MuhurtaNow

ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತಶತಿ ತೃತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ

Devi · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

മഹിഷാസുരവധോ നാമ തൃതീയോഽധ്യായഃ ॥

ധ്യാനം ഓം ഉദ്യദ്ഭാനുസഹസ്രകാംതിം അരുണക്ഷൌമാം ശിരോമാലികാം രക്താലിപ്ത പയോധരാം ജപവടീം വിദ്യാമഭീതിം വരമ് । ഹസ്താബ്ജൈര്ധധതീം ത്രിനേത്രവക്ത്രാരവിംദശ്രിയം ദേവീം ബദ്ധഹിമാംശുരത്നമകുടാം വംദേഽരവിംദസ്ഥിതാമ് ॥

ഋഷിരുവാച

1

നിഹന്യമാനം തത്സൈന്യം അവലോക്യ മഹാസുരഃ। സേനാനീശ്ചിക്ഷുരഃ കോപാദ് ധ്യയൌ യോദ്ധുമഥാംബികാമ് ॥2॥

സ ദേവീം ശരവര്ഷേണ വവര്ഷ സമരേഽസുരഃ। യഥാ മേരുഗിരേഃശൃംഗം തോയവര്ഷേണ തോയദഃ ॥3॥

തസ്യ ഛിത്വാ തതോ ദേവീ ലീലയൈവ ശരോത്കരാന്। ജഘാന തുരഗാന്ബാണൈര്യംതാരം ചൈവ വാജിനാമ് ॥4॥

ചിച്ഛേദ ച ധനുഃസധ്യോ ധ്വജം ചാതിസമുച്ഛൃതമ്। വിവ്യാധ ചൈവ ഗാത്രേഷു ചിന്നധന്വാനമാശുഗൈഃ ॥5॥

സച്ഛിന്നധന്വാ വിരഥോ ഹതാശ്വോ ഹതസാരഥിഃ। അഭ്യധാവത താം ദേവീം ഖഡ്ഗചര്മധരോഽസുരഃ ॥6॥

സിംഹമാഹത്യ ഖഡ്ഗേന തീക്ഷ്ണധാരേണ മൂര്ധനി। ആജഘാന ഭുജേ സവ്യേ ദേവീം അവ്യതിവേഗവാന് ॥6॥

തസ്യാഃ ഖഡ്ഗോ ഭുജം പ്രാപ്യ പഫാല നൃപനംദന। തതോ ജഗ്രാഹ ശൂലം സ കോപാദ് അരുണലോചനഃ ॥8॥

ചിക്ഷേപ ച തതസ്തത്തു ഭദ്രകാള്യാം മഹാസുരഃ। ജാജ്വല്യമാനം തേജോഭീ രവിബിംബമിവാംബരാത് ॥9॥

ദൃഷ്ട്വാ തദാപതച്ഛൂലം ദേവീ ശൂലമമുംചത। തച്ഛൂലംശതധാ തേന നീതം ശൂലം സ ച മഹാസുരഃ ॥10॥

ഹതേ തസ്മിന്മഹാവീര്യേ മഹിഷസ്യ ചമൂപതൌ। ആജഗാമ ഗജാരൂഡഃ ശ്ചാമരസ്ത്രിദശാര്ദനഃ ॥11॥

സോഽപി ശക്തിംമുമോചാഥ ദേവ്യാസ്താം അംബികാ ദ്രുതമ്। ഹുംകാരാഭിഹതാം ഭൂമൌ പാതയാമാസനിഷ്പ്രഭാമ് ॥12॥

ഭഗ്നാം ശക്തിം നിപതിതാം ദൃഷ്ട്വാ ക്രോധസമന്വിതഃ ചിക്ഷേപ ചാമരഃ ശൂലം ബാണൈസ്തദപി സാച്ഛിനത് ॥13॥

തതഃ സിംഹഃസമുത്പത്യ ഗജകുംതരേ ംഭാംതരേസ്ഥിതഃ। ബാഹുയുദ്ധേന യുയുധേ തേനോച്ചൈസ്ത്രിദശാരിണാ ॥14॥

യുധ്യമാനൌ തതസ്തൌ തു തസ്മാന്നാഗാന്മഹീം ഗതൌ യുയുധാതേഽതിസംരബ്ധൌ പ്രഹാരൈ അതിദാരുണൈഃ ॥15॥

തതോ വേഗാത് ഖമുത്പത്യ നിപത്യ ച മൃഗാരിണാ। കരപ്രഹാരേണ ശിരശ്ചാമരസ്യ പൃഥക് കൃതമ് ॥16॥

ഉദഗ്രശ്ച രണേ ദേവ്യാ ശിലാവൃക്ഷാദിഭിര്ഹതഃ। ദംത മുഷ്ടിതലൈശ്ചൈവ കരാളശ്ച നിപാതിതഃ ॥17॥

