.
നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?
- Verse 1, "Parigraho hi duhkhaya", is the lesson of the osprey: holding on brings pain.
- The image of the arrow-maker, so absorbed that he did not notice a king's procession, is a classic picture of concentration.
പതിവ് ചോദ്യങ്ങൾ
What does the osprey teach?
That holding on to possessions brings sorrow.
What does the arrow-maker teach?
Complete concentration on one's task.
Where is this chapter from?
Bhagavata Purana, book 11, chapter 9.
ആരാധനയ്ക്കും പഠനത്തിനുമായി നൽകുന്നു, പ്രവചനമായല്ല. വാണിജ്യേതരം.
കൂടുതൽ ഭക്തിഗ്രന്ഥങ്ങൾ