MuhurtaNow

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 100 - ಭಗವತಃ ಕೇಶಾದಿಪಾದವರ್ಣನಂ

Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

అగ్రే పశ్యామి తేజో నిబిడతరకలాయావలీలోభనీయం పీయూషాప్లావితోఽహం తదను తదుదరే దివ్యకైశోరవేషమ్ । తారుణ్యారంభరమ్యం పరమసుఖరసాస్వాదరోమాంచితాంగై- రావీతం నారదాద్యైర్విలసదుపనిషత్సుందరీమండలైశ్చ ॥1॥

నీలాభం కుంచితాగ్రం ఘనమమలతరం సంయతం చారుభంగ్యా రత్నోత్తంసాభిరామం వలయితముదయచ్చంద్రకైః పింఛజాలైః । మందారస్రఙ్నివీతం తవ పృథుకబరీభారమాలోకయేఽహం స్నిగ్ధశ్వేతోర్ధ్వపుండ్రామపి చ సులలితాం ఫాలబాలేందువీథీమ్ ॥2

హృద్యం పూర్ణానుకంపార్ణవమృదులహరీచంచలభ్రూవిలాసై- రానీలస్నిగ్ధపక్ష్మావలిపరిలసితం నేత్రయుగ్మం విభో తే । సాంద్రచ్ఛాయం విశాలారుణకమలదలాకారమాముగ్ధతారం కారుణ్యాలోకలీలాశిశిరితభువనం క్షిప్యతాం మయ్యనాథే ॥3॥

ఉత్తుంగోల్లాసినాసం హరిమణిముకురప్రోల్లసద్గండపాలీ- వ్యాలోలత్కర్ణపాశాంచితమకరమణీకుండలద్వంద్వదీప్రమ్ । ఉన్మీలద్దంతపంక్తిస్ఫురదరుణతరచ్ఛాయబింబాధరాంతః- ప్రీతిప్రస్యందిమందస్మితమధురతరం వక్త్రముద్భాసతాం మే ॥4॥

బాహుద్వంద్వేన రత్నోజ్జ్వలవలయభృతా శోణపాణిప్రవాలే- నోపాత్తాం వేణునాలీ ప్రసృతనఖమయూఖాంగులీసంగశారామ్ । కృత్వా వక్త్రారవిందే సుమధురవికసద్రాగముద్భావ్యమానైః శబ్దబ్రహ్మామృతైస్త్వం శిశిరితభువనైః సించ మే కర్ణవీథీమ్ ॥5॥

ఉత్సర్పత్కౌస్తుభశ్రీతతిభిరరుణితం కోమలం కంఠదేశం వక్షః శ్రీవత్సరమ్యం తరలతరసముద్దీప్రహారప్రతానమ్ । నానావర్ణప్రసూనావలికిసలయినీం వన్యమాలాం విలోల- ల్లోలంబాం లంబమానామురసి తవ తథా భావయే రత్నమాలామ్ ॥6॥

అంగే పంచాంగరాగైరతిశయవికసత్సౌరభాకృష్టలోకం లీనానేకత్రిలోకీవితతిమపి కృశాం బిభ్రతం మధ్యవల్లీమ్ । శక్రాశ్మన్యస్తతప్తోజ్జ్వలకనకనిభం పీతచేలం దధానం ధ్యాయామో దీప్తరశ్మిస్ఫుటమణిరశనాకింకిణీమండితం త్వామ్ ॥7॥

ఊరూ చారూ తవోరూ ఘనమసృణరుచౌ చిత్తచోరౌ రమాయాః విశ్వక్షోభం విశంక్య ధ్రువమనిశముభౌ పీతచేలావృతాంగౌ । ఆనమ్రాణాం పురస్తాన్న్యసనధృతసమస్తార్థపాలీసముద్గ- చ్ఛాయం జానుద్వయం చ క్రమపృథులమనోజ్ఞే చ జంఘే నిషేవే ॥8॥

మంజీరం మంజునాదైరివ పదభజనం శ్రేయ ఇత్యాలపంతం పాదాగ్రం భ్రాంతిమజ్జత్ప్రణతజనమనోమందరోద్ధారకూర్మమ్ । ఉత్తుంగాతామ్రరాజన్నఖరహిమకరజ్యోత్స్నయా చాఽశ్రితానాం సంతాపధ్వాంతహంత్రీం తతిమనుకలయే మంగలామంగులీనామ్ ॥9॥

యోగీంద్రాణాం త్వదంగేష్వధికసుమధురం ముక్తిభాజాం నివాసో భక్తానాం కామవర్షద్యుతరుకిసలయం నాథ తే పాదమూలమ్ । నిత్యం చిత్తస్థితం మే పవనపురపతే కృష్ణ కారుణ్యసింధో హృత్వా నిశ్శేషతాపాన్ ప్రదిశతు పరమానందసందోహలక్ష్మీమ్ ॥10॥

అజ్ఞాత్వా తే మహత్వం యదిహ నిగదితం విశ్వనాథ క్షమేథాః స్తోత్రం చైతత్సహస్రోత్తరమధికతరం త్వత్ప్రసాదాయ భూయాత్ । ద్వేధా నారాయణీయం శ్రుతిషు చ జనుషా స్తుత్యతావర్ణనేన స్ఫీతం లీలావతారైరిదమిహ కురుతామాయురారోగ్యసౌఖ్యమ్ ॥11॥

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 100 - ಭಗವತಃ ಕೇಶಾದಿಪಾದವರ್ಣನಂ ಬಗ್ಗೆ

ನಾರಾಯಣೀಯದ ನೂರನೇ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ದಶಕ ಶಿರದಿಂದ ಪಾದದವರೆಗಿನ (ಕೇಶಾದಿಪಾದ) ಭಗವದ್ದರ್ಶನ. ಕವಿ ತಮ್ಮ ಮುಂದೆ ತೇಜಃಪುಂಜವನ್ನೂ ಅದರೊಳಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ದಿವ್ಯ ಕಿಶೋರರೂಪವನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ: ನವಿಲುಗರಿ ತೊಟ್ಟ ಶ್ಯಾಮಲ ಗುಂಗುರು ಕೂದಲು, ಮುಖ, ಕಣ್ಣು, ನಗು, ಎದೆಯ ಕೌಸ್ತುಭ, ಪೀತಾಂಬರ, ಕೊನೆಗೆ ಪಾದಕಮಲಗಳು. ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆ ತಿಳಿಯದೆ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ, ಇಡೀ ಕೃತಿಯನ್ನು ಅವನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗುರುವಾಯೂರಿನ ನಾರಾಯಣೀಯ ದಿನದಂದು, ಮತ್ತು ದಿನನಿತ್ಯದ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ನೂರನೇ ದಶಕ ಮುಗಿಸುವಾಗ ಭಟ್ಟತಿರಿ ಗುರುವಾಯೂರಪ್ಪನನ್ನು ಇದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡರು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಸಂಪ್ರದಾಯ.
  • ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ಕೃತಿಯನ್ನು ಭಗವದನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸ್ತೋತ್ರ ಎನ್ನುತ್ತದೆ.
  • ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಮಲಯಾಳಂ ವೃಶ್ಚಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣೀಯ ದಿನ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ನೂರನೇ ದಶಕ ಏನನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ?

ತೇಜಃಪುಂಜದೊಳಗೆ ಶಿರದಿಂದ ಪಾದದವರೆಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ.

ನಾರಾಯಣೀಯ ಹೇಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ?

ಕವಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ ಕೃತಿಯನ್ನು ಭಗವದನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ.

ಇದನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?

ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.