ദേവീ കൃദ്ധാ ഗദാപാതൈഃ ശ്ചൂര്ണയാമാസ ചോദ്ധതമ്। ഭാഷ്കലം ഭിംദിപാലേന ബാണൈസ്താമ്രം തഥാംധകമ് ॥18॥

ഉഗ്രാസ്യമുഗ്രവീര്യം ച തഥൈവ ച മഹാഹനുമ് ത്രിനേത്രാ ച ത്രിശൂലേന ജഘാന പരമേശ്വരീ ॥19॥

ബിഡാലസ്യാസിനാ കായാത് പാതയാമാസ വൈ ശിരഃ। ദുര്ധരം ദുര്മുഖം ചോഭൌ ശരൈര്നിന്യേ യമക്ഷയമ് ॥20॥

ഏവം സംക്ഷീയമാണേ തു സ്വസൈന്യേ മഹിഷാസുരഃ। മാഹിഷേണ സ്വരൂപേണ ത്രാസയാമാസതാന് ഗണാന് ॥21॥

കാംശ്ചിത്തുംഡപ്രഹാരേണ ഖുരക്ഷേപൈസ്തഥാപരാന്। ലാംഗൂലതാഡിതാംശ്ചാന്യാന് ശൃംഗാഭ്യാം ച വിദാരിതാ ॥22॥

വേഗേന കാംശ്ചിദപരാന്നാദേന ഭ്രമണേന ച। നിഃ ശ്വാസപവനേനാന്യാന് പാതയാമാസ ഭൂതലേ॥23॥

നിപാത്യ പ്രമഥാനീകമഭ്യധാവത സോഽസുരഃ സിംഹം ഹംതും മഹാദേവ്യാഃ കോപം ചക്രേ തതോഽംഭികാ ॥24॥

സോഽപി കോപാന്മഹാവീര്യഃ ഖുരക്ഷുണ്ണമഹീതലഃ। ശൃംഗാഭ്യാം പർവതാനുച്ചാംശ്ചിക്ഷേപ ച നനാദ ച ॥25॥

വേഗ ഭ്രമണ വിക്ഷുണ്ണാ മഹീ തസ്യ വ്യശീര്യത। ലാംഗൂലേനാഹതശ്ചാബ്ധിഃ പ്ലാവയാമാസ സർവതഃ ॥26॥

ധുതശൃംഗ്വിഭിന്നാശ്ച ഖംഡം ഖംഡം യയുര്ഘനാഃ। ശ്വാസാനിലാസ്താഃ ശതശോ നിപേതുര്നഭസോഽചലാഃ ॥27॥

ഇതിക്രോധസമാധ്മാതമാപതംതം മഹാസുരമ്। ദൃഷ്ട്വാ സാ ചംഡികാ കോപം തദ്വധായ തദാഽകരോത് ॥28॥

സാ ക്ഷിത്പ്വാ തസ്യ വൈപാശം തം ബബംധ മഹാസുരമ്। തത്യാജമാഹിഷം രൂപം സോഽപി ബദ്ധോ മഹാമൃധേ ॥29॥

തതഃ സിംഹോഽഭവത്സധ്യോ യാവത്തസ്യാംബികാ ശിരഃ। ഛിനത്തി താവത് പുരുഷഃ ഖഡ്ഗപാണി രദൃശ്യത ॥30॥

തത ഏവാശു പുരുഷം ദേവീ ചിച്ഛേദ സായകൈഃ। തം ഖഡ്ഗചര്മണാ സാര്ധം തതഃ സോഽ ഭൂന്മഹാ ഗജഃ ॥31॥

കരേണ ച മഹാസിംഹം തം ചകര്ഷ ജഗര്ജച । കര്ഷതസ്തു കരം ദേവീ ഖഡ്ഗേന നിരകൃംതത ॥32॥

തതോ മഹാസുരോ ഭൂയോ മാഹിഷം വപുരാസ്ഥിതഃ। തഥൈവ ക്ഷോഭയാമാസ ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ് ॥33॥

തതഃ ക്രുദ്ധാ ജഗന്മാതാ ചംഡികാ പാന മുത്തമമ്। പപൌ പുനഃ പുനശ്ചൈവ ജഹാസാരുണലോചനാ ॥34॥

നനര്ദ ചാസുരഃ സോഽപി ബലവീര്യമദോദ്ധതഃ। വിഷാണാഭ്യാം ച ചിക്ഷേപ ചംഡികാം പ്രതിഭൂധരാന്॥35॥

