MuhurtaNow

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 28 - ಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ವಯಂವರಂ ತಥಾ ಅಮೃತೋತ್ಪತ್ತಿಃ

Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

ഗരലം തരലാനലം പുരസ്താ- ജ്ജലധേരുദ്വിജഗാല കാലകൂടമ് । അമരസ്തുതിവാദമോദനിഘ്നോ ഗിരിശസ്തന്നിപപൌ ഭവത്പ്രിയാര്ഥമ് ॥1॥

വിമഥത്സു സുരാസുരേഷു ജാതാ സുരഭിസ്താമൃഷിഷു ന്യധാസ്ത്രിധാമന് । ഹയരത്നമഭൂദഥേഭരത്നം ദ്യുതരുശ്ചാപ്സരസഃ സുരേഷു താനി ॥2॥

ജഗദീശ ഭവത്പരാ തദാനീം കമനീയാ കമലാ ബഭൂവ ദേവീ । അമലാമവലോക്യ യാം വിലോലഃ സകലോഽപി സ്പൃഹയാംബഭൂവ ലോകഃ ॥3॥

ത്വയി ദത്തഹൃദേ തദൈവ ദേവ്യൈ ത്രിദശേംദ്രോ മണിപീഠികാം വ്യതാരീത് । സകലോപഹൃതാഭിഷേചനീയൈഃ ഋഷയസ്താം ശ്രുതിഗീര്ഭിരഭ്യഷിംചന് ॥4॥

അഭിഷേകജലാനുപാതിമുഗ്ധ- ത്വദപാംഗൈരവഭൂഷിതാംഗവല്ലീമ് । മണികുംഡലപീതചേലഹാര- പ്രമുഖൈസ്താമമരാദയോഽന്വഭൂഷന് ॥5॥

വരണസ്രജമാത്തഭൃംഗനാദാം ദധതീ സാ കുചകുംഭമംദയാനാ । പദശിംജിതമംജുനൂപുരാ ത്വാം കലിതവ്രീലവിലാസമാസസാദ ॥6॥

ഗിരിശദ്രുഹിണാദിസർവദേവാന് ഗുണഭാജോഽപ്യവിമുക്തദോഷലേശാന് । അവമൃശ്യ സദൈവ സർവരമ്യേ നിഹിതാ ത്വയ്യനയാഽപി ദിവ്യമാലാ ॥7॥

ഉരസാ തരസാ മമാനിഥൈനാം ഭുവനാനാം ജനനീമനന്യഭാവാമ് । ത്വദുരോവിലസത്തദീക്ഷണശ്രീ- പരിവൃഷ്ട്യാ പരിപുഷ്ടമാസ വിശ്വമ് ॥8॥

അതിമോഹനവിഭ്രമാ തദാനീം മദയംതീ ഖലു വാരുണീ നിരാഗാത് । തമസഃ പദവീമദാസ്ത്വമേനാ- മതിസമ്മാനനയാ മഹാസുരേഭ്യഃ ॥9॥

തരുണാംബുദസുംദരസ്തദാ ത്വം നനു ധന്വംതരിരുത്ഥിതോഽംബുരാശേഃ । അമൃതം കലശേ വഹന് കരാഭ്യാ- മഖിലാര്തിം ഹര മാരുതാലയേശ ॥10॥

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 28 - ಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ವಯಂವರಂ ತಥಾ ಅಮೃತೋತ್ಪತ್ತಿಃ ಬಗ್ಗೆ

ನಾರಾಯಣೀಯದ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೇ ದಶಕ ಕ್ಷೀರಸಾಗರ ಮಥನವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತದೆ. ಮೊದಲು ಘೋರ ಹಾಲಾಹಲ ವಿಷ ಏಳುತ್ತದೆ; ಭಗವಂತನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಶಿವ ಅದನ್ನು ಕುಡಿದು ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಕಾಮಧೇನು ಸುರಭಿ, ಬಿಳಿಯ ಕುದುರೆ ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಸ್, ಐರಾವತ ಆನೆ, ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ, ಅಪ್ಸರೆಯರು, ಕೊನೆಗೆ ಸ್ವತಃ ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿ ಬರುತ್ತಾಳೆ; ದೇವಾಸುರರನ್ನು ನೋಡಿ ಭಗವಂತನನ್ನೇ ವರಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಮಾಲೆ ಹಾಕುತ್ತಾಳೆ. ಕೊನೆಗೆ ಅಮೃತಕಲಶದೊಡನೆ ಧನ್ವಂತರಿ ಏಳುತ್ತಾನೆ; ಅಸುರರು ಅದನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ವಿಷವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟ ಶಿವನ ನೀಲಿ ಕಂಠ ಅವನಿಗೆ ನೀಲಕಂಠ ಎಂಬ ಹೆಸರು ನೀಡಿತು.
  • ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಿಂದ ಉದಯಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಕ್ಷೀರಸಾಗರಕನ್ಯೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಹಾಲಾಹಲ ವಿಷ ಕುಡಿದವರು ಯಾರು?

ಶಿವ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಯಾರನ್ನು ವರಿಸಿದಳು?

ಮಾಲೆ ಹಾಕಿ ಭಗವಂತ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು.

ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?

೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.