MuhurtaNow

ഹനുമാന് ബാഹുകാ (ബടുകാ) സ്തോത്രം

Devi · പരമ്പരാഗത ഭക്തിഗ്രന്ഥം

చౌపాఈ సింధు తరన, సియ-సోచ హరన, రబి బాల బరన తను । భుజ బిసాల, మూరతి కరాల కాలహు కో కాల జను ॥ గహన-దహన-నిరదహన లంక నిఃసంక, బంక-భువ । జాతుధాన-బలవాన మాన-మద-దవన పవనసువ ॥ కహ తులసిదాస సేవత సులభ సేవక హిత సంతత నికట । గున గనత, నమత, సుమిరత జపత సమన సకల-సంకట-వికట ॥1॥

స్వర్న-సైల-సంకాస కోటి-రవి తరున తేజ ఘన । ఉర విసాల భుజ దండ చండ నఖ-వజ్రతన ॥ పింగ నయన, భృకుటీ కరాల రసనా దసనానన । కపిస కేస కరకస లంగూర, ఖల-దల-బల-భానన ॥ కహ తులసిదాస బస జాసు ఉర మారుతసుత మూరతి వికట । సంతాప పాప తేహి పురుష పహి సపనేహుఁ నహిం ఆవత నికట ॥2॥

ఝూలనా పంచముఖ-ఛఃముఖ భృగు ముఖ్య భట అసుర సుర, సర్వ సరి సమర సమరత్థ సూరో । బాంకురో బీర బిరుదైత బిరుదావలీ, బేద బందీ బదత పైజపూరో ॥ జాసు గునగాథ రఘునాథ కహ జాసుబల, బిపుల జల భరిత జగ జలధి ఝూరో । దువన దల దమన కో కౌన తులసీస హై, పవన కో పూత రజపూత రురో ॥3॥

ఘనాక్షరీ భానుసోం పఢన హనుమాన గే భానుమన, అనుమాని సిసు కేలి కియో ఫేర ఫారసో । పాఛిలే పగని గమ గగన మగన మన, క్రమ కో న భ్రమ కపి బాలక బిహార సో ॥ కౌతుక బిలోకి లోకపాల హరిహర విధి, లోచనని చకాచౌంధీ చిత్తని ఖబార సో। బల కైంధో బీర రస ధీరజ కై, సాహస కై, తులసీ సరీర ధరే సబని సార సో ॥4॥

భారత మేం పారథ కే రథ కేథూ కపిరాజ, గాజ్యో సుని కురురాజ దల హల బల భో । కహ్యో ద్రోన భీషమ సమీర సుత మహాబీర, బీర-రస-బారి-నిధి జాకో బల జల భో ॥ బానర సుభాయ బాల కేలి భూమి భాను లాగి, ఫలఁగ ఫలాఁగ హూతేం ఘాటి నభ తల భో । నాఈ-నాఈ-మాథ జోరి-జోరి హాథ జోధా జో హైం, హనుమాన దేఖే జగజీవన కో ఫల భో ॥5॥

గో-పద పయోధి కరి, హోలికా జ్యోం లాఈ లంక, నిపట నిఃసంక పర పుర గల బల భో । ద్రోన సో పహార లియో ఖ్యాల హీ ఉఖారి కర, కందుక జ్యోం కపి ఖేల బేల కైసో ఫల భో ॥ సంకట సమాజ అసమంజస భో రామ రాజ, కాజ జుగ పూగని కో కరతల పల భో । సాహసీ సమత్థ తులసీ కో నాఈ జా కీ బాఁహ, లోక పాల పాలన కో ఫిర థిర థల భో ॥6॥

కమఠ కీ పీఠి జాకే గోడని కీ గాడైం మానో, నాప కే భాజన భరి జల నిధి జల భో । జాతుధాన దావన పరావన కో దుర్గ భయో, మహా మీన బాస తిమి తోమని కో థల భో ॥ కుంభకరన రావన పయోద నాద ఈధన కో, తులసీ ప్రతాప జాకో ప్రబల అనల భో । భీషమ కహత మేరే అనుమాన హనుమాన, సారిఖో త్రికాల న త్రిలోక మహాబల భో ॥7॥

దూత రామ రాయ కో సపూత పూత పౌనకో తూ, అంజనీ కో నందన ప్రతాప భూరి భాను సో । సీయ-సోచ-సమన, దురిత దోష దమన, సరన ఆయే అవన లఖన ప్రియ ప్రాణ సో ॥ దసముఖ దుసహ దరిద్ర దరిబే కో భయో, ప్రకట తిలోక ఓక తులసీ నిధాన సో । జ్ఞాన గునవాన బలవాన సేవా సావధాన, సాహేబ సుజాన ఉర ఆను హనుమాన సో ॥8॥

దవన దువన దల భువన బిదిత బల, బేద జస గావత బిబుధ బందీ ఛోర కో । పాప తాప తిమిర తుహిన నిఘటన పటు, సేవక సరోరుహ సుఖద భాను భోర కో ॥ లోక పరలోక తేం బిసోక సపనే న సోక, తులసీ కే హియే హై భరోసో ఏక ఓర కో । రామ కో దులారో దాస బామదేవ కో నివాస। నామ కలి కామతరు కేసరీ కిసోర కో ॥9॥

మహాబల సీమ మహా భీమ మహాబాన ఇత, మహాబీర బిదిత బరాయో రఘుబీర కో । కులిస కఠోర తను జోర పరై రోర రన, కరునా కలిత మన ధారమిక ధీర కో ॥ దుర్జన కో కాలసో కరాల పాల సజ్జన కో, సుమిరే హరన హార తులసీ కీ పీర కో । సీయ-సుఖ-దాయక దులారో రఘునాయక కో, సేవక సహాయక హై సాహసీ సమీర కో ॥10॥

రచిబే కో బిధి జైసే, పాలిబే కో హరి హర, మీచ మారిబే కో, జ్యాఈబే కో సుధాపాన భో । ధరిబే కో ధరని, తరని తమ దలిబే కో, సోఖిబే కృసాను పోషిబే కో హిమ భాను భో ॥ ఖల దుఃఖ దోషిబే కో, జన పరితోషిబే కో, మాఁగిబో మలీనతా కో మోదక దుదాన భో । ఆరత కీ ఆరతి నివారిబే కో తిహుఁ పుర, తులసీ కో సాహేబ హఠీలో హనుమాన భో ॥11॥

సేవక స్యోకాఈ జాని జానకీస మానై కాని, సానుకూల సూలపాని నవై నాథ నాఁక కో । దేవీ దేవ దానవ దయావనే హ్వై జోరైం హాథ, బాపురే బరాక కహా ఔర రాజా రాఁక కో ॥ జాగత సోవత బైఠే బాగత బినోద మోద, తాకే జో అనర్థ సో సమర్థ ఏక ఆఁక కో । సబ దిన రురో పరై పూరో జహాఁ తహాఁ తాహి, జాకే హై భరోసో హియే హనుమాన హాఁక కో ॥12॥

సానుగ సగౌరి సానుకూల సూలపాని తాహి, లోకపాల సకల లఖన రామ జానకీ । లోక పరలోక కో బిసోక సో తిలోక తాహి, తులసీ తమాఇ కహా కాహూ బీర ఆనకీ ॥ కేసరీ కిసోర బందీఛోర కే నేవాజే సబ, కీరతి బిమల కపి కరునానిధాన కీ । బాలక జ్యోం పాలి హైం కృపాలు ముని సిద్ధతా కో, జాకే హియే హులసతి హాఁక హనుమాన కీ ॥13॥

కరునానిధాన బలబుద్ధి కే నిధాన హౌ, మహిమా నిధాన గునజ్ఞాన కే నిధాన హౌ । బామ దేవ రుప భూప రామ కే సనేహీ, నామ, లేత దేత అర్థ ధర్మ కామ నిరబాన హౌ ॥ ఆపనే ప్రభావ సీతారామ కే సుభావ సీల, లోక బేద బిధి కే బిదూష హనుమాన హౌ । మన కీ బచన కీ కరమ కీ తిహూఁ ప్రకార, తులసీ తిహారో తుమ సాహేబ సుజాన హౌ ॥14॥

మన కో అగమ తన సుగమ కియే కపీస, కాజ మహారాజ కే సమాజ సాజ సాజే హైమ్ । దేవబందీ ఛోర రనరోర కేసరీ కిసోర, జుగ జుగ జగ తేరే బిరద బిరాజే హైమ్ । బీర బరజోర ఘటి జోర తులసీ కీ ఓర, సుని సకుచానే సాధు ఖల గన గాజే హైమ్ । బిగరీ సఁవార అంజనీ కుమార కీజే మోహిం, జైసే హోత ఆయే హనుమాన కే నివాజే హైమ్ ॥15॥ సవైయా జాన సిరోమని హో హనుమాన సదా జన కే మన బాస తిహారో । ఢారో బిగారో మైం కాకో కహా కేహి కారన ఖీఝత హౌం తో తిహారో ॥ సాహేబ సేవక నాతే తో హాతో కియో సో తహాం తులసీ కో న చారో । దోష సునాయే తైం ఆగేహుఁ కో హోశియార హ్వైం హోం మన తో హియ హారో ॥16॥

తేరే థపై ఉథపై న మహేస, థపై థిర కో కపి జే ఉర ఘాలే । తేరే నిబాజే గరీబ నిబాజ బిరాజత బైరిన కే ఉర సాలే ॥ సంకట సోచ సబై తులసీ లియే నామ ఫటై మకరీ కే సే జాలే । బూఢ భయే బలి మేరిహిం బార, కి హారి పరే బహుతై నత పాలే ॥17॥

సింధు తరే బడే బీర దలే ఖల, జారే హైం లంక సే బంక మవాసే । తైం రని కేహరి కేహరి కే బిదలే అరి కుంజర ఛైల ఛవాసే ॥ తోసో సమత్థ సుసాహేబ సేఈ సహై తులసీ దుఖ దోష దవా సే । బానరబాజ ! బఢే ఖల ఖేచర, లీజత క్యోం న లపేటి లవాసే ॥18॥

అచ్ఛ విమర్దన కానన భాని దసానన ఆనన భా న నిహారో । బారిదనాద అకంపన కుంభకరన సే కుంజర కేహరి వారో ॥ రామ ప్రతాప హుతాసన, కచ్ఛ, విపచ్ఛ, సమీర సమీర దులారో । పాప తే సాప తే తాప తిహూఁ తేం సదా తులసీ కహ సో రఖవారో ॥19॥

ఘనాక్షరీ జానత జహాన హనుమాన కో నివాజ్యో జన, మన అనుమాని బలి బోల న బిసారియే । సేవా జోగ తులసీ కబహుఁ కహా చూక పరీ, సాహేబ సుభావ కపి సాహిబీ సంభారియే ॥ అపరాధీ జాని కీజై సాసతి సహస భాంతి, మోదక మరై జో తాహి మాహుర న మారియే । సాహసీ సమీర కే దులారే రఘుబీర జూ కే, బాఁహ పీర మహాబీర బేగి హీ నివారియే ॥20॥

బాలక బిలోకి, బలి బారేం తేం ఆపనో కియో, దీనబంధు దయా కీన్హీం నిరుపాధి న్యారియే । రావరో భరోసో తులసీ కే, రావరోఈ బల, ఆస రావరీయై దాస రావరో విచారియే ॥ బడో బికరాల కలి కాకో న బిహాల కియో, మాథే పగు బలి కో నిహారి సో నిబారియే । కేసరీ కిసోర రనరోర బరజోర బీర, బాఁహ పీర రాహు మాతు జ్యౌం పఛారి మారియే ॥21॥

ఉథపే థపనథిర థపే ఉథపనహార, కేసరీ కుమార బల ఆపనో సంబారియే । రామ కే గులామని కో కామ తరు రామదూత, మోసే దీన దూబరే కో తకియా తిహారియే ॥ సాహేబ సమర్థ తో సోం తులసీ కే మాథే పర, సోఊ అపరాధ బిను బీర, బాఁధి మారియే । పోఖరీ బిసాల బాఁహు, బలి, బారిచర పీర, మకరీ జ్యోం పకరి కే బదన బిదారియే ॥22॥

రామ కో సనేహ, రామ సాహస లఖన సియ, రామ కీ భగతి, సోచ సంకట నివారియే । ముద మరకట రోగ బారినిధి హేరి హారే, జీవ జామవంత కో భరోసో తేరో భారియే ॥ కూదియే కృపాల తులసీ సుప్రేమ పబ్బయతేం, సుథల సుబేల భాలూ బైఠి కై విచారియే । మహాబీర బాఁకురే బరాకీ బాఁహ పీర క్యోం న, లంకినీ జ్యోం లాత ఘాత హీ మరోరి మారియే ॥23॥

లోక పరలోకహుఁ తిలోక న విలోకియత, తోసే సమరథ చష చారిహూఁ నిహారియే । కర్మ, కాల, లోకపాల, అగ జగ జీవజాల, నాథ హాథ సబ నిజ మహిమా బిచారియే ॥ ఖాస దాస రావరో, నివాస తేరో తాసు ఉర, తులసీ సో, దేవ దుఖీ దేఖిఅత భారియే । బాత తరుమూల బాఁహూసూల కపికచ్ఛు బేలి, ఉపజీ సకేలి కపి కేలి హీ ఉఖారియే ॥24॥

కరమ కరాల కంస భూమిపాల కే భరోసే, బకీ బక భగినీ కాహూ తేం కహా డరైగీ । బడీ బికరాల బాల ఘాతినీ న జాత కహి, బాఁహూ బల బాలక ఛబీలే ఛోటే ఛరైగీ ॥ ఆఈ హై బనాఈ బేష ఆప హీ బిచారి దేఖ, పాప జాయ సబ కో గునీ కే పాలే పరైగీ । పూతనా పిసాచినీ జ్యౌం కపి కాన్హ తులసీ కీ, బాఁహ పీర మహాబీర తేరే మారే మరైగీ ॥25॥

భాల కీ కి కాల కీ కి రోష కీ త్రిదోష కీ హై, బేదన బిషమ పాప తాప ఛల ఛాఁహ కీ । కరమన కూట కీ కి జంత్ర మంత్ర బూట కీ, పరాహి జాహి పాపినీ మలీన మన మాఁహ కీ ॥ పైహహి సజాయ, నత కహత బజాయ తోహి, బాబరీ న హోహి బాని జాని కపి నాఁహ కీ । ఆన హనుమాన కీ దుహాఈ బలవాన కీ, సపథ మహాబీర కీ జో రహై పీర బాఁహ కీ ॥26॥

సింహికా సఁహారి బల సురసా సుధారి ఛల, లంకినీ పఛారి మారి బాటికా ఉజారీ హై । లంక పరజారి మకరీ బిదారి బార బార, జాతుధాన ధారి ధూరి ధానీ కరి డారీ హై ॥ తోరి జమకాతరి మందోదరీ కఠోరి ఆనీ, రావన కీ రానీ మేఘనాద మహతారీ హై । భీర బాఁహ పీర కీ నిపట రాఖీ మహాబీర, కౌన కే సకోచ తులసీ కే సోచ భారీ హై ॥27॥

తేరో బాలి కేలి బీర సుని సహమత ధీర, భూలత సరీర సుధి సక్ర రవి రాహు కీ । తేరీ బాఁహ బసత బిసోక లోక పాల సబ, తేరో నామ లేత రహైం ఆరతి న కాహు కీ ॥ సామ దామ భేద విధి బేదహూ లబేద సిధి, హాథ కపినాథ హీ కే చోటీ చోర సాహు కీ । ఆలస అనఖ పరిహాస కై సిఖావన హై, ఏతే దిన రహీ పీర తులసీ కే బాహు కీ ॥28॥

టూకని కో ఘర ఘర డోలత కఁగాల బోలి, బాల జ్యోం కృపాల నత పాల పాలి పోసో హై । కీన్హీ హై సఁభార సార అఁజనీ కుమార బీర, ఆపనో బిసారి హైం న మేరేహూ భరోసో హై ॥ ఇతనో పరేఖో సబ భాంతి సమరథ ఆజు, కపిరాజ సాంచీ కహౌం కో తిలోక తోసో హై । సాసతి సహత దాస కీజే పేఖి పరిహాస, చీరీ కో మరన ఖేల బాలకని కోసో హై ॥29॥

ఆపనే హీ పాప తేం త్రిపాత తేం కి సాప తేం, బఢీ హై బాఁహ బేదన కహీ న సహి జాతి హై । ఔషధ అనేక జంత్ర మంత్ర టోటకాది కియే, బాది భయే దేవతా మనాయే అధీకాతి హై ॥ కరతార, భరతార, హరతార, కర్మ కాల, కో హై జగజాల జో న మానత ఇతాతి హై । చేరో తేరో తులసీ తూ మేరో కహ్యో రామ దూత, ఢీల తేరీ బీర మోహి పీర తేం పిరాతి హై ॥30॥

దూత రామ రాయ కో, సపూత పూత వాయ కో, సమత్వ హాథ పాయ కో సహాయ అసహాయ కో । బాఁకీ బిరదావలీ బిదిత బేద గాఇయత, రావన సో భట భయో ముఠికా కే ధాయ కో ॥ ఏతే బడే సాహేబ సమర్థ కో నివాజో ఆజ, సీదత సుసేవక బచన మన కాయ కో । థోరీ బాఁహ పీర కీ బడీ గలాని తులసీ కో, కౌన పాప కోప, లోప ప్రకట ప్రభాయ కో ॥31॥

దేవీ దేవ దనుజ మనుజ ముని సిద్ధ నాగ, ఛోటే బడే జీవ జేతే చేతన అచేత హైమ్ । పూతనా పిసాచీ జాతుధానీ జాతుధాన బాగ, రామ దూత కీ రజాఈ మాథే మాని లేత హైమ్ ॥ ఘోర జంత్ర మంత్ర కూట కపట కురోగ జోగ, హనుమాన ఆన సుని ఛాడత నికేత హైమ్ । క్రోధ కీజే కర్మ కో ప్రబోధ కీజే తులసీ కో, సోధ కీజే తినకో జో దోష దుఖ దేత హైమ్ ॥32॥

తేరే బల బానర జితాయే రన రావన సోం, తేరే ఘాలే జాతుధాన భయే ఘర ఘర కే । తేరే బల రామ రాజ కియే సబ సుర కాజ, సకల సమాజ సాజ సాజే రఘుబర కే ॥ తేరో గునగాన సుని గీరబాన పులకత, సజల బిలోచన బిరంచి హరిహర కే । తులసీ కే మాథే పర హాథ ఫేరో కీస నాథ, దేఖియే న దాస దుఖీ తోసో కనిగర కే ॥33॥

పాలో తేరే టూక కో పరేహూ చూక మూకియే న, కూర కౌడీ దూకో హౌం ఆపనీ ఓర హేరియే । భోరానాథ భోరే హీ సరోష హోత థోరే దోష, పోషి తోషి థాపి ఆపనో న అవ డేరియే ॥ అఁబు తూ హౌం అఁబు చూర, అఁబు తూ హౌం డింభ సో న, బూఝియే బిలంబ అవలంబ మేరే తేరియే । బాలక బికల జాని పాహి ప్రేమ పహిచాని, తులసీ కీ బాఁహ పర లామీ లూమ ఫేరియే ॥34॥

