MuhurtaNow

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 96 - ಭಗವದ್ವಿಭೂತಯಃ ತಥಾ ಜ್ಞಾನಕರ್ಮಭಕ್ತಿಯೋಗಾಃ

Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

ത്വം ഹി ബ്രഹ്മൈവ സാക്ഷാത് പരമുരുമഹിമന്നക്ഷരാണാമകാര- സ്താരോ മംത്രേഷു രാജ്ഞാം മനുരസി മുനിഷു ത്വം ഭൃഗുര്നാരദോഽപി । പ്രഹ്ലാദോ ദാനവാനാം പശുഷു ച സുരഭിഃ പക്ഷിണാം വൈനതേയോ നാഗാനാമസ്യനംതസ്സുരസരിദപി ച സ്രോതസാം വിശ്വമൂര്തേ ॥1॥

ബ്രഹ്മണ്യാനാം ബലിസ്ത്വം ക്രതുഷു ച ജപയജ്ഞോഽസി വീരേഷു പാര്ഥോ ഭക്താനാമുദ്ധവസ്ത്വം ബലമസി ബലിനാം ധാമ തേജസ്വിനാം ത്വമ് । നാസ്ത്യംതസ്ത്വദ്വിഭൂതേർവികസദതിശയം വസ്തു സർവം ത്വമേവ ത്വം ജീവസ്ത്വം പ്രധാനം യദിഹ ഭവദൃതേ തന്ന കിംചിത് പ്രപംചേ ॥2॥

ധര്മം വര്ണാശ്രമാണാം ശ്രുതിപഥവിഹിതം ത്വത്പരത്വേന ഭക്ത്യാ കുർവംതോഽംതർവിരാഗേ വികസതി ശനകൈഃ സംത്യജംതോ ലഭംതേ । സത്താസ്ഫൂര്തിപ്രിയത്വാത്മകമഖിലപദാര്ഥേഷു ഭിന്നേഷ്വഭിന്നം നിര്മൂലം വിശ്വമൂലം പരമമഹമിതി ത്വദ്വിബോധം വിശുദ്ധമ് ॥3॥

ജ്ഞാനം കര്മാപി ഭക്തിസ്ത്രിതയമിഹ ഭവത്പ്രാപകം തത്ര താവ- ന്നിർവിണ്ണാനാമശേഷേ വിഷയ ഇഹ ഭവേത് ജ്ഞാനയോഗേഽധികാരഃ । സക്താനാം കര്മയോഗസ്ത്വയി ഹി വിനിഹിതോ യേ തു നാത്യംതസക്താഃ നാപ്യത്യംതം വിരക്താസ്ത്വയി ച ധൃതരസാ ഭക്തിയോഗോ ഹ്യമീഷാമ് ॥4॥

ജ്ഞാനം ത്വദ്ഭക്തതാം വാ ലഘു സുകൃതവശാന്മര്ത്യലോകേ ലഭംതേ തസ്മാത്തത്രൈവ ജന്മ സ്പൃഹയതി ഭഗവന് നാകഗോ നാരകോ വാ । ആവിഷ്ടം മാം തു ദൈവാദ്ഭവജലനിധിപോതായിതേ മര്ത്യദേഹേ ത്വം കൃത്വാ കര്ണധാരം ഗുരുമനുഗുണവാതായിതസ്താരയേഥാഃ ॥5॥

അവ്യക്തം മാര്ഗയംതഃ ശ്രുതിഭിരപി നയൈഃ കേവലജ്ഞാനലുബ്ധാഃ ക്ലിശ്യംതേഽതീവ സിദ്ധിം ബഹുതരജനുഷാമംത ഏവാപ്നുവംതി । ദൂരസ്ഥഃ കര്മയോഗോഽപി ച പരമഫലേ നന്വയം ഭക്തിയോഗ- സ്ത്വാമൂലാദേവ ഹൃദ്യസ്ത്വരിതമയി ഭവത്പ്രാപകോ വര്ധതാം മേ ॥6॥

ജ്ഞാനായൈവാതിയത്നം മുനിരപവദതേ ബ്രഹ്മതത്ത്വം തു ശൃണ്വന് ഗാഢം ത്വത്പാദഭക്തിം ശരണമയതി യസ്തസ്യ മുക്തിഃ കരാഗ്രേ । ത്വദ്ധ്യാനേഽപീഹ തുല്യാ പുനരസുകരതാ ചിത്തചാംചല്യഹേതോ- രഭ്യാസാദാശു ശക്യം തദപി വശയിതും ത്വത്കൃപാചാരുതാഭ്യാമ് ॥7॥

നിർവിണ്ണഃ കര്മമാര്ഗേ ഖലു വിഷമതമേ ത്വത്കഥാദൌ ച ഗാഢം ജാതശ്രദ്ധോഽപി കാമാനയി ഭുവനപതേ നൈവ ശക്നോമി ഹാതുമ് । തദ്ഭൂയോ നിശ്ചയേന ത്വയി നിഹിതമനാ ദോഷബുദ്ധ്യാ ഭജംസ്താന് പുഷ്ണീയാം ഭക്തിമേവ ത്വയി ഹൃദയഗതേ മംക്ഷു നംക്ഷ്യംതി സംഗാഃ ॥8॥

കശ്ചിത് ക്ലേശാര്ജിതാര്ഥക്ഷയവിമലമതിര്നുദ്യമാനോ ജനൌഘൈഃ പ്രാഗേവം പ്രാഹ വിപ്രോ ന ഖലു മമ ജനഃ കാലകര്മഗ്രഹാ വാ। ചേതോ മേ ദുഃഖഹേതുസ്തദിഹ ഗുണഗണം ഭാവയത്സർവകാരീ- ത്യുക്ത്വാ ശാംതോ ഗതസ്ത്വാം മമ ച കുരു വിഭോ താദൃശീ ചിത്തശാംതിമ് ॥9॥

ഐലഃ പ്രാഗുർവശീം പ്രത്യതിവിവശമനാഃ സേവമാനശ്ചിരം താം ഗാഢം നിർവിദ്യ ഭൂയോ യുവതിസുഖമിദം ക്ഷുദ്രമേവേതി ഗായന് । ത്വദ്ഭക്തിം പ്രാപ്യ പൂര്ണഃ സുഖതരമചരത്തദ്വദുദ്ധൂതസംഗം ഭക്തോത്തംസം ക്രിയാ മാം പവനപുരപതേ ഹംത മേ രുംധി രോഗാന് ॥10॥

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 96 - ಭಗವದ್ವಿಭೂತಯಃ ತಥಾ ಜ್ಞಾನಕರ್ಮಭಕ್ತಿಯೋಗಾಃ ಬಗ್ಗೆ

ನಾರಾಯಣೀಯದ ತೊಂಬತ್ತಾರನೇ ದಶಕ ಭಾಗವತ ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧದಿಂದ ತೆಗೆದ ಭಗವದ್ವಿಭೂತಿಗಳು ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯದ ಕಡೆಗಿನ ತಿರುವಿನ ಕುರಿತದ್ದು. "ನೀನೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಬ್ರಹ್ಮ, ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ 'ಅ', ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಓಂಕಾರ, ರಾಜರಲ್ಲಿ ಮನು, ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಭೃಗು ನಾರದ, ದಾನವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ದಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಲಿ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಜಪಯಜ್ಞ, ವೀರರಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ, ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಉದ್ಧವ, ಬಲಿಷ್ಠರ ಬಲ." ನಂತರ ದಿವ್ಯ ಊರ್ವಶಿಯನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಸೇವಿಸಿ, ಕೊನೆಗೆ ಗಾಢ ನಿರ್ವೇದದಿಂದ ಯುವತೀಸುಖ ಕ್ಷುದ್ರ ಎಂದು ಹಾಡಿ, ಭಗವದ್ಭಕ್ತಿ ಪಡೆದು ಪೂರ್ಣನಾದ ಐಳ ಪುರೂರವನ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಪುರೂರವನ ನಿರ್ವೇದಗೀತೆ ಭಾಗವತ ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧ ೨೬ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಐಳಗೀತೆ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ.
  • ವಿಭೂತಿಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ೧೦ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ವಿಭೂತಿಯೋಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಈ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಭಗವಂತ ಯಾರು?

ಉದ್ಧವ.

ಯಾವ ರಾಜ ವೈರಾಗ್ಯದತ್ತ ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ?

ಊರ್ವಶಿಯನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಸೇವಿಸಿದ ಪುರೂರವ.

ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?

೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.