ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 93 - ಪಂಚವಿಂಶತಿ ಗುರವಃ
Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
ബംധുസ്നേഹം വിജഹ്യാം തവ ഹി കരുണയാ ത്വയ്യുപാവേശിതാത്മാ സർവം ത്യക്ത്വാ ചരേയം സകലമപി ജഗദ്വീക്ഷ്യ മായാവിലാസമ് । നാനാത്വാദ്ഭ്രാംതിജന്യാത് സതി ഖലു ഗുണദോഷാവബോധേ വിധിർവാ വ്യാസേധോ വാ കഥം തൌ ത്വയി നിഹിതമതേർവീതവൈഷമ്യബുദ്ധേഃ ॥1॥
ക്ഷുത്തൃഷ്ണാലോപമാത്രേ സതതകൃതധിയോ ജംതവഃ സംത്യനംതാ- സ്തേഭ്യോ വിജ്ഞാനവത്ത്വാത് പുരുഷ ഇഹ വരസ്തജ്ജനിര്ദുര്ലഭൈവ । തത്രാപ്യാത്മാത്മനഃ സ്യാത്സുഹൃദപി ച രിപുര്യസ്ത്വയി ന്യസ്തചേതാ- സ്താപോച്ഛിത്തേരുപായം സ്മരതി സ ഹി സുഹൃത് സ്വാത്മവൈരീ തതോഽന്യഃ ॥2॥
ത്വത്കാരുണ്യേ പ്രവൃത്തേ ക ഇവ നഹി ഗുരുര്ലോകവൃത്തേഽപി ഭൂമന് സർവാക്രാംതാപി ഭൂമിര്നഹി ചലതി തതസ്സത്ക്ഷമാം ശിക്ഷയേയമ് । ഗൃഹ്ണീയാമീശ തത്തദ്വിഷയപരിചയേഽപ്യപ്രസക്തിം സമീരാത് വ്യാപ്തത്വംചാത്മനോ മേ ഗഗനഗുരുവശാദ്ഭാതു നിര്ലേപതാ ച ॥3
സ്വച്ഛഃ സ്യാം പാവനോഽഹം മധുര ഉദകവദ്വഹ്നിവന്മാ സ്മ ഗൃഹ്ണാം സർവാന്നീനോഽപി ദോഷം തരുഷു തമിവ മാം സർവഭൂതേഷ്വവേയാമ് । പുഷ്ടിര്നഷ്ടിഃ കലാനാം ശശിന ഇവ തനോര്നാത്മനോഽസ്തീതി വിദ്യാം തോയാദിവ്യസ്തമാര്താംഡവദപി ച തനുഷ്വേകതാം ത്വത്പ്രസാദാത് ॥4॥
സ്നേഹാദ്വ്യാധാത്തപുത്രപ്രണയമൃതകപോതായിതോ മാ സ്മ ഭൂവം പ്രാപ്തം പ്രാശ്നന് സഹേയ ക്ഷുധമപി ശയുവത് സിംധുവത്സ്യാമഗാധഃ । മാ പപ്തം യോഷിദാദൌ ശിഖിനി ശലഭവത് ഭൃംഗവത്സാരഭാഗീ ഭൂയാസം കിംതു തദ്വദ്ധനചയനവശാന്മാഹമീശ പ്രണേശമ് ॥5॥
മാ ബദ്ധ്യാസം തരുണ്യാ ഗജ ഇവ വശയാ നാര്ജയേയം ധനൌഘം ഹര്താന്യസ്തം ഹി മാധ്വീഹര ഇവ മൃഗവന്മാ മുഹം ഗ്രാമ്യഗീതൈഃ । നാത്യാസജ്ജേയ ഭോജ്യേ ഝഷ ഇവ ബലിശേ പിംഗലാവന്നിരാശഃ സുപ്യാം ഭര്തവ്യയോഗാത് കുരര ഇവ വിഭോ സാമിഷോഽന്യൈര്ന ഹന്യൈ ॥6॥
വര്തേയ ത്യക്തമാനഃ സുഖമതിശിശുവന്നിസ്സഹായശ്ചരേയം കന്യായാ ഏകശേഷോ വലയ ഇവ വിഭോ വര്ജിതാന്യോന്യഘോഷഃ । ത്വച്ചിത്തോ നാവബുധ്യൈ പരമിഷുകൃദിവ ക്ഷ്മാഭൃദായാനഘോഷം ഗേഹേഷ്വന്യപ്രണീതേഷ്വഹിരിവ നിവസാന്യുംദുരോര്മംദിരേഷു ॥7॥
ത്വയ്യേവ ത്വത്കൃതം ത്വം ക്ഷപയസി ജഗദിത്യൂര്ണനാഭാത് പ്രതീയാം ത്വച്ചിംതാ ത്വത്സ്വരൂപം കുരുത ഇതി ദൃഢം ശിക്ഷയേ പേശകാരാത് । വിഡ്ഭസ്മാത്മാ ച ദേഹോ ഭവതി ഗുരുവരോ യോ വിവേകം വിരക്തിം ധത്തേ സംചിംത്യമാനോ മമ തു ബഹുരുജാപീഡിതോഽയം വിശേഷാത് ॥8॥
ഹീ ഹീ മേ ദേഹമോഹം ത്യജ പവനപുരാധീശ യത്പ്രേമഹേതോ- ര്ഗേഹേ വിത്തേ കലത്രാദിഷു ച വിവശിതാസ്ത്വത്പദം വിസ്മരംതി । സോഽയം വഹ്നേശ്ശുനോ വാ പരമിഹ പരതഃ സാംപ്രതംചാക്ഷികര്ണ- ത്വഗ്ജിഹ്വാദ്യാ വികര്ഷംത്യവശമത ഇതഃ കോഽപി ന ത്വത്പദാബ്ജേ ॥9॥
ദുർവാരോ ദേഹമോഹോ യദി പുനരധുനാ തര്ഹി നിശ്ശേഷരോഗാന് ഹൃത്വാ ഭക്തിം ദ്രഢിഷ്ഠാം കുരു തവ പദപംകേരുഹേ പംകജാക്ഷ । നൂനം നാനാഭവാംതേ സമധിഗതമമും മുക്തിദം വിപ്രദേഹം ക്ഷുദ്രേ ഹാ ഹംത മാ മാ ക്ഷിപ വിഷയരസേ പാഹി മാം മാരുതേശ ॥10॥
ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 93 - ಪಂಚವಿಂಶತಿ ಗುರವಃ ಬಗ್ಗೆ
ನಾರಾಯಣೀಯದ ತೊಂಬತ್ಮೂರನೇ ದಶಕ ಭಾಗವತ ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧದ ಅವಧೂತನ ಬೋಧನೆಯಿಂದ ತೆಗೆದದ್ದು. ಭಟ್ಟತಿರಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ: ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಬಂಧುಸ್ನೇಹ ಬಿಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿಟ್ಟು, ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ಮಾಯಾವಿಲಾಸವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತ ಅಲೆಯುವಂತಾಗಲಿ. ಭೂಮಿಯ ಸಹನೆ, ವಾಯುವಿನ ನಿಃಸಂಗತೆ, ಆಕಾಶದ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಶುದ್ಧಿ ಮೊದಲಾಗಿ ಅವಧೂತ ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಕಲಿತ ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು ಗುರುಗಳನ್ನು ನೆನೆದು, ಅನ್ನಪಾನ ಮಾತ್ರ ಬಯಸುವ ಅನಂತ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮಾನವಜನ್ಮ ದುರ್ಲಭ ಅಮೂಲ್ಯ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ದೇಹಮೋಹ ಇನ್ನೂ ಉಳಿದಿದ್ದರೆ ಭಗವಂತ ಆಮಯಗಳನ್ನು ನೀಗಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ದೃಢಗೊಳಿಸಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಭೂಮಿಯಿಂದ ಕಣಜದವರೆಗಿನ ಅವಧೂತನ ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು ಗುರುಗಳನ್ನು ಭಾಗವತ ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧ ೭ ರಿಂದ ೯ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಯದುರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
- ಎಚ್ಚರದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪ್ರತಿ ಭಾಗವೂ ಗುರುವಾಗಬಲ್ಲದು ಎಂದು ದಶಕ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಅವಧೂತ ಎಷ್ಟು ಗುರುಗಳಿಂದ ಕಲಿತ?
ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ತೆಗೆದ ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು.
ಈ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಮಾನವಜನ್ಮ ಏಕೆ ಅಮೂಲ್ಯ?
ಅದರ ವಿಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿಯಿಂದ.
ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?
೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು