ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 34 - ಶ್ರೀರಾಮಾವತಾರಂ
Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
गीर्वाणैरर्थ्यमानो दशमुखनिधनं कोसलेष्वृश्यशृंगे पुत्रीयामिष्टिमिष्ट्वा ददुषि दशरथक्ष्माभृते पायसाग्र्यम् । तद्भुक्त्या तत्पुरंध्रीष्वपि तिसृषु समं जातगर्भासु जातो रामस्त्वं लक्ष्मणेन स्वयमथ भरतेनापि शत्रुघ्ननाम्ना ॥1॥
कोदंडी कौशिकस्य क्रतुवरमवितुं लक्ष्मणेनानुयातो यातोऽभूस्तातवाचा मुनिकथितमनुद्वंद्वशांताध्वखेदः । नृणां त्राणाय बाणैर्मुनिवचनबलात्ताटकां पाटयित्वा लब्ध्वास्मादस्त्रजालं मुनिवनमगमो देव सिद्धाश्रमाख्यम् ॥2॥
मारीचं द्रावयित्वा मखशिरसि शरैरन्यरक्षांसि निघ्नन् कल्यां कुर्वन्नहल्यां पथि पदरजसा प्राप्य वैदेहगेहम् । भिंदानश्चांद्रचूडं धनुरवनिसुतामिंदिरामेव लब्ध्वा राज्यं प्रातिष्ठथास्त्वं त्रिभिरपि च समं भ्रातृवीरैस्सदारैः ॥3॥
आरुंधाने रुषांधे भृगुकुल तिलके संक्रमय्य स्वतेजो याते यातोऽस्ययोध्यां सुखमिह निवसन् कांतया कांतमूर्ते । शत्रुघ्नेनैकदाथो गतवति भरते मातुलस्याधिवासं तातारब्धोऽभिषेकस्तव किल विहतः केकयाधीशपुत्र्या ॥4॥
तातोक्त्या यातुकामो वनमनुजवधूसंयुतश्चापधारः पौरानारुध्य मार्गे गुहनिलयगतस्त्वं जटाचीरधारी। नावा संतीर्य गंगामधिपदवि पुनस्तं भरद्वाजमारा- न्नत्वा तद्वाक्यहेतोरतिसुखमवसश्चित्रकूटे गिरींद्रे ॥5॥
श्रुत्वा पुत्रार्तिखिन्नं खलु भरतमुखात् स्वर्गयातं स्वतातं तप्तो दत्वाऽंबु तस्मै निदधिथ भरते पादुकां मेदिनीं च अत्रिं नत्वाऽथ गत्वा वनमतिविपुलं दंडकं चंडकायं हत्वा दैत्यं विराधं सुगतिमकलयश्चारु भोः शारभंगीम् ॥6॥
नत्वाऽगस्त्यं समस्ताशरनिकरसपत्राकृतिं तापसेभ्यः प्रत्यश्रौषीः प्रियैषी तदनु च मुनिना वैष्णवे दिव्यचापे । ब्रह्मास्त्रे चापि दत्ते पथि पितृसुहृदं वीक्ष्य भूयो जटायुं मोदात् गोदातटांते परिरमसि पुरा पंचवट्यां वधूट्या ॥7॥
प्राप्तायाः शूर्पणख्या मदनचलधृतेरर्थनैर्निस्सहात्मा तां सौमित्रौ विसृज्य प्रबलतमरुषा तेन निर्लूननासाम् । दृष्ट्वैनां रुष्टचित्तं खरमभिपतितं दूषणं च त्रिमूर्धं व्याहिंसीराशरानप्ययुतसमधिकांस्तत्क्षणादक्षतोष्मा ॥8॥
सोदर्याप्रोक्तवार्ताविवशदशमुखादिष्टमारीचमाया- सारंग सारसाक्ष्या स्पृहितमनुगतः प्रावधीर्बाणघातम् । तन्मायाक्रंदनिर्यापितभवदनुजां रावणस्तामहार्षी- त्तेनार्तोऽपि त्वमंतः किमपि मुदमधास्तद्वधोपायलाभात् ॥9॥
भूयस्तन्वीं विचिन्वन्नहृत दशमुखस्त्वद्वधूं मद्वधेने- त्युक्त्वा याते जटायौ दिवमथ सुहृदः प्रातनोः प्रेतकार्यम् । गृह्णानं तं कबंधं जघनिथ शबरीं प्रेक्ष्य पंपातटे त्वं संप्राप्तो वातसूनुं भृशमुदितमनाः पाहि वातालयेश ॥10॥
ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 34 - ಶ್ರೀರಾಮಾವತಾರಂ ಬಗ್ಗೆ
ನಾರಾಯಣೀಯದ ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ದಶಕ ರಾಮಾವತಾರದ ಮೊದಲ ಭಾಗ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ರಾವಣವಧೆಗಾಗಿ ದೇವತೆಗಳ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಂತೆ, ಋಷ್ಯಶೃಂಗರೊಡನೆ ದಶರಥ ಪುತ್ರಕಾಮೇಷ್ಟಿ ಮಾಡಿ ದಿವ್ಯ ಪಾಯಸ ಪಡೆದ ನಂತರ ಭಗವಂತ ರಾಮನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಡನೆ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಯಜ್ಞ ಕಾಪಾಡಲು ಹೋಗಿ, ಶಿವಧನುಸ್ಸು ಮುರಿದು ಸೀತೆಯನ್ನು ವರಿಸಿ, ತಂದೆಯ ಮಾತಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಮಾಯಾಮೃಗ, ಸೀತಾಪಹರಣ, ಜಟಾಯುವಿನ ಮರಣ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತನಂತೆ ರಾಮ ಅವನ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಿದುದು, ಕಬಂಧವಧೆ, ಭಕ್ತೆ ಶಬರಿಯ ಭೇಟಿಯವರೆಗೆ ದಶಕ ಸಾಗುತ್ತದೆ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಯತ್ನಿಸಿ ಮಡಿದ ಹದ್ದು ಜಟಾಯುವಿನ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ರಾಮ ತಾನೇ ಮಾಡಿ ಗೌರವಿಸಿದ.
- ಕಾಡಿನ ಭಕ್ತೆ ಶಬರಿ ರಾಮನನ್ನು ಕಾಣಲು ಅನೇಕ ವರ್ಷ ಕಾದಳು; ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿಗಾಗಿ ಸ್ಮರಣೀಯಳು.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ದಶರಥನ ಯಜ್ಞ ನಡೆಸಿದ ಮುನಿ ಯಾರು?
ಋಷ್ಯಶೃಂಗ.
ರಾಮ ಯಾರ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಿದ?
ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದ ಜಟಾಯುವಿನದು.
ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?
೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು