MuhurtaNow

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 100 - ಭಗವತಃ ಕೇಶಾದಿಪಾದವರ್ಣನಂ

Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

അഗ്രേ പശ്യാമി തേജോ നിബിഡതരകലായാവലീലോഭനീയം പീയൂഷാപ്ലാവിതോഽഹം തദനു തദുദരേ ദിവ്യകൈശോരവേഷമ് । താരുണ്യാരംഭരമ്യം പരമസുഖരസാസ്വാദരോമാംചിതാംഗൈ- രാവീതം നാരദാദ്യൈർവിലസദുപനിഷത്സുംദരീമംഡലൈശ്ച ॥1॥

നീലാഭം കുംചിതാഗ്രം ഘനമമലതരം സംയതം ചാരുഭംഗ്യാ രത്നോത്തംസാഭിരാമം വലയിതമുദയച്ചംദ്രകൈഃ പിംഛജാലൈഃ । മംദാരസ്രങ്നിവീതം തവ പൃഥുകബരീഭാരമാലോകയേഽഹം സ്നിഗ്ധശ്വേതോര്ധ്വപുംഡ്രാമപി ച സുലലിതാം ഫാലബാലേംദുവീഥീമ് ॥2

ഹൃദ്യം പൂര്ണാനുകംപാര്ണവമൃദുലഹരീചംചലഭ്രൂവിലാസൈ- രാനീലസ്നിഗ്ധപക്ഷ്മാവലിപരിലസിതം നേത്രയുഗ്മം വിഭോ തേ । സാംദ്രച്ഛായം വിശാലാരുണകമലദലാകാരമാമുഗ്ധതാരം കാരുണ്യാലോകലീലാശിശിരിതഭുവനം ക്ഷിപ്യതാം മയ്യനാഥേ ॥3॥

ഉത്തുംഗോല്ലാസിനാസം ഹരിമണിമുകുരപ്രോല്ലസദ്ഗംഡപാലീ- വ്യാലോലത്കര്ണപാശാംചിതമകരമണീകുംഡലദ്വംദ്വദീപ്രമ് । ഉന്മീലദ്ദംതപംക്തിസ്ഫുരദരുണതരച്ഛായബിംബാധരാംതഃ- പ്രീതിപ്രസ്യംദിമംദസ്മിതമധുരതരം വക്ത്രമുദ്ഭാസതാം മേ ॥4॥

ബാഹുദ്വംദ്വേന രത്നോജ്ജ്വലവലയഭൃതാ ശോണപാണിപ്രവാലേ- നോപാത്താം വേണുനാലീ പ്രസൃതനഖമയൂഖാംഗുലീസംഗശാരാമ് । കൃത്വാ വക്ത്രാരവിംദേ സുമധുരവികസദ്രാഗമുദ്ഭാവ്യമാനൈഃ ശബ്ദബ്രഹ്മാമൃതൈസ്ത്വം ശിശിരിതഭുവനൈഃ സിംച മേ കര്ണവീഥീമ് ॥5॥

ഉത്സര്പത്കൌസ്തുഭശ്രീതതിഭിരരുണിതം കോമലം കംഠദേശം വക്ഷഃ ശ്രീവത്സരമ്യം തരലതരസമുദ്ദീപ്രഹാരപ്രതാനമ് । നാനാവര്ണപ്രസൂനാവലികിസലയിനീം വന്യമാലാം വിലോല- ല്ലോലംബാം ലംബമാനാമുരസി തവ തഥാ ഭാവയേ രത്നമാലാമ് ॥6॥

അംഗേ പംചാംഗരാഗൈരതിശയവികസത്സൌരഭാകൃഷ്ടലോകം ലീനാനേകത്രിലോകീവിതതിമപി കൃശാം ബിഭ്രതം മധ്യവല്ലീമ് । ശക്രാശ്മന്യസ്തതപ്തോജ്ജ്വലകനകനിഭം പീതചേലം ദധാനം ധ്യായാമോ ദീപ്തരശ്മിസ്ഫുടമണിരശനാകിംകിണീമംഡിതം ത്വാമ് ॥7॥

ഊരൂ ചാരൂ തവോരൂ ഘനമസൃണരുചൌ ചിത്തചോരൌ രമായാഃ വിശ്വക്ഷോഭം വിശംക്യ ധ്രുവമനിശമുഭൌ പീതചേലാവൃതാംഗൌ । ആനമ്രാണാം പുരസ്താന്ന്യസനധൃതസമസ്താര്ഥപാലീസമുദ്ഗ- ച്ഛായം ജാനുദ്വയം ച ക്രമപൃഥുലമനോജ്ഞേ ച ജംഘേ നിഷേവേ ॥8॥

മംജീരം മംജുനാദൈരിവ പദഭജനം ശ്രേയ ഇത്യാലപംതം പാദാഗ്രം ഭ്രാംതിമജ്ജത്പ്രണതജനമനോമംദരോദ്ധാരകൂര്മമ് । ഉത്തുംഗാതാമ്രരാജന്നഖരഹിമകരജ്യോത്സ്നയാ ചാഽശ്രിതാനാം സംതാപധ്വാംതഹംത്രീം തതിമനുകലയേ മംഗലാമംഗുലീനാമ് ॥9॥

യോഗീംദ്രാണാം ത്വദംഗേഷ്വധികസുമധുരം മുക്തിഭാജാം നിവാസോ ഭക്താനാം കാമവര്ഷദ്യുതരുകിസലയം നാഥ തേ പാദമൂലമ് । നിത്യം ചിത്തസ്ഥിതം മേ പവനപുരപതേ കൃഷ്ണ കാരുണ്യസിംധോ ഹൃത്വാ നിശ്ശേഷതാപാന് പ്രദിശതു പരമാനംദസംദോഹലക്ഷ്മീമ് ॥10॥

അജ്ഞാത്വാ തേ മഹത്വം യദിഹ നിഗദിതം വിശ്വനാഥ ക്ഷമേഥാഃ സ്തോത്രം ചൈതത്സഹസ്രോത്തരമധികതരം ത്വത്പ്രസാദായ ഭൂയാത് । ദ്വേധാ നാരായണീയം ശ്രുതിഷു ച ജനുഷാ സ്തുത്യതാവര്ണനേന സ്ഫീതം ലീലാവതാരൈരിദമിഹ കുരുതാമായുരാരോഗ്യസൌഖ്യമ് ॥11॥

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 100 - ಭಗವತಃ ಕೇಶಾದಿಪಾದವರ್ಣನಂ ಬಗ್ಗೆ

ನಾರಾಯಣೀಯದ ನೂರನೇ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ದಶಕ ಶಿರದಿಂದ ಪಾದದವರೆಗಿನ (ಕೇಶಾದಿಪಾದ) ಭಗವದ್ದರ್ಶನ. ಕವಿ ತಮ್ಮ ಮುಂದೆ ತೇಜಃಪುಂಜವನ್ನೂ ಅದರೊಳಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ದಿವ್ಯ ಕಿಶೋರರೂಪವನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ: ನವಿಲುಗರಿ ತೊಟ್ಟ ಶ್ಯಾಮಲ ಗುಂಗುರು ಕೂದಲು, ಮುಖ, ಕಣ್ಣು, ನಗು, ಎದೆಯ ಕೌಸ್ತುಭ, ಪೀತಾಂಬರ, ಕೊನೆಗೆ ಪಾದಕಮಲಗಳು. ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆ ತಿಳಿಯದೆ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ, ಇಡೀ ಕೃತಿಯನ್ನು ಅವನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗುರುವಾಯೂರಿನ ನಾರಾಯಣೀಯ ದಿನದಂದು, ಮತ್ತು ದಿನನಿತ್ಯದ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ನೂರನೇ ದಶಕ ಮುಗಿಸುವಾಗ ಭಟ್ಟತಿರಿ ಗುರುವಾಯೂರಪ್ಪನನ್ನು ಇದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡರು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಸಂಪ್ರದಾಯ.
  • ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ಕೃತಿಯನ್ನು ಭಗವದನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸ್ತೋತ್ರ ಎನ್ನುತ್ತದೆ.
  • ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಮಲಯಾಳಂ ವೃಶ್ಚಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣೀಯ ದಿನ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ನೂರನೇ ದಶಕ ಏನನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ?

ತೇಜಃಪುಂಜದೊಳಗೆ ಶಿರದಿಂದ ಪಾದದವರೆಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ.

ನಾರಾಯಣೀಯ ಹೇಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ?

ಕವಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ ಕೃತಿಯನ್ನು ಭಗವದನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ.

ಇದನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?

ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.