ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 91 - ಭಕ್ತಿಮಹತ್ತ್ವಂ
Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
ശ്രീകൃഷ്ണ ത്വത്പദോപാസനമഭയതമം ബദ്ധമിഥ്യാര്ഥദൃഷ്ടേ- ര്മര്ത്യസ്യാര്തസ്യ മന്യേ വ്യപസരതി ഭയം യേന സർവാത്മനൈവ । യത്താവത് ത്വത്പ്രണീതാനിഹ ഭജനവിധീനാസ്ഥിതോ മോഹമാര്ഗേ ധാവന്നപ്യാവൃതാക്ഷഃ സ്ഖലതി ന കുഹചിദ്ദേവദേവാഖിലാത്മന് ॥1॥
ഭൂമന് കായേന വാചാ മുഹുരപി മനസാ ത്വദ്ബലപ്രേരിതാത്മാ യദ്യത് കുർവേ സമസ്തം തദിഹ പരതരേ ത്വയ്യസാവര്പയാമി । ജാത്യാപീഹ ശ്വപാകസ്ത്വയി നിഹിതമനഃകര്മവാഗിംദ്രിയാര്ഥ- പ്രാണോ വിശ്വം പുനീതേ ന തു വിമുഖമനാസ്ത്വത്പദാദ്വിപ്രവര്യഃ ॥2॥
ഭീതിര്നാമ ദ്വിതീയാദ്ഭവതി നനു മനഃകല്പിതം ച ദ്വിതീയം തേനൈക്യാഭ്യാസശീലോ ഹൃദയമിഹ യഥാശക്തി ബുദ്ധ്യാ നിരുംധ്യാമ് । മായാവിദ്ധേ തു തസ്മിന് പുനരപി ന തഥാ ഭാതി മായാധിനാഥം തം ത്വാം ഭക്ത്യാ മഹത്യാ സതതമനുഭജനീശ ഭീതിം വിജഹ്യാമ് ॥3॥
ഭക്തേരുത്പത്തിവൃദ്ധീ തവ ചരണജുഷാം സംഗമേനൈവ പുംസാ- മാസാദ്യേ പുണ്യഭാജാം ശ്രിയ ഇവ ജഗതി ശ്രീമതാം സംഗമേന । തത്സംഗോ ദേവ ഭൂയാന്മമ ഖലു സതതം തന്മുഖാദുന്മിഷദ്ഭി- സ്ത്വന്മാഹാത്മ്യപ്രകാരൈര്ഭവതി ച സുദൃഢാ ഭക്തിരുദ്ധൂതപാപാ ॥4॥
ശ്രേയോമാര്ഗേഷു ഭക്താവധികബഹുമതിര്ജന്മകര്മാണി ഭൂയോ ഗായന് ക്ഷേമാണി നാമാന്യപി തദുഭയതഃ പ്രദ്രുതം പ്രദ്രുതാത്മാ । ഉദ്യദ്ധാസഃ കദാചിത് കുഹചിദപി രുദന് ക്വാപി ഗര്ജന് പ്രഗായ- ന്നുന്മാദീവ പ്രനൃത്യന്നയി കുരു കരുണാം ലോകബാഹ്യശ്ചരേയമ് ॥5॥
ഭൂതാന്യേതാനി ഭൂതാത്മകമപി സകലം പക്ഷിമത്സ്യാന് മൃഗാദീന് മര്ത്യാന് മിത്രാണി ശത്രൂനപി യമിതമതിസ്ത്വന്മയാന്യാനമാനി । ത്വത്സേവായാം ഹി സിദ്ധ്യേന്മമ തവ കൃപയാ ഭക്തിദാര്ഢ്യം വിരാഗ- സ്ത്വത്തത്ത്വസ്യാവബോധോഽപി ച ഭുവനപതേ യത്നഭേദം വിനൈവ ॥6॥
നോ മുഹ്യന് ക്ഷുത്തൃഡാദ്യൈര്ഭവസരണിഭവൈസ്ത്വന്നിലീനാശയത്വാ- ച്ചിംതാസാതത്യശാലീ നിമിഷലവമപി ത്വത്പദാദപ്രകംപഃ । ഇഷ്ടാനിഷ്ടേഷു തുഷ്ടിവ്യസനവിരഹിതോ മായികത്വാവബോധാ- ജ്ജ്യോത്സ്നാഭിസ്ത്വന്നഖേംദോരധികശിശിരിതേനാത്മനാ സംചരേയമ് ॥7॥
ഭൂതേഷ്വേഷു ത്വദൈക്യസ്മൃതിസമധിഗതൌ നാധികാരോഽധുനാ ചേ- ത്ത്വത്പ്രേമ ത്വത്കമൈത്രീ ജഡമതിഷു കൃപാ ദ്വിട്സു ഭൂയാദുപേക്ഷാ । അര്ചായാം വാ സമര്ചാകുതുകമുരുതരശ്രദ്ധയാ വര്ധതാം മേ ത്വത്സംസേവീ തഥാപി ദ്രുതമുപലഭതേ ഭക്തലോകോത്തമത്വമ് ॥8॥
ആവൃത്യ ത്വത്സ്വരൂപം ക്ഷിതിജലമരുദാദ്യാത്മനാ വിക്ഷിപംതീ ജീവാന് ഭൂയിഷ്ഠകര്മാവലിവിവശഗതീന് ദുഃഖജാലേ ക്ഷിപംതീ । ത്വന്മായാ മാഭിഭൂന്മാമയി ഭുവനപതേ കല്പതേ തത്പ്രശാംത്യൈ ത്വത്പാദേ ഭക്തിരേവേത്യവദദയി വിഭോ സിദ്ധയോഗീ പ്രബുദ്ധഃ ॥9॥
ദുഃഖാന്യാലോക്യ ജംതുഷ്വലമുദിതവിവേകോഽഹമാചാര്യവര്യാ- ല്ലബ്ധ്വാ ത്വദ്രൂപതത്ത്വം ഗുണചരിതകഥാദ്യുദ്ഭവദ്ഭക്തിഭൂമാ । മായാമേനാം തരിത്വാ പരമസുഖമയേ ത്വത്പദേ മോദിതാഹേ തസ്യായം പൂർവരംഗഃ പവനപുരപതേ നാശയാശേഷരോഗാന് ॥10॥
ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 91 - ಭಕ್ತಿಮಹತ್ತ್ವಂ ಬಗ್ಗೆ
ನಾರಾಯಣೀಯದ ತೊಂಬತ್ತೊಂದನೇ ದಶಕ ಭಾಗವತದ ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧದಿಂದ ತೆಗೆದ ಭಕ್ತಿಮಾರ್ಗದ ಕುರಿತದ್ದು. ಕೃಷ್ಣಪಾದೋಪಾಸನೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಭಯದ ಮಾರ್ಗ: ಭಗವಂತ ಕಲಿಸಿದ ಭಜನವಿಧಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವನು ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ಓಡಿದರೂ ಎಡವುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಭಟ್ಟತಿರಿ. ದೇಹ, ವಾಕ್ಕು, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡುವುದೆಲ್ಲ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಮನಸ್ಸು ಪ್ರಾಣ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಕೀಳುಜಾತಿಯ ಭಕ್ತನೂ ವಿಮುಖನಾದ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗಿಂತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಎರಡನೆಯದನ್ನು" ಕಾಣುವುದರಿಂದ ಭಯ; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಯೆ ದಾಟಿ ಆನಂದಮಯ ಪಾದ ಸೇರಲು ಕವಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ೨ನೇ ಶ್ಲೋಕ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಭಾಗವತ ಶ್ಲೋಕ "ಕಾಯೇನ ವಾಚಾ ಮನಸೇಂದ್ರಿಯೈರ್ವಾ"ವನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ.
- ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ಓಡಿದರೂ ಎಡವದ ಚಿತ್ರ ಭಾಗವತ ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧದ ಕವಿ ಮುನಿಯ ಬೋಧನೆಯಿಂದ ಬಂದದ್ದು.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಈ ದಶಕ ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ?
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಭಕ್ತಿಮಾರ್ಗ.
ಭಕ್ತಿಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅಭಯ ಎಂದು ಏಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ?
ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವನು ಎಂದೂ ಎಡವುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ.
ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?
೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು