ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 99 - ವೇದಮಂತ್ರಮೂಲಾತ್ಮಕಾ ವಿಷ್ಣುಸ್ತುತಿಃ
Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
വിഷ്ണോർവീര്യാണി കോ വാ കഥയതു ധരണേഃ കശ്ച രേണൂന്മിമീതേ യസ്യൈവാംഘ്രിത്രയേണ ത്രിജഗദഭിമിതം മോദതേ പൂര്ണസംപത് യോസൌ വിശ്വാനി ധത്തേ പ്രിയമിഹ പരമം ധാമ തസ്യാഭിയായാം ത്വദ്ഭക്താ യത്ര മാദ്യംത്യമൃതരസമരംദസ്യ യത്ര പ്രവാഹഃ ॥1॥
ആദ്യായാശേഷകര്ത്രേ പ്രതിനിമിഷനവീനായ ഭര്ത്രേ വിഭൂതേ- ര്ഭക്താത്മാ വിഷ്ണവേ യഃ പ്രദിശതി ഹവിരാദീനി യജ്ഞാര്ചനാദൌ । കൃഷ്ണാദ്യം ജന്മ യോ വാ മഹദിഹ മഹതോ വര്ണയേത്സോഽയമേവ പ്രീതഃ പൂര്ണോ യശോഭിസ്ത്വരിതമഭിസരേത് പ്രാപ്യമംതേ പദം തേ ॥2॥
ഹേ സ്തോതാരഃ കവീംദ്രാസ്തമിഹ ഖലു യഥാ ചേതയധ്വേ തഥൈവ വ്യക്തം വേദസ്യ സാരം പ്രണുവത ജനനോപാത്തലീലാകഥാഭിഃ । ജാനംതശ്ചാസ്യ നാമാന്യഖിലസുഖകരാണീതി സംകീര്തയധ്വം ഹേ വിഷ്ണോ കീര്തനാദ്യൈസ്തവ ഖലു മഹതസ്തത്ത്വബോധം ഭജേയമ് ॥3॥
വിഷ്ണോഃ കര്മാണി സംപശ്യത മനസി സദാ യൈഃ സ ധര്മാനബധ്നാദ് യാനീംദ്രസ്യൈഷ ഭൃത്യഃ പ്രിയസഖ ഇവ ച വ്യാതനോത് ക്ഷേമകാരീ । വീക്ഷംതേ യോഗസിദ്ധാഃ പരപദമനിശം യസ്യ സമ്യക്പ്രകാശം വിപ്രേംദ്രാ ജാഗരൂകാഃ കൃതബഹുനുതയോ യച്ച നിര്ഭാസയംതേ ॥4॥
നോ ജാതോ ജായമാനോഽപി ച സമധിഗതസ്ത്വന്മഹിമ്നോഽവസാനം ദേവ ശ്രേയാംസി വിദ്വാന് പ്രതിമുഹുരപി തേ നാമ ശംസാമി വിഷ്ണോ । തം ത്വാം സംസ്തൌമി നാനാവിധനുതിവചനൈരസ്യ ലോകത്രയസ്യാ- പ്യൂര്ധ്വം വിഭ്രാജമാനേ വിരചിതവസതിം തത്ര വൈകുംഠലോകേ ॥5॥
ആപഃ സൃഷ്ട്യാദിജന്യാഃ പ്രഥമമയി വിഭോ ഗര്ഭദേശേ ദധുസ്ത്വാം യത്ര ത്വയ്യേവ ജീവാ ജലശയന ഹരേ സംഗതാ ഐക്യമാപന് । തസ്യാജസ്യ പ്രഭോ തേ വിനിഹിതമഭവത് പദ്മമേകം ഹി നാഭൌ ദിക്പത്രം യത് കിലാഹുഃ കനകധരണിഭൃത് കര്ണികം ലോകരൂപമ് ॥6॥
ഹേ ലോകാ വിഷ്ണുരേതദ്ഭുവനമജനയത്തന്ന ജാനീഥ യൂയം യുഷ്മാകം ഹ്യംതരസ്ഥം കിമപി തദപരം വിദ്യതേ വിഷ്ണുരൂപമ് । നീഹാരപ്രഖ്യമായാപരിവൃതമനസോ മോഹിതാ നാമരൂപൈഃ പ്രാണപ്രീത്യേകതൃപ്താശ്ചരഥ മഖപരാ ഹംത നേച്ഛാ മുകുംദേ ॥7॥
മൂര്ധ്നാമക്ഷ്ണാം പദാനാം വഹസി ഖലു സഹസ്രാണി സംപൂര്യ വിശ്വം തത്പ്രോത്ക്രമ്യാപി തിഷ്ഠന് പരിമിതവിവരേ ഭാസി ചിത്താംതരേഽപി । ഭൂതം ഭവ്യം ച സർവം പരപുരുഷ ഭവാന് കിംച ദേഹേംദ്രിയാദി- ഷ്വാവിഷ്ടോഽപ്യുദ്ഗതത്വാദമൃതസുഖരസം ചാനുഭുംക്ഷേ ത്വമേവ ॥8॥
യത്തു ത്രൈലോക്യരൂപം ദധദപി ച തതോ നിര്ഗതോഽനംതശുദ്ധ- ജ്ഞാനാത്മാ വര്തസേ ത്വം തവ ഖലു മഹിമാ സോഽപി താവാന് കിമന്യത് । സ്തോകസ്തേ ഭാഗ ഏവാഖിലഭുവനതയാ ദൃശ്യതേ ത്ര്യംശകല്പം ഭൂയിഷ്ഠം സാംദ്രമോദാത്മകമുപരി തതോ ഭാതി തസ്മൈ നമസ്തേ ॥9॥
അവ്യക്തം തേ സ്വരൂപം ദുരധിഗമതമം തത്തു ശുദ്ധൈകസത്ത്വം വ്യക്തം ചാപ്യേതദേവ സ്ഫുടമമൃതരസാംഭോധികല്ലോലതുല്യമ് । സർവോത്കൃഷ്ടാമഭീഷ്ടാം തദിഹ ഗുണരസേനൈവ ചിത്തം ഹരംതീം മൂര്തിം തേ സംശ്രയേഽഹം പവനപുരപതേ പാഹി മാം കൃഷ്ണ രോഗാത് ॥10॥
ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 99 - ವೇದಮಂತ್ರಮೂಲಾತ್ಮಕಾ ವಿಷ್ಣುಸ್ತುತಿಃ ಬಗ್ಗೆ
ನಾರಾಯಣೀಯದ ೯೯ನೇ ದಶಕ ವಿಷ್ಣುವಿನ ವೈದಿಕ ಸೂಕ್ತಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಭೂಮಿಯ ಧೂಳಿನ ಕಣಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಲು ಯಾರಿಂದ ಸಾಧ್ಯ, ಹಾಗೆಯೇ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಾಕ್ರಮಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಯಾರು ಹೇಳಬಲ್ಲರು? ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅಳೆದವನು; ಅವನ ಪರಮಧಾಮದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನ ಅವ್ಯಕ್ತ ಸ್ವರೂಪ ಅರಿಯಲು ಕಠಿಣ, ಆದ್ದರಿಂದ ಗುಣಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಗುರುವಾಯೂರಿನ ಸುಂದರ ರೂಪಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಕವಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಾನೆ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಅದರ ಆರಂಭ ಋಗ್ವೇದದ "ವಿಷ್ಣೋರ್ನು ಕಂ ವೀರ್ಯಾಣಿ ಪ್ರ ವೋಚಂ" (೧.೧೫೪) ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ.
- ನಾರಾಯಣೀಯ ಭಾಗವತ ಪುರಾಣವನ್ನು ೧೦೦ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ (ತಲಾ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಶ್ಲೋಕಗಳು) ಗುರುವಾಯೂರಿನ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮರುಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
೯೯ನೇ ದಶಕ ಯಾವ ವೈದಿಕ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ?
ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಋಗ್ವೇದ ಸೂಕ್ತ (೧.೧೫೪).
ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕವಿ ಎಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗುತ್ತಾನೆ?
ಗುರುವಾಯೂರಿನ ಪ್ರಭುವಿನ ಕಾಣುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ.
ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?
೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು