ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತಶತಿ ತೃತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ
Devi · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
మహిషాసురవధో నామ తృతీయోఽధ్యాయః ॥
ధ్యానం ఓం ఉద్యద్భానుసహస్రకాంతిం అరుణక్షౌమాం శిరోమాలికాం రక్తాలిప్త పయోధరాం జపవటీం విద్యామభీతిం వరమ్ । హస్తాబ్జైర్ధధతీం త్రినేత్రవక్త్రారవిందశ్రియం దేవీం బద్ధహిమాంశురత్నమకుటాం వందేఽరవిందస్థితామ్ ॥
ఋషిరువాచ
1
నిహన్యమానం తత్సైన్యం అవలోక్య మహాసురః। సేనానీశ్చిక్షురః కోపాద్ ధ్యయౌ యోద్ధుమథాంబికామ్ ॥2॥
స దేవీం శరవర్షేణ వవర్ష సమరేఽసురః। యథా మేరుగిరేఃశృంగం తోయవర్షేణ తోయదః ॥3॥
తస్య ఛిత్వా తతో దేవీ లీలయైవ శరోత్కరాన్। జఘాన తురగాన్బాణైర్యంతారం చైవ వాజినాం ॥4॥
చిచ్ఛేద చ ధనుఃసధ్యో ధ్వజం చాతిసముచ్ఛృతం। వివ్యాధ చైవ గాత్రేషు చిన్నధన్వానమాశుగైః ॥5॥
సచ్ఛిన్నధన్వా విరథో హతాశ్వో హతసారథిః। అభ్యధావత తాం దేవీం ఖడ్గచర్మధరోఽసురః ॥6॥
సింహమాహత్య ఖడ్గేన తీక్ష్ణధారేణ మూర్ధని। ఆజఘాన భుజే సవ్యే దేవీం అవ్యతివేగవాన్ ॥6॥
తస్యాః ఖడ్గో భుజం ప్రాప్య పఫాల నృపనందన। తతో జగ్రాహ శూలం స కోపాద్ అరుణలోచనః ॥8॥
చిక్షేప చ తతస్తత్తు భద్రకాళ్యాం మహాసురః। జాజ్వల్యమానం తేజోభీ రవిబింబమివాంబరాత్ ॥9॥
దృష్ట్వా తదాపతచ్ఛూలం దేవీ శూలమముంచత। తచ్ఛూలంశతధా తేన నీతం శూలం స చ మహాసురః ॥10॥
హతే తస్మిన్మహావీర్యే మహిషస్య చమూపతౌ। ఆజగామ గజారూడః శ్చామరస్త్రిదశార్దనః ॥11॥
సోఽపి శక్తింముమోచాథ దేవ్యాస్తాం అంబికా ద్రుతం। హుంకారాభిహతాం భూమౌ పాతయామాసనిష్ప్రభాం ॥12॥
భగ్నాం శక్తిం నిపతితాం దృష్ట్వా క్రోధసమన్వితః చిక్షేప చామరః శూలం బాణైస్తదపి సాచ్ఛినత్ ॥13॥
తతః సింహఃసముత్పత్య గజకుంతరే ంభాంతరేస్థితః। బాహుయుద్ధేన యుయుధే తేనోచ్చైస్త్రిదశారిణా ॥14॥
యుధ్యమానౌ తతస్తౌ తు తస్మాన్నాగాన్మహీం గతౌ యుయుధాతేఽతిసంరబ్ధౌ ప్రహారై అతిదారుణైః ॥15॥
తతో వేగాత్ ఖముత్పత్య నిపత్య చ మృగారిణా। కరప్రహారేణ శిరశ్చామరస్య పృథక్ కృతం ॥16॥
ఉదగ్రశ్చ రణే దేవ్యా శిలావృక్షాదిభిర్హతః। దంత ముష్టితలైశ్చైవ కరాళశ్చ నిపాతితః ॥17॥
దేవీ కృద్ధా గదాపాతైః శ్చూర్ణయామాస చోద్ధతం। భాష్కలం భిందిపాలేన బాణైస్తామ్రం తథాంధకం ॥18॥
ఉగ్రాస్యముగ్రవీర్యం చ తథైవ చ మహాహనుం త్రినేత్రా చ త్రిశూలేన జఘాన పరమేశ్వరీ ॥19॥
బిడాలస్యాసినా కాయాత్ పాతయామాస వై శిరః। దుర్ధరం దుర్ముఖం చోభౌ శరైర్నిన్యే యమక్షయం ॥20॥
