ಗೋವಿಂದ ದಾಮೋದರ ಸ್ತೋತ್ರಂ
Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
അഗ്രേ കുരൂണാമഥ പാംഡവാനാം ദുഃശാസനേനാഹൃതവസ്ത്രകേശാ । കൃഷ്ണാ തദാക്രോശദനന്യനാഥാ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 1॥
ശ്രീകൃഷ്ണ വിഷ്ണോ മധുകൈടഭാരേ ഭക്താനുകംപിന് ഭഗവന് മുരാരേ । ത്രായസ്വ മാം കേശവ ലോകനാഥ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 2॥
വിക്രേതുകാമാ കില ഗോപകന്യാ മുരാരിപാദാര്പിതചിത്തവൃത്തിഃ । ദധ്യാദികം മോഹവശാദവോചദ് ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 3॥
ഉലൂഖലേ സംഭൃതതംഡുലാംശ്ച സംഘട്ടയംത്യോ മുസലൈഃ പ്രമുഗ്ധാഃ । ഗായംതി ഗോപ്യോ ജനിതാനുരാഗാ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 4॥
കാചിത്കരാംഭോജപുടേ നിഷണ്ണം ക്രീഡാശുകം കിംശുകരക്തതുംഡമ് । അധ്യാപയാമാസ സരോരുഹാക്ഷീ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 5॥
ഗൃഹേ ഗൃഹേ ഗോപവധൂസമൂഹഃ പ്രതിക്ഷണം പിംജരസാരികാണാമ് । സ്ഖലദ്ഗിരാം വാചയിതും പ്രവൃത്തോ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 6॥
പര്യ്യംകികാഭാജമലം കുമാരം പ്രസ്വാപയംത്യോഽഖിലഗോപകന്യാഃ । ജഗുഃ പ്രബംധം സ്വരതാലബംധം ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 7॥
രാമാനുജം വീക്ഷണകേലിലോലം ഗോപീ ഗൃഹീത്വാ നവനീതഗോലമ് । ആബാലകം ബാലകമാജുഹാവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 8॥
വിചിത്രവര്ണാഭരണാഭിരാമേ- ഽഭിധേഹി വക്ത്രാംബുജരാജഹംസി । സദാ മദീയേ രസനേഽഗ്രരംഗേ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 9॥
അംകാധിരൂഢം ശിശുഗോപഗൂഢം സ്തനം ധയംതം കമലൈകകാംതമ് । സംബോധയാമാസ മുദാ യശോദാ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 10॥
ക്രീഡംതമംതർവ്രജമാത്മജം സ്വം സമം വയസ്യൈഃ പശുപാലബാലൈഃ । പ്രേമ്ണാ യശോദാ പ്രജുഹാവ കൃഷ്ണം ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 11॥
യശോദയാ ഗാഢമുലൂഖലേന ഗോകംഠപാശേന നിബധ്യമാനഃ । രുരോദ മംദം നവനീതഭോജീ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 12॥
നിജാംഗണേ കംകണകേലിലോലം ഗോപീ ഗൃഹീത്വാ നവനീതഗോലമ് । ആമര്ദയത്പാണിതലേന നേത്രേ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 13॥
ഗൃഹേ ഗൃഹേ ഗോപവധൂകദംബാഃ സർവേ മിലിത്വാ സമവായയോഗേ । പുണ്യാനി നാമാനി പഠംതി നിത്യം ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 14॥
മംദാരമൂലേ വദനാഭിരാമം ബിംബാധരേ പൂരിതവേണുനാദമ് । ഗോഗോപഗോപീജനമധ്യസംസ്ഥം ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 15॥
ഉത്ഥായ ഗോപ്യോ¶രാത്രഭാഗേ സ്മൃത്വാ യശോദാസുതബാലകേലിമ് । ഗായംതി പ്രോച്ചൈര്ദധി മംഥയംത്യോ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 16॥
ജഗ്ധോഽഥ ദത്തോ നവനീതപിംഡോ ഗൃഹേ യശോദാ വിചികിത്സയംതീ । ഉവാച സത്യം വദ ഹേ മുരാരേ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 17॥
അഭ്യര്ച്യ ഗേഹം യുവതിഃ പ്രവൃദ്ധ- പ്രേമപ്രവാഹാ ദധി നിര്മമംഥ । ഗായംതി ഗോപ്യോഽഥ സഖീസമേതാ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 18॥
ക്വചിത് പ്രഭാതേ ദധിപൂര്ണപാത്രേ നിക്ഷിപ്യ മംഥം യുവതീ മുകുംദമ് । ആലോക്യ ഗാനം വിവിധം കരോതി ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 19॥
ക്രീഡാപരം ഭോജനമജ്ജനാര്ഥം ഹിതൈഷിണീ സ്ത്രീ തനുജം യശോദാ । ആജൂഹവത് പ്രേമപരിപ്ലുതാക്ഷീ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 20॥
സുഖം ശയാനം നിലയേ ച വിഷ്ണും ദേവര്ഷിമുഖ്യാ മുനയഃ പ്രപന്നാഃ । തേനാച്യുതേ തന്മയതാം വ്രജംതി ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 21॥
വിഹായ നിദ്രാമരുണോദയേ ച വിധായ കൃത്യാനി ച വിപ്രമുഖ്യാഃ । വേദാവസാനേ പ്രപഠംതി നിത്യം ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 22॥
വൃംദാവനേ ഗോപഗണാശ്ച ഗോപ്യോ വിലോക്യ ഗോവിംദവിയോഗഖിന്നാമ് । രാധാം ജഗുഃ സാശ്രുവിലോചനാഭ്യാം ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 23॥
പ്രഭാതസംചാരഗതാ നു ഗാവസ്- തദ്രക്ഷണാര്ഥം തനയം യശോദാ । പ്രാബോധയത് പാണിതലേന മംദം ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 24॥
പ്രവാലശോഭാ ഇവ ദീര്ഘകേശാ വാതാംബുപര്ണാശനപൂതദേഹാഃ । മൂലേ തരൂണാം മുനയഃ പഠംതി ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 25॥
ഏവം ബ്രുവാണാ വിരഹാതുരാ ഭൃശം വ്രജസ്ത്രിയഃ കൃഷ്ണവിഷക്തമാനസാഃ । വിസൃജ്യ ലജ്ജാം രുരുദുഃ സ്മ സുസ്വരം ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 26॥
ഗോപീ കദാചിന്മണിപംജരസ്ഥം ശുകം വചോ വാചയിതും പ്രവൃത്താ । ആനംദകംദ വ്രജചംദ്ര കൃഷ്ണ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 27॥
ഗോവത്സബാലൈഃ ശിശുകാകപക്ഷം ബധ്നംതമംഭോജദലായതാക്ഷമ് । ഉവാച മാതാ ചിബുകം ഗൃഹീത്വാ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 28॥
പ്രഭാതകാലേ വരവല്ലവൌഘാ ഗോരക്ഷണാര്ഥം ധൃതവേത്രദംഡാഃ । ആകാരയാമാസുരനംതമാദ്യം ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 29॥
ജലാശയേ കാലിയമര്ദനായ യദാ കദംബാദപതന്മുരാരിഃ । ഗോപാംഗനാശ്ചുക്രുശുരേത്യ ഗോപാ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 30॥
അക്രൂരമാസാദ്യ യദാ മുകുംദശ്- ചാപോത്സവാര്ഥം മഥുരാം പ്രവിഷ്ടഃ । തദാ സ പൌരൈര്ജയസീത്യഭാഷി ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 31॥
കംസസ്യ ദൂതേന യദൈവ നീതൌ വൃംദാവനാംതാദ് വസുദേവസൂനൂ । (സൂനൌ) രുരോദ ഗോപീ ഭവനസ്യ മധ്യേ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 32॥
സരോവരേ കാലിയനാഗബദ്ധം ശിശും യശോദാതനയം നിശമ്യ । ചക്രുര്ലുഠംത്യഃ പഥി ഗോപബാലാ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 33॥
