ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 96 - ಭಗವದ್ವಿಭೂತಯಃ ತಥಾ ಜ್ಞಾನಕರ್ಮಭಕ್ತಿಯೋಗಾಃ
Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
త్వం హి బ్రహ్మైవ సాక్షాత్ పరమురుమహిమన్నక్షరాణామకార- స్తారో మంత్రేషు రాజ్ఞాం మనురసి మునిషు త్వం భృగుర్నారదోఽపి । ప్రహ్లాదో దానవానాం పశుషు చ సురభిః పక్షిణాం వైనతేయో నాగానామస్యనంతస్సురసరిదపి చ స్రోతసాం విశ్వమూర్తే ॥1॥
బ్రహ్మణ్యానాం బలిస్త్వం క్రతుషు చ జపయజ్ఞోఽసి వీరేషు పార్థో భక్తానాముద్ధవస్త్వం బలమసి బలినాం ధామ తేజస్వినాం త్వమ్ । నాస్త్యంతస్త్వద్విభూతేర్వికసదతిశయం వస్తు సర్వం త్వమేవ త్వం జీవస్త్వం ప్రధానం యదిహ భవదృతే తన్న కించిత్ ప్రపంచే ॥2॥
ధర్మం వర్ణాశ్రమాణాం శ్రుతిపథవిహితం త్వత్పరత్వేన భక్త్యా కుర్వంతోఽంతర్విరాగే వికసతి శనకైః సంత్యజంతో లభంతే । సత్తాస్ఫూర్తిప్రియత్వాత్మకమఖిలపదార్థేషు భిన్నేష్వభిన్నం నిర్మూలం విశ్వమూలం పరమమహమితి త్వద్విబోధం విశుద్ధమ్ ॥3॥
జ్ఞానం కర్మాపి భక్తిస్త్రితయమిహ భవత్ప్రాపకం తత్ర తావ- న్నిర్విణ్ణానామశేషే విషయ ఇహ భవేత్ జ్ఞానయోగేఽధికారః । సక్తానాం కర్మయోగస్త్వయి హి వినిహితో యే తు నాత్యంతసక్తాః నాప్యత్యంతం విరక్తాస్త్వయి చ ధృతరసా భక్తియోగో హ్యమీషామ్ ॥4॥
జ్ఞానం త్వద్భక్తతాం వా లఘు సుకృతవశాన్మర్త్యలోకే లభంతే తస్మాత్తత్రైవ జన్మ స్పృహయతి భగవన్ నాకగో నారకో వా । ఆవిష్టం మాం తు దైవాద్భవజలనిధిపోతాయితే మర్త్యదేహే త్వం కృత్వా కర్ణధారం గురుమనుగుణవాతాయితస్తారయేథాః ॥5॥
అవ్యక్తం మార్గయంతః శ్రుతిభిరపి నయైః కేవలజ్ఞానలుబ్ధాః క్లిశ్యంతేఽతీవ సిద్ధిం బహుతరజనుషామంత ఏవాప్నువంతి । దూరస్థః కర్మయోగోఽపి చ పరమఫలే నన్వయం భక్తియోగ- స్త్వామూలాదేవ హృద్యస్త్వరితమయి భవత్ప్రాపకో వర్ధతాం మే ॥6॥
జ్ఞానాయైవాతియత్నం మునిరపవదతే బ్రహ్మతత్త్వం తు శృణ్వన్ గాఢం త్వత్పాదభక్తిం శరణమయతి యస్తస్య ముక్తిః కరాగ్రే । త్వద్ధ్యానేఽపీహ తుల్యా పునరసుకరతా చిత్తచాంచల్యహేతో- రభ్యాసాదాశు శక్యం తదపి వశయితుం త్వత్కృపాచారుతాభ్యామ్ ॥7॥
నిర్విణ్ణః కర్మమార్గే ఖలు విషమతమే త్వత్కథాదౌ చ గాఢం జాతశ్రద్ధోఽపి కామానయి భువనపతే నైవ శక్నోమి హాతుమ్ । తద్భూయో నిశ్చయేన త్వయి నిహితమనా దోషబుద్ధ్యా భజంస్తాన్ పుష్ణీయాం భక్తిమేవ త్వయి హృదయగతే మంక్షు నంక్ష్యంతి సంగాః ॥8॥
కశ్చిత్ క్లేశార్జితార్థక్షయవిమలమతిర్నుద్యమానో జనౌఘైః ప్రాగేవం ప్రాహ విప్రో న ఖలు మమ జనః కాలకర్మగ్రహా వా। చేతో మే దుఃఖహేతుస్తదిహ గుణగణం భావయత్సర్వకారీ- త్యుక్త్వా శాంతో గతస్త్వాం మమ చ కురు విభో తాదృశీ చిత్తశాంతిమ్ ॥9॥
ఐలః ప్రాగుర్వశీం ప్రత్యతివివశమనాః సేవమానశ్చిరం తాం గాఢం నిర్విద్య భూయో యువతిసుఖమిదం క్షుద్రమేవేతి గాయన్ । త్వద్భక్తిం ప్రాప్య పూర్ణః సుఖతరమచరత్తద్వదుద్ధూతసంగం భక్తోత్తంసం క్రియా మాం పవనపురపతే హంత మే రుంధి రోగాన్ ॥10॥
ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 96 - ಭಗವದ್ವಿಭೂತಯಃ ತಥಾ ಜ್ಞಾನಕರ್ಮಭಕ್ತಿಯೋಗಾಃ ಬಗ್ಗೆ
ನಾರಾಯಣೀಯದ ತೊಂಬತ್ತಾರನೇ ದಶಕ ಭಾಗವತ ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧದಿಂದ ತೆಗೆದ ಭಗವದ್ವಿಭೂತಿಗಳು ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯದ ಕಡೆಗಿನ ತಿರುವಿನ ಕುರಿತದ್ದು. "ನೀನೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಬ್ರಹ್ಮ, ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ 'ಅ', ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಓಂಕಾರ, ರಾಜರಲ್ಲಿ ಮನು, ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಭೃಗು ನಾರದ, ದಾನವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ದಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಲಿ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಜಪಯಜ್ಞ, ವೀರರಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ, ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಉದ್ಧವ, ಬಲಿಷ್ಠರ ಬಲ." ನಂತರ ದಿವ್ಯ ಊರ್ವಶಿಯನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಸೇವಿಸಿ, ಕೊನೆಗೆ ಗಾಢ ನಿರ್ವೇದದಿಂದ ಯುವತೀಸುಖ ಕ್ಷುದ್ರ ಎಂದು ಹಾಡಿ, ಭಗವದ್ಭಕ್ತಿ ಪಡೆದು ಪೂರ್ಣನಾದ ಐಳ ಪುರೂರವನ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಪುರೂರವನ ನಿರ್ವೇದಗೀತೆ ಭಾಗವತ ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧ ೨೬ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಐಳಗೀತೆ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ.
- ವಿಭೂತಿಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ೧೦ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ವಿಭೂತಿಯೋಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಈ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಭಗವಂತ ಯಾರು?
ಉದ್ಧವ.
ಯಾವ ರಾಜ ವೈರಾಗ್ಯದತ್ತ ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ?
ಊರ್ವಶಿಯನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಸೇವಿಸಿದ ಪುರೂರವ.
ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?
೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು