MuhurtaNow

ನಾರಾಯಣ ಕವಚಂ

Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

ന്യാസഃ

അംഗന്യാസഃ ഓം ഓം പാദയോഃ നമഃ । ഓം നം ജാനുനോഃ നമഃ । ഓം മോം ഊർവോഃ നമഃ । ഓം നാം ഉദരേ നമഃ । ഓം രാം ഹൃദി നമഃ । ഓം യം ഉരസി നമഃ । ഓം ണാം മുഖേ നമഃ । ഓം യം ശിരസി നമഃ ।

കരന്യാസഃ ഓം ഓം ദക്ഷിണതര്ജന്യാം നമഃ । ഓം നം ദക്ഷിണമധ്യമായാം നമഃ । ഓം മോം ദക്ഷിണാനാമികായാം നമഃ । ഓം ഭം ദക്ഷിണകനിഷ്ഠികായാം നമഃ । ഓം ഗം വാമകനിഷ്ഠികായാം നമഃ । ഓം വം വാമാനികായാം നമഃ । ഓം തേം വാമമധ്യമായാം നമഃ । ഓം വാം വാമതര്ജന്യാം നമഃ । ഓം സും ദക്ഷിണാംഗുഷ്ഠോര്ധ്വപർവണി നമഃ । ഓം ദേം ദക്ഷിണാംഗുഷ്ഠാധഃ പർവണി നമഃ । ഓം വാം വാമാംഗുഷ്ഠോര്ധ്വപർവണി നമഃ । ഓം യം വാമാംഗുഷ്ഠാധഃ പർവണി നമഃ ।

വിഷ്ണുഷഡക്ഷരന്യാസഃ ഓം ഓം ഹൃദയേ നമഃ । ഓം വിം മൂര്ധ്നൈ നമഃ । ഓം ഷം ഭ്രുർവോര്മധ്യേ നമഃ । ഓം ണം ശിഖായാം നമഃ । ഓം വേം നേത്രയോഃ നമഃ । ഓം നം സർവസംധിഷു നമഃ । ഓം മഃ പ്രാച്യാം അസ്ത്രായ ഫട് । ഓം മഃ ആഗ്നേയ്യാം അസ്ത്രായ ഫട് । ഓം മഃ ദക്ഷിണസ്യാം അസ്ത്രായ ഫട് । ഓം മഃ നൈഋത്യേ അസ്ത്രായ ഫട് । ഓം മഃ പ്രതീച്യാം അസ്ത്രായ ഫട് । ഓം മഃ വായവ്യേ അസ്ത്രായ ഫട് । ഓം മഃ ഉദീച്യാം അസ്ത്രായ ഫട് । ഓം മഃ ഐശാന്യാം അസ്ത്രായ ഫട് । ഓം മഃ ഊര്ധ്വായാം അസ്ത്രായ ഫട് । ഓം മഃ അധരായാം അസ്ത്രായ ഫട് ।

ശ്രീ ഹരിഃ

അഥ ശ്രീനാരായണകവച

രാജോവാച യയാ ഗുപ്തഃ സഹസ്രാക്ഷഃ സവാഹാന് രിപുസൈനികാന് । ക്രീഡന്നിവ വിനിര്ജിത്യ ത്രിലോക്യാ ബുഭുജേ ശ്രിയമ് ॥ 1 ॥

ഭഗവംസ്തന്മമാഖ്യാഹി വര്മ നാരായണാത്മകമ് । യഥാഽഽതതായിനഃ ശത്രൂന് യേന ഗുപ്തോഽജയന്മൃധേ ॥ 2 ॥

ശ്രീ ശുക ഉവാച

വൃതഃ പുരോഹിതസ്ത്വാഷ്ട്രോ മഹേംദ്രായാനുപൃച്ഛതേ । നാരായണാഖ്യം വര്മാഹ തദിഹൈകമനാഃ ശൃണു ॥ 3

ശ്രീവിശ്വരൂപ ഉവാച

ധൌതാംഘ്രിപാണിരാചമ്യ സപവിത്ര ഉദങ്മുഖഃ । കൃതസ്വാംഗകരന്യാസോ മംത്രാഭ്യാം വാഗ്യതഃ ശുചിഃ ॥ 4

നാരായണമയം വര്മ സന്നഹ്യേദ്ഭയ ആഗതേ । ദൈവഭൂതാത്മകര്മഭ്യോ നാരായണമയഃ പുമാന് ॥ 5 ॥

പാദയോര്ജാനുനോരൂർവോരുദരേ ഹൃദ്യഥോരസി । മുഖേ ശിരസ്യാനുപൂർവ്യാദോംകാരാദീനി വിന്യസേത് ॥ 6 ॥

ഓം നമോ നാരായണായേതി വിപര്യയമഥാപി വാ । കരന്യാസം തതഃ കുര്യാദ്ദ്വാദശാക്ഷരവിദ്യയാ ॥ 7 ॥

പ്രണവാദിയകാരാംതമംഗുല്യംഗുഷ്ഠപർവസു । ന്യസേദ്ധൃദയ ഓംകാരം വികാരമനു മൂര്ധനി ॥ 8 ॥

ഷകാരം തു ഭ്രുവോര്മധ്യേ ണകാരം ശിഖയാ ന്യസേത് । വേകാരം നേത്രയോര്യുംജ്യാന്നകാരം സർവസംധിഷു ॥ 9 ॥

മകാരമസ്ത്രമുദ്ദിശ്യ മംത്രമൂര്തിര്ഭവേദ്ബുധഃ । സവിസര്ഗം ഫഡംതം തത്സർവദിക്ഷു വിനിര്ദിശേത് ॥ 10 ॥

ഓം വിഷ്ണവേ നമഃ ॥

ഇത്യാത്മാനം പരം ധ്യായേദ്ധ്യേയം ഷട്ഛക്തിഭിര്യുതമ് । വിദ്യാതേജസ്തപോമൂര്തിമിമം മംത്രമുദാഹരേത് ॥ 11 ॥

ഓം ഹരിർവിദധ്യാന്മമ സർവരക്ഷാം ന്യസ്താംഘ്രിപദ്മഃ പതഗേംദ്ര പൃഷ്ഠേ । ദരാരിചര്മാസിഗദേഷുചാപ- -പാശാംദധാനോഽഷ്ടഗുണോഽഷ്ടബാഹുഃ ॥ 12 ॥

ജലേഷു മാം രക്ഷതു മത്സ്യമൂര്തി- -ര്യാദോഗണേഭ്യോ വരുണസ്യ പാശാത് । സ്ഥലേഷു മായാവടുവാമനോഽവ്യാ- -ത്ത്രിവിക്രമഃ ഖേഽവതു വിശ്വരൂപഃ ॥ 13 ॥

ദുര്ഗേഷ്വടവ്യാജിമുഖാദിഷു പ്രഭുഃ പായാന്നൃസിംഹോഽസുരയൂഥപാരിഃ । വിമുംചതോ യസ്യ മഹാട്ടഹാസം ദിശോ വിനേദുര്ന്യപതംശ്ച ഗര്ഭാഃ ॥ 14 ॥

രക്ഷത്വസൌ മാധ്വനി യജ്ഞകല്പഃ സ്വദംഷ്ട്രയോന്നീതധരോ വരാഹഃ । രാമോഽദ്രികൂടേഷ്വഥ വിപ്രവാസേ സലക്ഷ്മണോഽവ്യാദ്ഭരതാഗ്രജോഽസ്മാന് ॥ 15 ॥

മാമുഗ്രധര്മാദഖിലാത്പ്രമാദാ- -ന്നാരായണഃ പാതു നരശ്ച ഹാസാത് । ദത്തസ്ത്വയോഗാദഥ യോഗനാഥഃ പായാദ്ഗുണേശഃ കപിലഃ കര്മബംധാത് ॥ 16 ॥

സനത്കുമാരോഽവതു കാമദേവാ- -ദ്ധയാനനോ മാം പഥി ദേവഹേലനാത് । ദേവര്ഷിവര്യഃ പുരുഷാര്ചനാംതരാ- -ത്കൂര്മോ ഹരിര്മാം നിരയാദശേഷാത് ॥ 17 ॥

ധന്വംതരിര്ഭഗവാന്പാത്വപഥ്യാ- -ദ്ദ്വംദ്വാദ്ഭയാദൃഷഭോ നിര്ജിതാത്മാ । യജ്ഞശ്ച ലോകാദവതാജ്ജനാംതാ- -ദ്ബലോ ഗണാത്ക്രോധവശാദഹീംദ്രഃ ॥ 18 ॥

ദ്വൈപായനോ ഭഗവാനപ്രബോധാ- -ദ്ബുദ്ധസ്തു പാഷംഡഗണാത്പ്രമാദാത് । കല്കിഃ കലേഃ കാലമലാത്പ്രപാതു ധര്മാവനായോരുകൃതാവതാരഃ ॥ 19 ॥

മാം കേശവോ ഗദയാ പ്രാതരവ്യാ- -ദ്ഗോവിംദ ആസംഗവമാത്തവേണുഃ । നാരായണഃ പ്രാഹ്ണ ഉദാത്തശക്തി- -ര്മധ്യംദിനേ വിഷ്ണുരരീംദ്രപാണിഃ ॥ 20 ॥

ദേവോഽപരാഹ്ണേ മധുഹോഗ്രധന്വാ സായം ത്രിധാമാവതു മാധവോ മാമ് । ദോഷേ ഹൃഷീകേശ ഉതാര്ധരാത്രേ നിശീഥ ഏകോഽവതു പദ്മനാഭഃ ॥ 21 ॥

ശ്രീവത്സധാമാ¶രാത്ര ഈശഃ പ്രത്യുഷ ഈശോഽസിധരോ ജനാര്ദനഃ । ദാമോദരോഽവ്യാദനുസംധ്യം പ്രഭാതേ വിശ്വേശ്വരോ ഭഗവാന്കാലമൂര്തിഃ ॥ 22 ॥

ചക്രം യുഗാംതാനലതിഗ്മനേമി ഭ്രമത്സമംതാദ്ഭഗവത്പ്രയുക്തമ് । ദംദഗ്ധി ദംദഗ്ധ്യരിസൈന്യമാശു കക്ഷം യഥാ വാതസഖോ ഹുതാശഃ ॥ 23 ॥

ഗദേഽശനിസ്പര്ശനവിസ്ഫുലിംഗേ നിഷ്പിംഢി നിഷ്പിംഢ്യജിതപ്രിയാസി । കൂഷ്മാംഡവൈനായകയക്ഷരക്ഷോ ഭൂതഗ്രഹാംശ്ചൂര്ണയ ചൂര്ണയാരീന് ॥ 24 ॥

ത്വം യാതുധാനപ്രമഥപ്രേതമാതൃ- -പിശാചവിപ്രഗ്രഹഘോരദൃഷ്ടീന് । ദരേംദ്ര വിദ്രാവയ കൃഷ്ണപൂരിതോ ഭീമസ്വനോഽരേര്ഹൃദയാനി കംപയന് ॥ 25 ॥

ത്വം തിഗ്മധാരാസിവരാരിസൈന്യ- -മീശപ്രയുക്തോ മമ ഛിംധി ഛിംധി । ചക്ഷൂംഷി ചര്മന് ശതചംദ്ര ഛാദയ ദ്വിഷാമഘോനാം ഹര പാപചക്ഷുഷാമ് ॥ 26 ॥

യന്നോ ഭയം ഗ്രഹേഭ്യോഽഭൂത്കേതുഭ്യോ നൃഭ്യ ഏവ ച । സരീസൃപേഭ്യോ ദംഷ്ട്രിഭ്യോ ഭൂതേഭ്യോഽഘേഭ്യ ഏവ ച ॥ 27 ॥

സർവാണ്യേതാനി ഭഗവന്നാമരൂപാസ്ത്രകീര്തനാത് । പ്രയാംതു സംക്ഷയം സദ്യോ യേ നഃ ശ്രേയഃപ്രതീപകാഃ ॥ 28 ॥

ഗരുഡോ ഭഗവാന് സ്തോത്രസ്തോമശ്ഛംദോമയഃ പ്രഭുഃ । രക്ഷത്വശേഷകൃച്ഛ്രേഭ്യോ വിഷ്വക്സേനഃ സ്വനാമഭിഃ ॥ 29 ॥

സർവാപദ്ഭ്യോ ഹരേര്നാമരൂപയാനായുധാനി നഃ । ബുദ്ധീംദ്രിയമനഃപ്രാണാന്പാംതു പാര്ഷദഭൂഷണാഃ ॥ 30 ॥

യഥാ ഹി ഭഗവാനേവ വസ്തുതഃ സദസച്ച യത് । സത്യേനാനേന നഃ സർവേ യാംതു നാശമുപദ്രവാഃ ॥ 31 ॥

യഥൈകാത്മ്യാനുഭാവാനാം വികല്പരഹിതഃ സ്വയമ് । ഭൂഷണായുധലിംഗാഖ്യാ ധത്തേ ശക്തീഃ സ്വമായയാ ॥ 32 ॥

തേനൈവ സത്യമാനേന സർവജ്ഞോ ഭഗവാന് ഹരിഃ । പാതു സർവൈഃ സ്വരൂപൈര്നഃ സദാ സർവത്ര സർവഗഃ ॥ 33 ॥

വിദിക്ഷു ദിക്ഷൂര്ധ്വമധഃ സമംതാ- -ദംതര്ബഹിര്ഭഗവാന്നാരസിംഹഃ । പ്രഹാപയഁല്ലോകഭയം സ്വനേന സ്വതേജസാ ഗ്രസ്തസമസ്തതേജാഃ ॥ 34 ॥

മഘവന്നിദമാഖ്യാതം വര്മ നാരായണാത്മകമ് । വിജേഷ്യസ്യംജസാ യേന ദംശിതോഽസുരയൂഥപാന് ॥ 35 ॥

ഏതദ്ധാരയമാണസ്തു യം യം പശ്യതി ചക്ഷുഷാ । പദാ വാ സംസ്പൃശേത്സദ്യഃ സാധ്വസാത്സ വിമുച്യതേ ॥ 36 ॥