അക്രൂരയാനേ യദുവംശനാഥം സംഗച്ഛമാനം മഥുരാം നിരീക്ഷ്യ । ഊചുർവിയോഗത് കില ഗോപബാലാ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 34॥
ചക്രംദ ഗോപീ നലിനീവനാംതേ കൃഷ്ണേന ഹീനാ കുസുമേ ശയാനാ । പ്രഫുല്ലനീലോത്പലലോചനാഭ്യാം ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 35॥
മാതാപിതൃഭ്യാം പരിവാര്യമാണാ ഗേഹം പ്രവിഷ്ടാ വിലലാപ ഗോപീ । ആഗത്യ മാം പാലയ വിശ്വനാഥ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 36॥
വൃംദാവനസ്ഥം ഹരിമാശു ബുദ്ധ്വാ ഗോപീ ഗതാ കാപി വനം നിശായാമ് । തത്രാപ്യദൃഷ്ട്വാഽതിഭയാദവോചദ് ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 37॥
സുഖം ശയാനാ നിലയേ നിജേഽപി നാമാനി വിഷ്ണോഃ പ്രവദംതി മര്ത്യാഃ । തേ നിശ്ചിതം തന്മയതാം വ്രജംതി ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 38॥
സാ നീരജാക്ഷീമവലോക്യ രാധാം രുരോദ ഗോവിംദവിയോഗഖിന്നാമ് । സഖീ പ്രഫുല്ലോത്പലലോചനാഭ്യാം ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 39॥
ജിഹ്വേ രസജ്ഞേ മധുരപ്രിയാ ത്വം സത്യം ഹിതം ത്വാം പരമം വദാമി । ആവര്ണയേഥാ മധുരാക്ഷരാണി ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 40॥
ആത്യംതികവ്യാധിഹരം ജനാനാം ചികിത്സകം വേദവിദോ വദംതി । സംസാരതാപത്രയനാശബീജം ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 41॥
താതാജ്ഞയാ ഗച്ഛതി രാമചംദ്രേ സലക്ഷ്മണേഽരണ്യചയേ സസീതേ । ചക്രംദ രാമസ്യ നിജാ ജനിത്രീ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 42॥
ഏകാകിനീ ദംഡകകാനനാംതാത് സാ നീയമാനാ ദശകംധരേണ । സീതാ തദാക്രംദദനന്യനാഥാ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 43॥
രാമാദ്വിയുക്താ ജനകാത്മജാ സാ വിചിംതയംതീ ഹൃദി രാമരൂപമ് । രുരോദ സീതാ രഘുനാഥ പാഹി ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 44॥
പ്രസീദ വിഷ്ണോ രഘുവംശനാഥ സുരാസുരാണാം സുഖദുഃഖഹേതോ । രുരോദ സീതാ തു സമുദ്രമധ്യേ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 45॥
അംതര്ജലേ ഗ്രാഹഗൃഹീതപാദോ വിസൃഷ്ടവിക്ലിഷ്ടസമസ്തബംധുഃ । തദാ ഗജേംദ്രോ നിതരാം ജഗാദ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 46॥
ഹംസധ്വജഃ ശംഖയുതോ ദദര്ശ പുത്രം കടാഹേ പ്രതപംതമേനമ് । പുണ്യാനി നാമാനി ഹരേര്ജപംതം ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 47॥
ദുർവാസസോ വാക്യമുപേത്യ കൃഷ്ണാ സാ ചാബ്രവീത് കാനനവാസിനീശമ് । അംതഃ പ്രവിഷ്ടം മനസാ ജുഹാവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 48॥
ധ്യേയഃ സദാ യോഗിഭിരപ്രമേയഃ ചിംതാഹരശ്ചിംതിതപാരിജാതഃ । കസ്തൂരികാകല്പിതനീലവര്ണോ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 49॥
സംസാരകൂപേ പതിതോഽത്യഗാധേ മോഹാംധപൂര്ണേ വിഷയാഭിതപ്തേ । കരാവലംബം മമ ദേഹി വിഷ്ണോ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 50॥
ഭജസ്വ മംത്രം ഭവബംധമുക്ത്യൈ ജിഹ്വേ രസജ്ഞേ സുലഭം മനോജ്ഞമ് । ദ്വൈപായനാദ്യൈര്മുനിഭിഃ പ്രജപ്തം ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 51॥
ത്വാമേവ യാചേ മമ ദേഹി ജിഹ്വേ സമാഗതേ ദംഡധരേ കൃതാംതേ । വക്തവ്യമേവം മധുരം സുഭക്ത്യാ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 52॥
ഗോപാല വംശീധര രൂപസിംധോ ലോകേശ നാരായണ ദീനബംധോ । ഉച്ചസ്വരൈസ്ത്വം വദ സർവദൈവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 53॥
ജിഹ്വേ സദൈവം ഭജ സുംദരാണി നാമാനി കൃഷ്ണസ്യ മനോഹരാണി । സമസ്തഭക്താര്തിവിനാശനാനി ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 54॥
ഗോവിംദ ഗോവിംദ ഹരേ മുരാരേ ഗോവിംദ ഗോവിംദ മുകുംദ കൃഷ്ണ । ഗോവിംദ ഗോവിംദ രഥാംഗപാണേ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 55॥
സുഖാവസാനേ ത്വിദമേവ സാരം ദുഃഖാവസാനേ ത്വിദമേവ ഗേയമ് । ദേഹാവസാനേ ത്വിദമേവ ജാപ്യം ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 56॥
ദുർവാരവാക്യം പരിഗൃഹ്യ കൃഷ്ണാ മൃഗീവ ഭീതാ തു കഥം കഥംചിത് । സഭാം പ്രവിഷ്ടാ മനസാ ജുഹാവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 57॥
ശ്രീകൃഷ്ണ രാധാവര ഗോകുലേശ ഗോപാല ഗോവര്ധന നാഥ വിഷ്ണോ । ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 58॥
ശ്രീനാഥ വിശ്വേശ്വര വിശ്വമൂര്തേ ശ്രീദേവകീനംദന ദൈത്യശത്രോ । ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 59॥
ഗോപീപതേ കംസരിപോ മുകുംദ ലക്ഷ്മീപതേ കേശവ വാസുദേവ । ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 60॥
ഗോപീജനാഹ്ലാദകര വ്രജേശ ഗോചാരണാരണ്യകൃതപ്രവേശ । ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 61॥
പ്രാണേശ വിശ്വംഭര കൈടഭാരേ വൈകുംഠ നാരായണ ചക്രപാണേ । ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 62॥
ഹരേ മുരാരേ മധുസൂദനാദ്യ ശ്രീരാമ സീതാവര രാവണാരേ । ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 63॥
ശ്രീയാദവേംദ്രാദ്രിധരാംബുജാക്ഷ ഗോഗോപഗോപീസുഖദാനദക്ഷ । ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 64॥
ധരാഭരോത്താരണഗോപവേഷ വിഹാരലീലാകൃതബംധുശേഷ । ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 65॥
ബകീബകാഘാസുരധേനുകാരേ കേശീതൃണാവര്തവിഘാതദക്ഷ । ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 66॥
ശ്രീജാനകീജീവന രാമചംദ്ര നിശാചരാരേ ഭരതാഗ്രജേശ । ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 67॥
നാരായണാനംത ഹരേ നൃസിംഹ പ്രഹ്ലാദബാധാഹര ഹേ കൃപാലോ । ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 68॥
ലീലാമനുഷ്യാകൃതിരാമരൂപ പ്രതാപദാസീകൃതസർവഭൂപ । ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 69॥
ശ്രീകൃഷ്ണ ഗോവിംദ ഹരേ മുരാരേ ഹേ നാഥ നാരായണ വാസുദേവ । ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 70॥
വക്തും സമര്ഥോഽപി ന വക്തി കശ്ചിദ്- അഹോ ജനാനാം വ്യസനാഭിമുഖ്യമ് । ജിഹ്വേ പിബസ്വാമൃതമേതദേവ ഗോവിംദ ദാമോദര മാധവേതി ॥ 71॥
ഇതി ശ്രീബില്വമംഗലാചാര്യവിരചിതം ശ്രീഗോവിംദദാമോദരസ്തോത്രം സംപൂര്ണമ് ।
ಗೋವಿಂದ ದಾಮೋದರ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಬಗ್ಗೆ
ಗೋವಿಂದ ದಾಮೋದರ ಸ್ತೋತ್ರ ಬಿಲ್ವಮಂಗಳರ ಬಹು ಪ್ರಿಯ ಸ್ತೋತ್ರ; ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕವೂ "ಗೋವಿಂದ ದಾಮೋದರ ಮಾಧವೇತಿ" ಎಂಬ ನಾಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಕುರುಸಭೆಯಲ್ಲಿ ದುಃಶಾಸನ ವಸ್ತ್ರ ಕೂದಲು ಎಳೆಯುತ್ತಿರಲು, ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ "ಗೋವಿಂದ, ದಾಮೋದರ, ಮಾಧವ!" ಎಂದು ಕೂಗುವ ದ್ರೌಪದಿಯಿಂದ ಆರಂಭ. ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಹಾಲು ಮೊಸರು ಮಾರುವಾಗ ಏನು ಮಾರುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನೇ ಮರೆತು "ಗೋವಿಂದ, ದಾಮೋದರ, ಮಾಧವ!" ಎಂದು ಕೂಗುವ ವ್ರಜದ ಗೋಪಿಯರನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತವೆ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಕೊನೆಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಬಿಲ್ವಮಂಗಳ (ಲೀಲಾಶುಕ)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ಪ್ರತಿದಿನ, ಏಕಾದಶಿ ಮತ್ತು ಜನ್ಮಾಷ್ಟಮಿಯಂದು, ಮತ್ತು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗತಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಇದರ ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಕರ್ತೃವನ್ನು ಕೃಷ್ಣಕರ್ಣಾಮೃತದ ಕರ್ತೃ ಲೀಲಾಶುಕ ಎನಿಸಿದ ಬಿಲ್ವಮಂಗಳರು ಎನ್ನುತ್ತದೆ.
- ಪಲ್ಲವಿ ಮೂರು ನಾಮಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ: ಗೋವಿಂದ (ಗೋರಕ್ಷಕ), ದಾಮೋದರ (ಯಶೋದೆ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಹಗ್ಗ ಕಟ್ಟಿದವನು), ಮಾಧವ (ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿ).
- ಭಗವನ್ನಾಮವೇ ನಾಲಿಗೆ ಸವಿಯಬಲ್ಲ ಅತಿ ಮಧುರ ವಸ್ತು ಎಂದು ಇದು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಹಬ್ಬಗಳಂದು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಪಲ್ಲವಿ ಯಾವುದು?
"ಗೋವಿಂದ ದಾಮೋದರ ಮಾಧವೇತಿ".
ಇದನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?
ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಹೇಳುವಂತೆ ಬಿಲ್ವಮಂಗಳ (ಲೀಲಾಶುಕ).
ಇದು ಹೇಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ?
ಕುರುಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕರೆಯುವ ದ್ರೌಪದಿಯಿಂದ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು