MuhurtaNow

నారాయణీయం దశక 91 - భక్తిమహత్త్వం

Vishnu · సాంప్రదాయ భక్తి గ్రంథం

श्रीकृष्ण त्वत्पदोपासनमभयतमं बद्धमिथ्यार्थदृष्टे- र्मर्त्यस्यार्तस्य मन्ये व्यपसरति भयं येन सर्वात्मनैव । यत्तावत् त्वत्प्रणीतानिह भजनविधीनास्थितो मोहमार्गे धावन्नप्यावृताक्षः स्खलति न कुहचिद्देवदेवाखिलात्मन् ॥1॥

भूमन् कायेन वाचा मुहुरपि मनसा त्वद्बलप्रेरितात्मा यद्यत् कुर्वे समस्तं तदिह परतरे त्वय्यसावर्पयामि । जात्यापीह श्वपाकस्त्वयि निहितमनःकर्मवागिंद्रियार्थ- प्राणो विश्वं पुनीते न तु विमुखमनास्त्वत्पदाद्विप्रवर्यः ॥2॥

भीतिर्नाम द्वितीयाद्भवति ननु मनःकल्पितं च द्वितीयं तेनैक्याभ्यासशीलो हृदयमिह यथाशक्ति बुद्ध्या निरुंध्याम् । मायाविद्धे तु तस्मिन् पुनरपि न तथा भाति मायाधिनाथं तं त्वां भक्त्या महत्या सततमनुभजनीश भीतिं विजह्याम् ॥3॥

भक्तेरुत्पत्तिवृद्धी तव चरणजुषां संगमेनैव पुंसा- मासाद्ये पुण्यभाजां श्रिय इव जगति श्रीमतां संगमेन । तत्संगो देव भूयान्मम खलु सततं तन्मुखादुन्मिषद्भि- स्त्वन्माहात्म्यप्रकारैर्भवति च सुदृढा भक्तिरुद्धूतपापा ॥4॥

श्रेयोमार्गेषु भक्तावधिकबहुमतिर्जन्मकर्माणि भूयो गायन् क्षेमाणि नामान्यपि तदुभयतः प्रद्रुतं प्रद्रुतात्मा । उद्यद्धासः कदाचित् कुहचिदपि रुदन् क्वापि गर्जन् प्रगाय- न्नुन्मादीव प्रनृत्यन्नयि कुरु करुणां लोकबाह्यश्चरेयम् ॥5॥

भूतान्येतानि भूतात्मकमपि सकलं पक्षिमत्स्यान् मृगादीन् मर्त्यान् मित्राणि शत्रूनपि यमितमतिस्त्वन्मयान्यानमानि । त्वत्सेवायां हि सिद्ध्येन्मम तव कृपया भक्तिदार्ढ्यं विराग- स्त्वत्तत्त्वस्यावबोधोऽपि च भुवनपते यत्नभेदं विनैव ॥6॥

नो मुह्यन् क्षुत्तृडाद्यैर्भवसरणिभवैस्त्वन्निलीनाशयत्वा- च्चिंतासातत्यशाली निमिषलवमपि त्वत्पदादप्रकंपः । इष्टानिष्टेषु तुष्टिव्यसनविरहितो मायिकत्वावबोधा- ज्ज्योत्स्नाभिस्त्वन्नखेंदोरधिकशिशिरितेनात्मना संचरेयम् ॥7॥

भूतेष्वेषु त्वदैक्यस्मृतिसमधिगतौ नाधिकारोऽधुना चे- त्त्वत्प्रेम त्वत्कमैत्री जडमतिषु कृपा द्विट्सु भूयादुपेक्षा । अर्चायां वा समर्चाकुतुकमुरुतरश्रद्धया वर्धतां मे त्वत्संसेवी तथापि द्रुतमुपलभते भक्तलोकोत्तमत्वम् ॥8॥

आवृत्य त्वत्स्वरूपं क्षितिजलमरुदाद्यात्मना विक्षिपंती जीवान् भूयिष्ठकर्मावलिविवशगतीन् दुःखजाले क्षिपंती । त्वन्माया माभिभून्मामयि भुवनपते कल्पते तत्प्रशांत्यै त्वत्पादे भक्तिरेवेत्यवददयि विभो सिद्धयोगी प्रबुद्धः ॥9॥

दुःखान्यालोक्य जंतुष्वलमुदितविवेकोऽहमाचार्यवर्या- ल्लब्ध्वा त्वद्रूपतत्त्वं गुणचरितकथाद्युद्भवद्भक्तिभूमा । मायामेनां तरित्वा परमसुखमये त्वत्पदे मोदिताहे तस्यायं पूर्वरंगः पवनपुरपते नाशयाशेषरोगान् ॥10॥

నారాయణీయం దశక 91 - భక్తిమహత్త్వం గురించి

The ninety-first dashaka of the Narayaneeyam is on the path of devotion (bhakti marga), drawn from the eleventh book of the Bhagavatam. Bhattathiri says that worship of Krishna's feet is the most fearless path: one who follows the ways of worship the Lord has taught never stumbles, even running with eyes closed. Whatever one does with body, speech and mind should be offered to the Lord; a devotee of low birth whose mind and life are given to him purifies the world, unlike a learned man who turns away. Fear comes from seeing a "second"; and the poet prays to cross maya through devotion and reach the Lord's blissful feet.

రచయిత: Melpathur Narayana Bhattathiri (1560 to 1646)

ఎప్పుడు పఠించాలి: In daily Narayaneeyam parayana and at Guruvayur.

మీకు తెలుసా?

  • Verse 2 echoes the famous Bhagavatam verse "kayena vacha manasendriyair va", offering all actions to Narayana.
  • The image of running with closed eyes and never stumbling comes from the sage Kavi's teaching in the Bhagavatam, book 11.

తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు

What is this dashaka about?

The path of devotion, offering everything to the Lord.

Why is the path of bhakti called fearless?

Because one who follows it never stumbles.

Who wrote the Narayaneeyam?

Melpathur Narayana Bhattathiri, in 1586.

ఆరాధన, అధ్యయనం కోసం అందించబడింది, జోస్యంగా కాదు. వాణిజ్యేతరం.