സാ ച താ ന്പ്രഹിതാം സ്തേന ചൂര്ണയംതീ ശരോത്കരൈഃ। ഉവാച തം മദോദ്ധൂതമുഖരാഗാകുലാക്ഷരമ് ॥36॥

ദേവ്യു​ഉവാച॥

ഗര്ജ ഗര്ജ ക്ഷണം മൂഢ മധു യാവത്പിബാമ്യഹമ്। മയാത്വയി ഹതേഽത്രൈവ ഗര്ജിഷ്യംത്യാശു ദേവതാഃ ॥37॥

ഋഷിരുവാച॥

ഏവമുക്ത്വാ സമുത്പത്യ സാരൂഢാ തം മഹാസുരമ്। പാദേനാ ക്രമ്യ കംഠേ ച ശൂലേനൈന മതാഡയത് ॥38॥

തതഃ സോഽപി പദാക്രാംതസ്തയാ നിജമുഖാത്തതഃ। അര്ധ നിഷ്ക്രാംത ഏവാസീദ്ദേവ്യാ വീര്യേണ സംവൃതഃ ॥40॥

അര്ധ നിഷ്ക്രാംത ഏവാസൌ യുധ്യമാനോ മഹാസുരഃ । തയാ മഹാസിനാ ദേവ്യാ ശിരശ്ഛിത്ത്വാ നിപാതിതഃ ॥41॥

തതോ ഹാഹാകൃതം സർവം ദൈത്യസൈന്യം നനാശ തത്। പ്രഹര്ഷം ച പരം ജഗ്മുഃ സകലാ ദേവതാഗണാഃ ॥42॥

തുഷ്ടു വുസ്താം സുരാ ദേവീം സഹദിവ്യൈര്മഹര്ഷിഭിഃ। ജഗുര്ഗുംധർവപതയോ നനൃതുശ്ചാപ്സരോഗണാഃ ॥43॥

॥ ഇതി ശ്രീ മാര്കംഡേയ പുരാണേ സാവര്നികേ മന്വംതരേ ദേവി മഹത്മ്യേ മഹിഷാസുരവധോ നാമ തൃതീയോഽധ്യായം സമാപ്തമ് ॥

ആഹുതി ഹ്രീം ജയംതീ സാംഗായൈ സായുധായൈ സശക്തികായൈ സപരിവാരായൈ സവാഹനായൈ ശ്രീ മഹാലക്ഷ്മ്യൈ ലക്ഷ്മീ ബീജാദിഷ്ടായൈ മഹാഹുതിം സമര്പയാമി നമഃ സ്വാഹാ ॥

ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತಶತಿ ತೃತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ

ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮಹಿಷಾಸುರನ ಸಂಹಾರವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಚಿಕ್ಷುರ, ಚಾಮರ ಮುಂತಾದ ಸೇನಾಪತಿಗಳನ್ನು ದೇವಿ ಸಂಹರಿಸಿದ ನಂತರ ಮಹಿಷಾಸುರ ಕೋಣ, ಸಿಂಹ, ಮನುಷ್ಯ, ಆನೆ, ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಎರಗುತ್ತಾನೆ; ಕೊನೆಗೆ ದೇವಿ ಅವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾಳೆ. ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಮಧ್ಯಮ ಚರಿತ್ರೆಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ ಇದು.

ಮೂಲ: ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ (ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತಶತೀ), ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಪುರಾಣ

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ನವರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ನವಮಿಯಂದು, ಹಾಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಂಡೀ ಪಾರಾಯಣದ ಭಾಗವಾಗಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಈ ವಿಜಯದಿಂದಲೇ ದೇವಿಗೆ "ಮಹಿಷಾಸುರಮರ್ದಿನಿ" ಎಂಬ ಹೆಸರು.
  • ಮೈಸೂರು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಮಹಿಷಾಸುರನಿಂದ ("ಮಹಿಷೂರು") ಬಂದಿದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ; ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಳು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯ; ಮೈಸೂರು ದಸರಾ ಆ ವಿಜಯದ ಆಚರಣೆ.
  • ಎರಡರಿಂದ ನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ "ಮಧ್ಯಮ ಚರಿತ್ರೆ".

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತಶತಿಯ ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಏನಾಗುತ್ತದೆ?

ದೇವಿ ಮಹಿಷಾಸುರನ ಸೇನಾಪತಿಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ನಂತರ ಮಹಿಷಾಸುರನನ್ನೇ ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹೆಸರೇನು?

"ಮಹಿಷಾಸುರ ವಧ": ಮಹಿಷಾಸುರನ ಸಂಹಾರ.

ಮಹಿಷಾಸುರನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುವ ದೇವಿಯ ರೂಪ ಯಾವುದು?

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಶಕ್ತಿಗಳು ಸೇರಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.