ന കുതശ്ചിദ്ഭയം തസ്യ വിദ്യാം ധാരയതോ ഭവേത് । രാജദസ്യുഗ്രഹാദിഭ്യോ വ്യാധ്യാദിഭ്യശ്ച കര്ഹിചിത് ॥ 37 ॥

ഇമാം വിദ്യാം പുരാ കശ്ചിത്കൌശികോ ധാരയന് ദ്വിജഃ । യോഗധാരണയാ സ്വാംഗം ജഹൌ സ മരുധന്വനി ॥ 38 ॥

തസ്യോപരി വിമാനേന ഗംധർവപതിരേകദാ । യയൌ ചിത്രരഥഃ സ്ത്രീഭിർവൃതോ യത്ര ദ്വിജക്ഷയഃ ॥ 39 ॥

ഗഗനാന്ന്യപതത്സദ്യഃ സവിമാനോ ഹ്യവാക്ഛിരാഃ । സ വാലഖില്യവചനാദസ്ഥീന്യാദായ വിസ്മിതഃ । പ്രാപ്യ പ്രാച്യാം സരസ്വത്യാം സ്നാത്വാ ധാമ സ്വമന്വഗാത് ॥ 40 ॥

ശ്രീ ശുക ഉവാച

യ ഇദം ശൃണുയാത്കാലേ യോ ധാരയതി ചാദൃതഃ । തം നമസ്യംതി ഭൂതാനി മുച്യതേ സർവതോ ഭയാത് ॥ 41

ഏതാം വിദ്യാമധിഗതോ വിശ്വരൂപാച്ഛതക്രതുഃ । ത്രൈലോക്യലക്ഷ്മീം ബുഭുജേ വിനിര്ജിത്യ മൃധേഽസുരാന് ॥ 42 ॥

ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവതേ മഹാപുരാണേ ഷഷ്ഠസ്കംധേ നാരായണവര്മോപദേശോ നാമാഷ്ടമോഽധ്യായഃ ।

ನಾರಾಯಣ ಕವಚಂ ಬಗ್ಗೆ

ನಾರಾಯಣಕವಚ, "ನಾರಾಯಣನ ಕವಚ", ಭಾಗವತಪುರಾಣದ ಆರನೇ ಸ್ಕಂಧದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ರಕ್ಷಾಸ್ತೋತ್ರ. ಅಸುರರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಸೋತಾಗ ಅವರ ಪುರೋಹಿತ ವಿಶ್ವರೂಪ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಈ ಕವಚ ಉಪದೇಶಿಸಿದ; ಅದನ್ನು ಧರಿಸಿ ಇಂದ್ರ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯ ಮರಳಿ ಗೆದ್ದ. "ಓಂ ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ" ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸಮಾಡಿ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಮತ್ಸ್ಯ, ಕೂರ್ಮ, ವರಾಹ, ನರಸಿಂಹ, ವಾಮನ, ರಾಮ, ಕೃಷ್ಣ ಮೊದಲಾದ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳ ನಾರಾಯಣನನ್ನೂ ಅವನ ಆಯುಧಗಳನ್ನೂ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕು ಎಲ್ಲ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಪಾಡಲು ಕರೆಯುತ್ತದೆ.

ಮೂಲ: ಕೊನೆಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಭಾಗವತಪುರಾಣ, ೬ನೇ ಸ್ಕಂಧ

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ಪ್ರಯಾಣದ ಮುನ್ನ ಮತ್ತು ಅಪಾಯದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷೆಗಾಗಿ, ಏಕಾದಶಿಯಂದು, ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಇದರ ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಇದನ್ನು ಭಾಗವತಪುರಾಣದ ಆರನೇ ಸ್ಕಂಧದ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಇರಿಸುತ್ತದೆ.
  • ಎಲ್ಲ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಇದು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆಯುಧಗಳಾದ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರ, ಕೌಮೋದಕೀ ಗದೆ, ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖಗಳನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತದೆ.
  • ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ನಂತರ ದಧೀಚಿ ಮಹರ್ಷಿ ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರಾಯುಧಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮೂಳೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ನಾರಾಯಣಕವಚ ಎಲ್ಲಿದೆ?

ಭಾಗವತಪುರಾಣ, ಆರನೇ ಸ್ಕಂಧ, ೮ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ.

ಇದನ್ನು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದವರು ಯಾರು?

ದೇವತೆಗಳ ಪುರೋಹಿತ ವಿಶ್ವರೂಪ.

ಇದು ಹೇಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ?

"ಓಂ ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ"ದ ಎಂಟು ಅಕ್ಷರಗಳ ನ್ಯಾಸದಿಂದ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.