MuhurtaNow

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 91 - ಭಕ್ತಿಮಹತ್ತ್ವಂ

Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

ശ്രീകൃഷ്ണ ത്വത്പദോപാസനമഭയതമം ബദ്ധമിഥ്യാര്ഥദൃഷ്ടേ- ര്മര്ത്യസ്യാര്തസ്യ മന്യേ വ്യപസരതി ഭയം യേന സർവാത്മനൈവ । യത്താവത് ത്വത്പ്രണീതാനിഹ ഭജനവിധീനാസ്ഥിതോ മോഹമാര്ഗേ ധാവന്നപ്യാവൃതാക്ഷഃ സ്ഖലതി ന കുഹചിദ്ദേവദേവാഖിലാത്മന് ॥1॥

ഭൂമന് കായേന വാചാ മുഹുരപി മനസാ ത്വദ്ബലപ്രേരിതാത്മാ യദ്യത് കുർവേ സമസ്തം തദിഹ പരതരേ ത്വയ്യസാവര്പയാമി । ജാത്യാപീഹ ശ്വപാകസ്ത്വയി നിഹിതമനഃകര്മവാഗിംദ്രിയാര്ഥ- പ്രാണോ വിശ്വം പുനീതേ ന തു വിമുഖമനാസ്ത്വത്പദാദ്വിപ്രവര്യഃ ॥2॥

ഭീതിര്നാമ ദ്വിതീയാദ്ഭവതി നനു മനഃകല്പിതം ച ദ്വിതീയം തേനൈക്യാഭ്യാസശീലോ ഹൃദയമിഹ യഥാശക്തി ബുദ്ധ്യാ നിരുംധ്യാമ് । മായാവിദ്ധേ തു തസ്മിന് പുനരപി ന തഥാ ഭാതി മായാധിനാഥം തം ത്വാം ഭക്ത്യാ മഹത്യാ സതതമനുഭജനീശ ഭീതിം വിജഹ്യാമ് ॥3॥

ഭക്തേരുത്പത്തിവൃദ്ധീ തവ ചരണജുഷാം സംഗമേനൈവ പുംസാ- മാസാദ്യേ പുണ്യഭാജാം ശ്രിയ ഇവ ജഗതി ശ്രീമതാം സംഗമേന । തത്സംഗോ ദേവ ഭൂയാന്മമ ഖലു സതതം തന്മുഖാദുന്മിഷദ്ഭി- സ്ത്വന്മാഹാത്മ്യപ്രകാരൈര്ഭവതി ച സുദൃഢാ ഭക്തിരുദ്ധൂതപാപാ ॥4॥

ശ്രേയോമാര്ഗേഷു ഭക്താവധികബഹുമതിര്ജന്മകര്മാണി ഭൂയോ ഗായന് ക്ഷേമാണി നാമാന്യപി തദുഭയതഃ പ്രദ്രുതം പ്രദ്രുതാത്മാ । ഉദ്യദ്ധാസഃ കദാചിത് കുഹചിദപി രുദന് ക്വാപി ഗര്ജന് പ്രഗായ- ന്നുന്മാദീവ പ്രനൃത്യന്നയി കുരു കരുണാം ലോകബാഹ്യശ്ചരേയമ് ॥5॥

ഭൂതാന്യേതാനി ഭൂതാത്മകമപി സകലം പക്ഷിമത്സ്യാന് മൃഗാദീന് മര്ത്യാന് മിത്രാണി ശത്രൂനപി യമിതമതിസ്ത്വന്മയാന്യാനമാനി । ത്വത്സേവായാം ഹി സിദ്ധ്യേന്മമ തവ കൃപയാ ഭക്തിദാര്ഢ്യം വിരാഗ- സ്ത്വത്തത്ത്വസ്യാവബോധോഽപി ച ഭുവനപതേ യത്നഭേദം വിനൈവ ॥6॥

നോ മുഹ്യന് ക്ഷുത്തൃഡാദ്യൈര്ഭവസരണിഭവൈസ്ത്വന്നിലീനാശയത്വാ- ച്ചിംതാസാതത്യശാലീ നിമിഷലവമപി ത്വത്പദാദപ്രകംപഃ । ഇഷ്ടാനിഷ്ടേഷു തുഷ്ടിവ്യസനവിരഹിതോ മായികത്വാവബോധാ- ജ്ജ്യോത്സ്നാഭിസ്ത്വന്നഖേംദോരധികശിശിരിതേനാത്മനാ സംചരേയമ് ॥7॥

ഭൂതേഷ്വേഷു ത്വദൈക്യസ്മൃതിസമധിഗതൌ നാധികാരോഽധുനാ ചേ- ത്ത്വത്പ്രേമ ത്വത്കമൈത്രീ ജഡമതിഷു കൃപാ ദ്വിട്സു ഭൂയാദുപേക്ഷാ । അര്ചായാം വാ സമര്ചാകുതുകമുരുതരശ്രദ്ധയാ വര്ധതാം മേ ത്വത്സംസേവീ തഥാപി ദ്രുതമുപലഭതേ ഭക്തലോകോത്തമത്വമ് ॥8॥

ആവൃത്യ ത്വത്സ്വരൂപം ക്ഷിതിജലമരുദാദ്യാത്മനാ വിക്ഷിപംതീ ജീവാന് ഭൂയിഷ്ഠകര്മാവലിവിവശഗതീന് ദുഃഖജാലേ ക്ഷിപംതീ । ത്വന്മായാ മാഭിഭൂന്മാമയി ഭുവനപതേ കല്പതേ തത്പ്രശാംത്യൈ ത്വത്പാദേ ഭക്തിരേവേത്യവദദയി വിഭോ സിദ്ധയോഗീ പ്രബുദ്ധഃ ॥9॥

ദുഃഖാന്യാലോക്യ ജംതുഷ്വലമുദിതവിവേകോഽഹമാചാര്യവര്യാ- ല്ലബ്ധ്വാ ത്വദ്രൂപതത്ത്വം ഗുണചരിതകഥാദ്യുദ്ഭവദ്ഭക്തിഭൂമാ । മായാമേനാം തരിത്വാ പരമസുഖമയേ ത്വത്പദേ മോദിതാഹേ തസ്യായം പൂർവരംഗഃ പവനപുരപതേ നാശയാശേഷരോഗാന് ॥10॥

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 91 - ಭಕ್ತಿಮಹತ್ತ್ವಂ ಬಗ್ಗೆ

ನಾರಾಯಣೀಯದ ತೊಂಬತ್ತೊಂದನೇ ದಶಕ ಭಾಗವತದ ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧದಿಂದ ತೆಗೆದ ಭಕ್ತಿಮಾರ್ಗದ ಕುರಿತದ್ದು. ಕೃಷ್ಣಪಾದೋಪಾಸನೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಭಯದ ಮಾರ್ಗ: ಭಗವಂತ ಕಲಿಸಿದ ಭಜನವಿಧಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವನು ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ಓಡಿದರೂ ಎಡವುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಭಟ್ಟತಿರಿ. ದೇಹ, ವಾಕ್ಕು, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡುವುದೆಲ್ಲ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಮನಸ್ಸು ಪ್ರಾಣ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಕೀಳುಜಾತಿಯ ಭಕ್ತನೂ ವಿಮುಖನಾದ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗಿಂತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಎರಡನೆಯದನ್ನು" ಕಾಣುವುದರಿಂದ ಭಯ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಯೆ ದಾಟಿ ಆನಂದಮಯ ಪಾದ ಸೇರಲು ಕವಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.

ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ೨ನೇ ಶ್ಲೋಕ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಭಾಗವತ ಶ್ಲೋಕ "ಕಾಯೇನ ವಾಚಾ ಮನಸೇಂದ್ರಿಯೈರ್ವಾ"ವನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ.
  • ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ಓಡಿದರೂ ಎಡವದ ಚಿತ್ರ ಭಾಗವತ ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧದ ಕವಿ ಮುನಿಯ ಬೋಧನೆಯಿಂದ ಬಂದದ್ದು.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಈ ದಶಕ ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ?

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಭಕ್ತಿಮಾರ್ಗ.

ಭಕ್ತಿಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅಭಯ ಎಂದು ಏಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ?

ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವನು ಎಂದೂ ಎಡವುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ.

ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?

೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.