ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 97 - ಉತ್ತಮಭಕ್ತಿಪ್ರಾರ್ಥನಾ ತಥಾ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಕಥಾ
Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
త్రైగుణ్యాద్భిన్నరూపం భవతి హి భువనే హీనమధ్యోత్తమం యత్ జ్ఞానం శ్రద్ధా చ కర్తా వసతిరపి సుఖం కర్మ చాహారభేదాః । త్వత్క్షేత్రత్వన్నిషేవాది తు యదిహ పునస్త్వత్పరం తత్తు సర్వం ప్రాహుర్నైగుణ్యనిష్ఠం తదనుభజనతో మంక్షు సిద్ధో భవేయమ్ ॥1॥
త్వయ్యేవ న్యస్తచిత్తః సుఖమయి విచరన్ సర్వచేష్టాస్త్వదర్థం త్వద్భక్తైః సేవ్యమానానపి చరితచరానాశ్రయన్ పుణ్యదేశాన్ । దస్యౌ విప్రే మృగాదిష్వపి చ సమమతిర్ముచ్యమానావమాన- స్పర్ధాసూయాదిదోషః సతతమఖిలభూతేషు సంపూజయే త్వామ్ ॥2॥
త్వద్భావో యావదేషు స్ఫురతి న విశదం తావదేవం హ్యుపాస్తిం కుర్వన్నైకాత్మ్యబోధే ఝటితి వికసతి త్వన్మయోఽహం చరేయమ్ । త్వద్ధర్మస్యాస్య తావత్ కిమపి న భగవన్ ప్రస్తుతస్య ప్రణాశ- స్తస్మాత్సర్వాత్మనైవ ప్రదిశ మమ విభో భక్తిమార్గం మనోజ్ఞమ్ ॥3॥
తం చైనం భక్తియోగం ద్రఢయితుమయి మే సాధ్యమారోగ్యమాయు- ర్దిష్ట్యా తత్రాపి సేవ్యం తవ చరణమహో భేషజాయేవ దుగ్ధమ్ । మార్కండేయో హి పూర్వం గణకనిగదితద్వాదశాబ్దాయురుచ్చైః సేవిత్వా వత్సరం త్వాం తవ భటనివహైర్ద్రావయామాస మృత్యుమ్ ॥4॥
మార్కండేయశ్చిరాయుః స ఖలు పునరపి త్వత్పరః పుష్పభద్రా- తీరే నిన్యే తపస్యన్నతులసుఖరతిః షట్ తు మన్వంతరాణి । దేవేంద్రః సప్తమస్తం సురయువతిమరున్మన్మథైర్మోహయిష్యన్ యోగోష్మప్లుష్యమాణైర్న తు పునరశకత్త్వజ్జనం నిర్జయేత్ కః ॥5॥
ప్రీత్యా నారాయణాఖ్యస్త్వమథ నరసఖః ప్రాప్తవానస్య పార్శ్వం తుష్ట్యా తోష్టూయమానః స తు వివిధవరైర్లోభితో నానుమేనే । ద్రష్టుం మాయాం త్వదీయాం కిల పునరవృణోద్భక్తితృప్తాంతరాత్మా మాయాదుఃఖానభిజ్ఞస్తదపి మృగయతే నూనమాశ్చర్యహేతోః ॥6॥
యాతే త్వయ్యాశు వాతాకులజలదగలత్తోయపూర్ణాతిఘూర్ణత్- సప్తార్ణోరాశిమగ్నే జగతి స తు జలే సంభ్రమన్ వర్షకోటీః । దీనః ప్రైక్షిష్ట దూరే వటదలశయనం కంచిదాశ్చర్యబాలం త్వామేవ శ్యామలాంగం వదనసరసిజన్యస్తపాదాంగులీకమ్ ॥7॥
దృష్ట్వా త్వాం హృష్టరోమా త్వరితముపగతః స్ప్రష్టుకామో మునీంద్రః శ్వాసేనాంతర్నివిష్టః పునరిహ సకలం దృష్టవాన్ విష్టపౌఘమ్ । భూయోఽపి శ్వాసవాతైర్బహిరనుపతితో వీక్షితస్త్వత్కటాక్షై- ర్మోదాదాశ్లేష్టుకామస్త్వయి పిహితతనౌ స్వాశ్రమే ప్రాగ్వదాసీత్ ॥8॥
గౌర్యా సార్ధం తదగ్రే పురభిదథ గతస్త్వత్ప్రియప్రేక్షణార్థీ సిద్ధానేవాస్య దత్వా స్వయమయమజరామృత్యుతాదీన్ గతోఽభూత్ । ఏవం త్వత్సేవయైవ స్మరరిపురపి స ప్రీయతే యేన తస్మా- న్మూర్తిత్రయ్యాత్మకస్త్వం నను సకలనియంతేతి సువ్యక్తమాసీత్ ॥9॥
త్ర్యంశేస్మిన్ సత్యలోకే విధిహరిపురభిన్మందిరాణ్యూర్ధ్వమూర్ధ్వం తేభోఽప్యూర్ధ్వం తు మాయావికృతివిరహితో భాతి వైకుంఠలోకః । తత్ర త్వం కారణాంభస్యపి పశుపకులే శుద్ధసత్త్వైకరూపీ సచ్చిత్బ్రహ్మాద్వయాత్మా పవనపురపతే పాహి మాం సర్వరోగాత్ ॥10॥
ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 97 - ಉತ್ತಮಭಕ್ತಿಪ್ರಾರ್ಥನಾ ತಥಾ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಕಥಾ ಬಗ್ಗೆ
ನಾರಾಯಣೀಯದ ತೊಂಬತ್ತೇಳನೇ ದಶಕ ತ್ರಿಗುಣಾತೀತ ಭಕ್ತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನ, ಶ್ರದ್ಧೆ, ಕರ್ಮ, ಆಹಾರ ಎಲ್ಲವೂ ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ರಾಜಸ ತಾಮಸ ರೂಪ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾದುದೆಲ್ಲ ಗುಣಾತೀತ. ಹದಿನಾರು ವರ್ಷ ಮಾತ್ರ ಆಯುಷ್ಯವಿದ್ದ ಬಾಲ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ಪಾರಾಗುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ದೀರ್ಘ ತಪಸ್ಸಿನ ಬಳಿಕ ಭಗವನ್ಮಾಯೆಯನ್ನು ಕಾಣಲು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರಳಯಜಲದಲ್ಲಿ ಅಲೆದು, ಆಲದೆಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಲ್ಬೆರಳು ಚೀಪುತ್ತ ಮಲಗಿದ ಅದ್ಭುತ ಶ್ಯಾಮಲ ಶಿಶುವನ್ನು ಕಂಡು, ಶಿಶುವಿನ ಉಸಿರಿನೊಡನೆ ಇಡೀ ವಿಶ್ವದೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮ ವಿಷ್ಣು ಶಿವರ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಮೇಲೆ ಮಾಯಾತೀತ ವೈಕುಂಠದ ವರ್ಣನೆಯೊಡನೆ ದಶಕ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಆಲದೆಲೆಯ ಮೇಲಿನ ಶಿಶು ಭಗವಂತನ (ವಟಪತ್ರಶಾಯಿ) ಚಿತ್ರ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನ ಈ ಕಥೆಯಿಂದ ಬಂದದ್ದು.
- ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಗುರುವಾಯೂರಪ್ಪನನ್ನು ಬೇಡುತ್ತದೆ; ಇಂಥ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಆರೈಕೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಏನನ್ನು ಕಾಣಲು ಕೇಳಿದ?
ಭಗವನ್ಮಾಯೆಯನ್ನು.
ಪ್ರಳಯಜಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ಏನು ಕಂಡ?
ಆಲದೆಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ ಶ್ಯಾಮಲ ಶಿಶು.
ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?
೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು