MuhurtaNow

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 75 - ಕಂಸವಧ

Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

പ്രാതഃ സംത്രസ്തഭോജക്ഷിതിപതിവചസാ പ്രസ്തുതേ മല്ലതൂര്യേ സംഘേ രാജ്ഞാം ച മംചാനഭിയയുഷി ഗതേ നംദഗോപേഽപി ഹര്മ്യമ് । കംസേ സൌധാധിരൂഢേ ത്വമപി സഹബലഃ സാനുഗശ്ചാരുവേഷോ രംഗദ്വാരം ഗതോഽഭൂഃ കുപിതകുവലയാപീഡനാഗാവലീഢമ് ॥1॥

പാപിഷ്ഠാപേഹി മാര്ഗാദ്ദ്രുതമിതി വചസാ നിഷ്ഠുരക്രുദ്ധബുദ്ധേ- രംബഷ്ഠസ്യ പ്രണോദാദധികജവജുഷാ ഹസ്തിനാ ഗൃഹ്യമാണഃ । കേലീമുക്തോഽഥ ഗോപീകുചകലശചിരസ്പര്ധിനം കുംഭമസ്യ വ്യാഹത്യാലീയഥാസ്ത്വം ചരണഭുവി പുനര്നിര്ഗതോ വല്ഗുഹാസീ ॥2॥

ഹസ്തപ്രാപ്യോഽപ്യഗമ്യോ ഝടിതി മുനിജനസ്യേവ ധാവന് ഗജേംദ്രം ക്രീഡന്നാപാത്യ ഭൂമൌ പുനരഭിപതതസ്തസ്യ ദംതം സജീവമ് । മൂലാദുന്മൂല്യ തന്മൂലഗമഹിതമഹാമൌക്തികാന്യാത്മമിത്രേ പ്രാദാസ്ത്വം ഹാരമേഭിര്ലലിതവിരചിതം രാധികായൈ ദിശേതി ॥3॥

ഗൃഹ്ണാനം ദംതമംസേ യുതമഥ ഹലിനാ രംഗമംഗാവിശംതം ത്വാം മംഗല്യാംഗഭംഗീരഭസഹൃതമനോലോചനാ വീക്ഷ്യ ലോകാഃ । ഹംഹോ ധന്യോ ഹി നംദോ നഹി നഹി പശുപാലാംഗനാ നോ യശോദാ നോ നോ ധന്യേക്ഷണാഃ സ്മസ്ത്രിജഗതി വയമേവേതി സർവേ ശശംസുഃ ॥4॥

പൂര്ണം ബ്രഹ്മൈവ സാക്ഷാന്നിരവധി പരമാനംദസാംദ്രപ്രകാശം ഗോപേശു ത്വം വ്യലാസീര്ന ഖലു ബഹുജനൈസ്താവദാവേദിതോഽഭൂഃ । ദൃഷ്ട്വാഽഥ ത്വാം തദേദംപ്രഥമമുപഗതേ പുണ്യകാലേ ജനൌഘാഃ പൂര്ണാനംദാ വിപാപാഃ സരസമഭിജഗുസ്ത്വത്കൃതാനി സ്മൃതാനി ॥5॥

ചാണൂരോ മല്ലവീരസ്തദനു നൃപഗിരാ മുഷ്ടികോ മുഷ്ടിശാലീ ത്വാം രാമം ചാഭിപേദേ ഝടഝടിതി മിഥോ മുഷ്ടിപാതാതിരൂക്ഷമ് । ഉത്പാതാപാതനാകര്ഷണവിവിധരണാന്യാസതാം തത്ര ചിത്രം മൃത്യോഃ പ്രാഗേവ മല്ലപ്രഭുരഗമദയം ഭൂരിശോ ബംധമോക്ഷാന് ॥6॥

ഹാ ധിക് കഷ്ടം കുമാരൌ സുലലിതവപുഷൌ മല്ലവീരൌ കഠോരൌ ന ദ്രക്ഷ്യാമോ വ്രജാമസ്ത്വരിതമിതി ജനേ ഭാഷമാണേ തദാനീമ് । ചാണൂരം തം കരോദ്ഭ്രാമണവിഗലദസും പോഥയാമാസിഥോർവ്യാം പിഷ്ടോഽഭൂന്മുഷ്ടികോഽപി ദ്രുതമഥ ഹലിനാ നഷ്ടശിഷ്ടൈര്ദധാവേ ॥7॥

കംസ സംവാര്യ തൂര്യം ഖലമതിരവിദന് കാര്യമാര്യാന് പിതൃംസ്താ- നാഹംതും വ്യാപ്തമൂര്തേസ്തവ ച സമശിഷദ്ദൂരമുത്സാരണായ । രുഷ്ടോ ദുഷ്ടോക്തിഭിസ്ത്വം ഗരുഡ ഇവ ഗിരിം മംചമംചന്നുദംചത്- ഖഡ്ഗവ്യാവല്ഗദുസ്സംഗ്രഹമപി ച ഹഠാത് പ്രാഗ്രഹീരൌഗ്രസേനിമ് ॥8॥

സദ്യോ നിഷ്പിഷ്ടസംധിം ഭുവി നരപതിമാപാത്യ തസ്യോപരിഷ്ടാ- ത്ത്വയ്യാപാത്യേ തദൈവ ത്വദുപരി പതിതാ നാകിനാം പുഷ്പവൃഷ്ടിഃ । കിം കിം ബ്രൂമസ്തദാനീം സതതമപി ഭിയാ ത്വദ്ഗതാത്മാ സ ഭേജേ സായുജ്യം ത്വദ്വധോത്ഥാ പരമ പരമിയം വാസനാ കാലനേമേഃ ॥9॥

തദ്ഭ്രാതൃനഷ്ട പിഷ്ട്വാ ദ്രുതമഥ പിതരൌ സന്നമന്നുഗ്രസേനം കൃത്വാ രാജാനമുച്ചൈര്യദുകുലമഖിലം മോദയന് കാമദാനൈഃ । ഭക്താനാമുത്തമം ചോദ്ധവമമരഗുരോരാപ്തനീതിം സഖായം ലബ്ധ്വാ തുഷ്ടോ നഗര്യാം പവനപുരപതേ രുംധി മേ സർവരോഗാന് ॥10॥

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 75 - ಕಂಸವಧ ಬಗ್ಗೆ

ನಾರಾಯಣೀಯದ ೭೫ನೇ ದಶಕ ಕಂಸನ ಅಂತ್ಯದ ಕಥೆ. ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಬಲರಾಮರು ಮಲ್ಲರಂಗ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಕುವಲಯಾಪೀಡ ಆನೆಯನ್ನೂ ಚಾಣೂರ ಮುಷ್ಟಿಕ ಮಲ್ಲರನ್ನೂ ಸೋಲಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕೃಷ್ಣ ಕಂಸನ ಎತ್ತರದ ಆಸನಕ್ಕೆ ಹಾರಿ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ತಂದೆತಾಯಿಯರನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಉಗ್ರಸೇನನನ್ನು ರಾಜನನ್ನಾಗಿಸಿ, ಯಾದವ ಕುಲಕ್ಕೆಲ್ಲ ಆನಂದ ತಂದು, ಉದ್ಧವನನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಪ್ರತಿ ದಶಕವೂ ಗುರುವಾಯೂರಿನ ಪ್ರಭುವಿಗೆ (ವಾತಾಲಯೇಶ, ಮರುತ್ಪುರೇಶ) ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
  • ನಾರಾಯಣೀಯ ಭಾಗವತ ಪುರಾಣವನ್ನು ೧೦೦ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ (ತಲಾ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಶ್ಲೋಕಗಳು) ಗುರುವಾಯೂರಿನ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮರುಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಮಲ್ಲರಂಗದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಯಾರನ್ನು ಸೋಲಿಸುತ್ತಾನೆ?

ಕುವಲಯಾಪೀಡ ಆನೆ, ಚಾಣೂರ ಮುಷ್ಟಿಕ ಮಲ್ಲರು, ನಂತರ ಕಂಸ.

ಕಂಸನ ನಂತರ ಯಾರು ರಾಜನಾಗುತ್ತಾನೆ?

ಕಂಸನ ತಂದೆ ಉಗ್ರಸೇನ.

ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?

೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.