ఘేరి లియో రోగని, కుజోగని, కులోగని జ్యౌం, బాసర జలద ఘన ఘటా ధుకి ధాఈ హై । బరసత బారి పీర జారియే జవాసే జస, రోష బిను దోష ధూమ మూల మలినాఈ హై ॥ కరునానిధాన హనుమాన మహా బలవాన, హేరి హఁసి హాఁకి ఫూంకి ఫౌంజై తే ఉడాఈ హై । ఖాయే హుతో తులసీ కురోగ రాఢ రాకసని, కేసరీ కిసోర రాఖే బీర బరిఆఈ హై ॥35॥

సవైయా రామ గులామ తు హీ హనుమాన గోసాఁఈ సుసాఁఈ సదా అనుకూలో । పాల్యో హౌం బాల జ్యోం ఆఖర దూ పితు మాతు సోం మంగల మోద సమూలో ॥ బాఁహ కీ బేదన బాఁహ పగార పుకారత ఆరత ఆనఁద భూలో । శ్రీ రఘుబీర నివారియే పీర రహౌం దరబార పరో లటి లూలో ॥36॥

ఘనాక్షరీ కాల కీ కరాలతా కరమ కఠినాఈ కీధౌ, పాప కే ప్రభావ కీ సుభాయ బాయ బావరే । బేదన కుభాఁతి సో సహీ న జాతి రాతి దిన, సోఈ బాఁహ గహీ జో గహీ సమీర డాబరే ॥ లాయో తరు తులసీ తిహారో సో నిహారి బారి, సీంచియే మలీన భో తయో హై తిహుఁ తావరే । భూతని కీ ఆపనీ పరాయే కీ కృపా నిధాన, జానియత సబహీ కీ రీతి రామ రావరే ॥37॥

పాఁయ పీర పేట పీర బాఁహ పీర ముంహ పీర, జర జర సకల పీర మీ హై । దేవ భూత పితర కరమ ఖల కాల గ్రహ, మోహి పర దవరి దమానక సీ దీ హై ॥ హౌం తో బిను మోల కే బికానో బలి బారే హీతేం, ఓట రామ నామ కీ లలాట లిఖి లీ హై । కుఁభజ కే కింకర బికల బూఢే గోఖురని, హాయ రామ రాయ ఐసీ హాల కహూఁ భీ హై ॥38॥

బాహుక సుబాహు నీచ లీచర మరీచ మిలి, ముఁహ పీర కేతుజా కురోగ జాతుధాన హై । రామ నామ జప జాగ కియో చహోం సానురాగ, కాల కైసే దూత భూత కహా మేరే మాన హై ॥ సుమిరే సహాయ రామ లఖన ఆఖర దఊఉ, జినకే సమూహ సాకే జాగత జహాన హై । తులసీ సఁభారి తాడకా సఁహారి భారి భట, బేధే బరగద సే బనాఈ బానవాన హై ॥39॥

బాలపనే సూధే మన రామ సనముఖ భయో, రామ నామ లేత మాఁగి ఖాత టూక టాక హౌమ్ । పరయో లోక రీతి మేం పునీత ప్రీతి రామ రాయ, మోహ బస బైఠో తోరి తరకి తరాక హౌమ్ ॥ ఖోటే ఖోటే ఆచరన ఆచరత అపనాయో, అంజనీ కుమార సోధ్యో రామపాని పాక హౌమ్ । తులసీ గుసాఁఈ భయో భోండే దిన భూల గయో, తాకో ఫల పావత నిదాన పరిపాక హౌమ్ ॥40॥

అసన బసన హీన బిషమ బిషాద లీన, దేఖి దీన దూబరో కరై న హాయ హాయ కో । తులసీ అనాథ సో సనాథ రఘునాథ కియో, దియో ఫల సీల సింధు ఆపనే సుభాయ కో ॥ నీచ యహి బీచ పతి పాఇ భరు హాఈగో, బిహాఇ ప్రభు భజన బచన మన కాయ కో । తా తేం తను పేషియత ఘోర బరతోర మిస, ఫూటి ఫూటి నికసత లోన రామ రాయ కో ॥41॥

జీఓ జగ జానకీ జీవన కో కహాఇ జన, మరిబే కో బారానసీ బారి సుర సరి కో । తులసీ కే దోహూఁ హాథ మోదక హైం ఐసే ఠాఁఊ, జాకే జియే ముయే సోచ కరిహైం న లరి కో ॥ మో కో ఝూఁటో సాఁచో లోగ రామ కౌ కహత సబ, మేరే మన మాన హై న హర కో న హరి కో । భారీ పీర దుసహ సరీర తేం బిహాల హోత, సోఊ రఘుబీర బిను సకై దూర కరి కో ॥42॥

సీతాపతి సాహేబ సహాయ హనుమాన నిత, హిత ఉపదేశ కో మహేస మానో గురు కై । మానస బచన కాయ సరన తిహారే పాఁయ, తుమ్హరే భరోసే సుర మైం న జానే సుర కై ॥ బ్యాధి భూత జనిత ఉపాధి కాహు ఖల కీ, సమాధి కీ జై తులసీ కో జాని జన ఫుర కై । కపినాథ రఘునాథ భోలానాథ భూతనాథ, రోగ సింధు క్యోం న డారియత గాయ ఖుర కై ॥43॥

కహోం హనుమాన సోం సుజాన రామ రాయ సోం, కృపానిధాన సంకర సోం సావధాన సునియే । హరష విషాద రాగ రోష గున దోష మీ, బిరచీ బిరంచీ సబ దేఖియత దునియే ॥ మాయా జీవ కాల కే కరమ కే సుభాయ కే, కరైయా రామ బేద కహేం సాఁచీ మన గునియే । తుమ్హ తేం కహా న హోయ హా హా సో బుఝైయే మోహిం, హౌం హూఁ రహోం మౌనహీ వయో సో జాని లునియే ॥44॥

ഹനുമാന് ബാഹുകാ (ബടുകാ) സ്തോത്രം - ഒരു പരിചയം

The Hanuman Bahuk is a heartfelt Awadhi poem by Goswami Tulsidas, addressed to Hanuman. It opens by praising him as the one who crossed the ocean, took away Sita's grief, and swallowed the rising sun as a child, with mighty arms and a form fearsome even to Death; he shines like a golden mountain and a crore of young suns. In later verses the poet pours out his own suffering and asks Hanuman, Rama and Shankara to listen with compassion.

രചയിതാവ്: Goswami Tulsidas (16th century)

എപ്പോൾ ജപിക്കാം: On Tuesdays and Saturdays, on Hanuman Jayanti, and in times of pain or hardship.

നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?

  • "Bahu" means arm: tradition says Tulsidas wrote it in old age, when his arms were in great pain, praying to Hanuman for relief.
  • It is in the Awadhi language, like Tulsidas's Ramcharitmanas and Hanuman Chalisa.
  • It is a prayer of faith and comfort, often recited alongside proper care during illness.

പതിവ് ചോദ്യങ്ങൾ

Who wrote the Hanuman Bahuk?

Goswami Tulsidas, in Awadhi.

Why is it called "Bahuk"?

From "bahu" (arm): tradition says he wrote it while his arms were in pain.

When is it recited?

On Tuesdays, Saturdays and in times of hardship.

ആരാധനയ്ക്കും പഠനത്തിനുമായി നൽകുന്നു, പ്രവചനമായല്ല. വാണിജ്യേതരം.