ఏవం సంక్షీయమాణే తు స్వసైన్యే మహిషాసురః। మాహిషేణ స్వరూపేణ త్రాసయామాసతాన్ గణాన్ ॥21॥
కాంశ్చిత్తుండప్రహారేణ ఖురక్షేపైస్తథాపరాన్। లాంగూలతాడితాంశ్చాన్యాన్ శృంగాభ్యాం చ విదారితా ॥22॥
వేగేన కాంశ్చిదపరాన్నాదేన భ్రమణేన చ। నిః శ్వాసపవనేనాన్యాన్ పాతయామాస భూతలే॥23॥
నిపాత్య ప్రమథానీకమభ్యధావత సోఽసురః సింహం హంతుం మహాదేవ్యాః కోపం చక్రే తతోఽంభికా ॥24॥
సోఽపి కోపాన్మహావీర్యః ఖురక్షుణ్ణమహీతలః। శృంగాభ్యాం పర్వతానుచ్చాంశ్చిక్షేప చ ననాద చ ॥25॥
వేగ భ్రమణ విక్షుణ్ణా మహీ తస్య వ్యశీర్యత। లాంగూలేనాహతశ్చాబ్ధిః ప్లావయామాస సర్వతః ॥26॥
ధుతశృంగ్విభిన్నాశ్చ ఖండం ఖండం యయుర్ఘనాః। శ్వాసానిలాస్తాః శతశో నిపేతుర్నభసోఽచలాః ॥27॥
ఇతిక్రోధసమాధ్మాతమాపతంతం మహాసురం। దృష్ట్వా సా చండికా కోపం తద్వధాయ తదాఽకరోత్ ॥28॥
సా క్షిత్ప్వా తస్య వైపాశం తం బబంధ మహాసురం। తత్యాజమాహిషం రూపం సోఽపి బద్ధో మహామృధే ॥29॥
తతః సింహోఽభవత్సధ్యో యావత్తస్యాంబికా శిరః। ఛినత్తి తావత్ పురుషః ఖడ్గపాణి రదృశ్యత ॥30॥
తత ఏవాశు పురుషం దేవీ చిచ్ఛేద సాయకైః। తం ఖడ్గచర్మణా సార్ధం తతః సోఽ భూన్మహా గజః ॥31॥
కరేణ చ మహాసింహం తం చకర్ష జగర్జచ । కర్షతస్తు కరం దేవీ ఖడ్గేన నిరకృంతత ॥32॥
తతో మహాసురో భూయో మాహిషం వపురాస్థితః। తథైవ క్షోభయామాస త్రైలోక్యం సచరాచరం ॥33॥
తతః క్రుద్ధా జగన్మాతా చండికా పాన ముత్తమం। పపౌ పునః పునశ్చైవ జహాసారుణలోచనా ॥34॥
ననర్ద చాసురః సోఽపి బలవీర్యమదోద్ధతః। విషాణాభ్యాం చ చిక్షేప చండికాం ప్రతిభూధరాన్॥35॥
సా చ తా న్ప్రహితాం స్తేన చూర్ణయంతీ శరోత్కరైః। ఉవాచ తం మదోద్ధూతముఖరాగాకులాక్షరం ॥36॥
దేవ్యుఉవాచ॥
గర్జ గర్జ క్షణం మూఢ మధు యావత్పిబామ్యహం। మయాత్వయి హతేఽత్రైవ గర్జిష్యంత్యాశు దేవతాః ॥37॥
ఋషిరువాచ॥
ఏవముక్త్వా సముత్పత్య సారూఢా తం మహాసురం। పాదేనా క్రమ్య కంఠే చ శూలేనైన మతాడయత్ ॥38॥
తతః సోఽపి పదాక్రాంతస్తయా నిజముఖాత్తతః। అర్ధ నిష్క్రాంత ఏవాసీద్దేవ్యా వీర్యేణ సంవృతః ॥40॥
అర్ధ నిష్క్రాంత ఏవాసౌ యుధ్యమానో మహాసురః । తయా మహాసినా దేవ్యా శిరశ్ఛిత్త్వా నిపాతితః ॥41॥
తతో హాహాకృతం సర్వం దైత్యసైన్యం ననాశ తత్। ప్రహర్షం చ పరం జగ్ముః సకలా దేవతాగణాః ॥42॥
తుష్టు వుస్తాం సురా దేవీం సహదివ్యైర్మహర్షిభిః। జగుర్గుంధర్వపతయో ననృతుశ్చాప్సరోగణాః ॥43॥
॥ ఇతి శ్రీ మార్కండేయ పురాణే సావర్నికే మన్వంతరే దేవి మహత్మ్యే మహిషాసురవధో నామ తృతీయోఽధ్యాయం సమాప్తమ్ ॥
ఆహుతి హ్రీం జయంతీ సాంగాయై సాయుధాయై సశక్తికాయై సపరివారాయై సవాహనాయై శ్రీ మహాలక్ష్మ్యై లక్ష్మీ బీజాదిష్టాయై మహాహుతిం సమర్పయామి నమః స్వాహా ॥
ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತಶತಿ ತೃತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ
ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮಹಿಷಾಸುರನ ಸಂಹಾರವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಚಿಕ್ಷುರ, ಚಾಮರ ಮುಂತಾದ ಸೇನಾಪತಿಗಳನ್ನು ದೇವಿ ಸಂಹರಿಸಿದ ನಂತರ ಮಹಿಷಾಸುರ ಕೋಣ, ಸಿಂಹ, ಮನುಷ್ಯ, ಆನೆ, ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಎರಗುತ್ತಾನೆ; ಕೊನೆಗೆ ದೇವಿ ಅವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾಳೆ. ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಮಧ್ಯಮ ಚರಿತ್ರೆಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ ಇದು.
ಮೂಲ: ದೇವೀ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ (ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತಶತೀ), ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಪುರಾಣ
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ನವರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ನವಮಿಯಂದು, ಹಾಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಂಡೀ ಪಾರಾಯಣದ ಭಾಗವಾಗಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಈ ವಿಜಯದಿಂದಲೇ ದೇವಿಗೆ "ಮಹಿಷಾಸುರಮರ್ದಿನಿ" ಎಂಬ ಹೆಸರು.
- ಮೈಸೂರು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಮಹಿಷಾಸುರನಿಂದ ("ಮಹಿಷೂರು") ಬಂದಿದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ; ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಳು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯ; ಮೈಸೂರು ದಸರಾ ಆ ವಿಜಯದ ಆಚರಣೆ.
- ಎರಡರಿಂದ ನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ "ಮಧ್ಯಮ ಚರಿತ್ರೆ".
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತಶತಿಯ ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಏನಾಗುತ್ತದೆ?
ದೇವಿ ಮಹಿಷಾಸುರನ ಸೇನಾಪತಿಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ನಂತರ ಮಹಿಷಾಸುರನನ್ನೇ ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹೆಸರೇನು?
"ಮಹಿಷಾಸುರ ವಧ": ಮಹಿಷಾಸುರನ ಸಂಹಾರ.
ಮಹಿಷಾಸುರನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುವ ದೇವಿಯ ರೂಪ ಯಾವುದು?
ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಶಕ್ತಿಗಳು ಸೇರಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು