MuhurtaNow

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 100 - ಭಗವತಃ ಕೇಶಾದಿಪಾದವರ್ಣನಂ

Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

अग्रे पश्यामि तेजो निबिडतरकलायावलीलोभनीयं पीयूषाप्लावितोऽहं तदनु तदुदरे दिव्यकैशोरवेषम् । तारुण्यारंभरम्यं परमसुखरसास्वादरोमांचितांगै- रावीतं नारदाद्यैर्विलसदुपनिषत्सुंदरीमंडलैश्च ॥1॥

नीलाभं कुंचिताग्रं घनममलतरं संयतं चारुभंग्या रत्नोत्तंसाभिरामं वलयितमुदयच्चंद्रकैः पिंछजालैः । मंदारस्रङ्निवीतं तव पृथुकबरीभारमालोकयेऽहं स्निग्धश्वेतोर्ध्वपुंड्रामपि च सुललितां फालबालेंदुवीथीम् ॥2

हृद्यं पूर्णानुकंपार्णवमृदुलहरीचंचलभ्रूविलासै- रानीलस्निग्धपक्ष्मावलिपरिलसितं नेत्रयुग्मं विभो ते । सांद्रच्छायं विशालारुणकमलदलाकारमामुग्धतारं कारुण्यालोकलीलाशिशिरितभुवनं क्षिप्यतां मय्यनाथे ॥3॥

उत्तुंगोल्लासिनासं हरिमणिमुकुरप्रोल्लसद्गंडपाली- व्यालोलत्कर्णपाशांचितमकरमणीकुंडलद्वंद्वदीप्रम् । उन्मीलद्दंतपंक्तिस्फुरदरुणतरच्छायबिंबाधरांतः- प्रीतिप्रस्यंदिमंदस्मितमधुरतरं वक्त्रमुद्भासतां मे ॥4॥

बाहुद्वंद्वेन रत्नोज्ज्वलवलयभृता शोणपाणिप्रवाले- नोपात्तां वेणुनाली प्रसृतनखमयूखांगुलीसंगशाराम् । कृत्वा वक्त्रारविंदे सुमधुरविकसद्रागमुद्भाव्यमानैः शब्दब्रह्मामृतैस्त्वं शिशिरितभुवनैः सिंच मे कर्णवीथीम् ॥5॥

उत्सर्पत्कौस्तुभश्रीततिभिररुणितं कोमलं कंठदेशं वक्षः श्रीवत्सरम्यं तरलतरसमुद्दीप्रहारप्रतानम् । नानावर्णप्रसूनावलिकिसलयिनीं वन्यमालां विलोल- ल्लोलंबां लंबमानामुरसि तव तथा भावये रत्नमालाम् ॥6॥

अंगे पंचांगरागैरतिशयविकसत्सौरभाकृष्टलोकं लीनानेकत्रिलोकीविततिमपि कृशां बिभ्रतं मध्यवल्लीम् । शक्राश्मन्यस्ततप्तोज्ज्वलकनकनिभं पीतचेलं दधानं ध्यायामो दीप्तरश्मिस्फुटमणिरशनाकिंकिणीमंडितं त्वाम् ॥7॥

ऊरू चारू तवोरू घनमसृणरुचौ चित्तचोरौ रमायाः विश्वक्षोभं विशंक्य ध्रुवमनिशमुभौ पीतचेलावृतांगौ । आनम्राणां पुरस्तान्न्यसनधृतसमस्तार्थपालीसमुद्ग- च्छायं जानुद्वयं च क्रमपृथुलमनोज्ञे च जंघे निषेवे ॥8॥

मंजीरं मंजुनादैरिव पदभजनं श्रेय इत्यालपंतं पादाग्रं भ्रांतिमज्जत्प्रणतजनमनोमंदरोद्धारकूर्मम् । उत्तुंगाताम्रराजन्नखरहिमकरज्योत्स्नया चाऽश्रितानां संतापध्वांतहंत्रीं ततिमनुकलये मंगलामंगुलीनाम् ॥9॥

योगींद्राणां त्वदंगेष्वधिकसुमधुरं मुक्तिभाजां निवासो भक्तानां कामवर्षद्युतरुकिसलयं नाथ ते पादमूलम् । नित्यं चित्तस्थितं मे पवनपुरपते कृष्ण कारुण्यसिंधो हृत्वा निश्शेषतापान् प्रदिशतु परमानंदसंदोहलक्ष्मीम् ॥10॥

अज्ञात्वा ते महत्वं यदिह निगदितं विश्वनाथ क्षमेथाः स्तोत्रं चैतत्सहस्रोत्तरमधिकतरं त्वत्प्रसादाय भूयात् । द्वेधा नारायणीयं श्रुतिषु च जनुषा स्तुत्यतावर्णनेन स्फीतं लीलावतारैरिदमिह कुरुतामायुरारोग्यसौख्यम् ॥11॥

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 100 - ಭಗವತಃ ಕೇಶಾದಿಪಾದವರ್ಣನಂ ಬಗ್ಗೆ

ನಾರಾಯಣೀಯದ ನೂರನೇ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ದಶಕ ಶಿರದಿಂದ ಪಾದದವರೆಗಿನ (ಕೇಶಾದಿಪಾದ) ಭಗವದ್ದರ್ಶನ. ಕವಿ ತಮ್ಮ ಮುಂದೆ ತೇಜಃಪುಂಜವನ್ನೂ ಅದರೊಳಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ದಿವ್ಯ ಕಿಶೋರರೂಪವನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ: ನವಿಲುಗರಿ ತೊಟ್ಟ ಶ್ಯಾಮಲ ಗುಂಗುರು ಕೂದಲು, ಮುಖ, ಕಣ್ಣು, ನಗು, ಎದೆಯ ಕೌಸ್ತುಭ, ಪೀತಾಂಬರ, ಕೊನೆಗೆ ಪಾದಕಮಲಗಳು. ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆ ತಿಳಿಯದೆ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ, ಇಡೀ ಕೃತಿಯನ್ನು ಅವನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗುರುವಾಯೂರಿನ ನಾರಾಯಣೀಯ ದಿನದಂದು, ಮತ್ತು ದಿನನಿತ್ಯದ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ನೂರನೇ ದಶಕ ಮುಗಿಸುವಾಗ ಭಟ್ಟತಿರಿ ಗುರುವಾಯೂರಪ್ಪನನ್ನು ಇದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡರು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಸಂಪ್ರದಾಯ.
  • ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ಕೃತಿಯನ್ನು ಭಗವದನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸ್ತೋತ್ರ ಎನ್ನುತ್ತದೆ.
  • ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಮಲಯಾಳಂ ವೃಶ್ಚಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣೀಯ ದಿನ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ನೂರನೇ ದಶಕ ಏನನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ?

ತೇಜಃಪುಂಜದೊಳಗೆ ಶಿರದಿಂದ ಪಾದದವರೆಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ.

ನಾರಾಯಣೀಯ ಹೇಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ?

ಕವಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ ಕೃತಿಯನ್ನು ಭಗವದನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ.

ಇದನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?

ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.