MuhurtaNow

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 98 - ನಿಷ್ಕಲಬ್ರಹ್ಮೋಪಾಸನಂ

Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

यस्मिन्नेतद्विभातं यत इदमभवद्येन चेदं य एत- द्योऽस्मादुत्तीर्णरूपः खलु सकलमिदं भासितं यस्य भासा । यो वाचां दूरदूरे पुनरपि मनसां यस्य देवा मुनींद्राः नो विद्युस्तत्त्वरूपं किमु पुनरपरे कृष्ण तस्मै नमस्ते ॥1॥

जन्माथो कर्म नाम स्फुटमिह गुणदोषादिकं वा न यस्मिन् लोकानामूतये यः स्वयमनुभजते तानि मायानुसारी । विभ्रच्छक्तीररूपोऽपि च बहुतररूपोऽवभात्यद्भुतात्मा तस्मै कैवल्यधाम्ने पररसपरिपूर्णाय विष्णो नमस्ते ॥2॥

नो तिर्यंचन्न मर्त्यं न च सुरमसुरं न स्त्रियं नो पुंमांसं न द्रव्यं कर्म जातिं गुणमपि सदसद्वापि ते रूपमाहुः । शिष्टं यत् स्यान्निषेधे सति निगमशतैर्लक्षणावृत्तितस्तत् कृच्छ्रेणावेद्यमानं परमसुखमयं भाति तस्मै नमस्ते ॥3॥

मायायां बिंबितस्त्वं सृजसि महदहंकारतन्मात्रभेदै- र्भूतग्रामेंद्रियाद्यैरपि सकलजगत्स्वप्नसंकल्पकल्पम् । भूयः संहृत्य सर्वं कमठ इव पदान्यात्मना कालशक्त्या गंभीरे जायमाने तमसि वितिमिरो भासि तस्मै नमस्ते ॥4॥

शब्दब्रह्मेति कर्मेत्यणुरिति भगवन् काल इत्यालपंति त्वामेकं विश्वहेतुं सकलमयतया सर्वथा कल्प्यमानम् । वेदांतैर्यत्तु गीतं पुरुषपरचिदात्माभिधं तत्तु तत्त्वं प्रेक्षामात्रेण मूलप्रकृतिविकृतिकृत् कृष्ण तस्मै नमस्ते ॥5॥

सत्त्वेनासत्तया वा न च खलु सदसत्त्वेन निर्वाच्यरूपा धत्ते यासावविद्या गुणफणिमतिवद्विश्वदृश्यावभासम् । विद्यात्वं सैव याता श्रुतिवचनलवैर्यत्कृपास्यंदलाभे संसारारण्यसद्यस्त्रुटनपरशुतामेति तस्मै नमस्ते ॥6॥

भूषासु स्वर्णवद्वा जगति घटशरावादिके मृत्तिकाव- त्तत्त्वे संचिंत्यमाने स्फुरति तदधुनाप्यद्वितीयं वपुस्ते । स्वप्नद्रष्टुः प्रबोधे तिमिरलयविधौ जीर्णरज्जोश्च यद्व- द्विद्यालाभे तथैव स्फुटमपि विकसेत् कृष्ण तस्मै नमस्ते ॥7॥

यद्भीत्योदेति सूर्यो दहति च दहनो वाति वायुस्तथान्ये यद्भीताः पद्मजाद्याः पुनरुचितबलीनाहरंतेऽनुकालम् । येनैवारोपिताः प्राङ्निजपदमपि ते च्यावितारश्च पश्चात् तस्मै विश्वं नियंत्रे वयमपि भवते कृष्ण कुर्मः प्रणामम् ॥8॥

त्रैलोक्यं भावयंतं त्रिगुणमयमिदं त्र्यक्षरस्यैकवाच्यं त्रीशानामैक्यरूपं त्रिभिरपि निगमैर्गीयमानस्वरूपम् । तिस्रोवस्था विदंतं त्रियुगजनिजुषं त्रिक्रमाक्रांतविश्वं त्रैकाल्ये भेदहीनं त्रिभिरहमनिशं योगभेदैर्भजे त्वाम् ॥9॥

सत्यं शुद्धं विबुद्धं जयति तव वपुर्नित्यमुक्तं निरीहं निर्द्वंद्वं निर्विकारं निखिलगुणगणव्यंजनाधारभूतम् । निर्मूलं निर्मलं तन्निरवधिमहिमोल्लासि निर्लीनमंत- र्निस्संगानां मुनीनां निरुपमपरमानंदसांद्रप्रकाशम् ॥10॥

दुर्वारं द्वादशारं त्रिशतपरिमिलत्षष्टिपर्वाभिवीतं संभ्राम्यत् क्रूरवेगं क्षणमनु जगदाच्छिद्य संधावमानम् । चक्रं ते कालरूपं व्यथयतु न तु मां त्वत्पदैकावलंबं विष्णो कारुण्यसिंधो पवनपुरपते पाहि सर्वामयौघात् ॥11॥

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 98 - ನಿಷ್ಕಲಬ್ರಹ್ಮೋಪಾಸನಂ ಬಗ್ಗೆ

ನಾರಾಯಣೀಯದ ೯೮ನೇ ದಶಕ ವರ್ಣನೆಗೆ ಮೀರಿದ ಪರಮಾತ್ಮನತ್ತ ತಿರುಗುತ್ತದೆ: ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಈ ಜಗತ್ತು ಹೊಳೆಯುತ್ತದೋ, ಯಾವುದರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿತೋ, ಯಾರ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಬೆಳಗುತ್ತದೋ, ದೇವತೆಗಳೂ ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿಯಲಾರದ್ದು. ಪ್ರಭುವನ್ನು ಕಾಲವಾಗಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಹನ್ನೆರಡು ಅರಗಳ, ಮುನ್ನೂರ ಅರವತ್ತು ಸಂಧಿಗಳ ಕಾಲಚಕ್ರ ಅವನ ಪಾದವನ್ನೇ ಹಿಡಿದವನನ್ನು ಬಾಧಿಸದಿರಲಿ ಎಂದು ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತದೆ.

ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಹನ್ನೆರಡು ಅರಗಳು, ೩೬೦ ಸಂಧಿಗಳ ಚಕ್ರವೆಂದರೆ ವರ್ಷ: ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳು, ೩೬೦ ದಿನಗಳು; ಋಗ್ವೇದದ ಚಿತ್ರಣ.
  • ನಾರಾಯಣೀಯ ಭಾಗವತ ಪುರಾಣವನ್ನು ೧೦೦ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ (ತಲಾ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಶ್ಲೋಕಗಳು) ಗುರುವಾಯೂರಿನ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮರುಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

೯೮ನೇ ದಶಕ ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ?

ಮಾತಿಗೆ ಮೀರಿದ ಪರಮಾತ್ಮನಾಗಿ, ಕಾಲವೇ ಆಗಿರುವ ಪ್ರಭು.

ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕದ ಚಕ್ರ ಯಾವುದು?

ಕಾಲಚಕ್ರ: ತಿಂಗಳು ದಿನಗಳ ವರ್ಷ.

ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?

೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.