MuhurtaNow

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 25 - ನರಸಿಂಹಾವತಾರಂ

Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

ಸ್ತಂಭೇ ಘಟ್ಟಯತೋ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪೋಃ ಕರ್ಣೌ ಸಮಾಚೂರ್ಣಯ- ನ್ನಾಘೂರ್ಣಜ್ಜಗದಂಡಕುಂಡಕುಹರೋ ಘೋರಸ್ತವಾಭೂದ್ರವಃ । ಶ್ರುತ್ವಾ ಯಂ ಕಿಲ ದೈತ್ಯರಾಜಹೃದಯೇ ಪೂರ್ವಂ ಕದಾಪ್ಯಶ್ರುತಂ ಕಂಪಃ ಕಶ್ಚನ ಸಂಪಪಾತ ಚಲಿತೋಽಪ್ಯಂಭೋಜಭೂರ್ವಿಷ್ಟರಾತ್ ॥1॥

ದೈತ್ಯೇ ದಿಕ್ಷು ವಿಸೃಷ್ಟಚಕ್ಷುಷಿ ಮಹಾಸಂರಂಭಿಣಿ ಸ್ತಂಭತಃ ಸಂಭೂತಂ ನ ಮೃಗಾತ್ಮಕಂ ನ ಮನುಜಾಕಾರಂ ವಪುಸ್ತೇ ವಿಭೋ । ಕಿಂ ಕಿಂ ಭೀಷಣಮೇತದದ್ಭುತಮಿತಿ ವ್ಯುದ್ಭ್ರಾಂತಚಿತ್ತೇಽಸುರೇ ವಿಸ್ಫೂರ್ಜ್ಜದ್ಧವಲೋಗ್ರರೋಮವಿಕಸದ್ವರ್ಷ್ಮಾ ಸಮಾಜೃಂಭಥಾಃ ॥2॥

ತಪ್ತಸ್ವರ್ಣಸವರ್ಣಘೂರ್ಣದತಿರೂಕ್ಷಾಕ್ಷಂ ಸಟಾಕೇಸರ- ಪ್ರೋತ್ಕಂಪಪ್ರನಿಕುಂಬಿತಾಂಬರಮಹೋ ಜೀಯಾತ್ತವೇದಂ ವಪುಃ । ವ್ಯಾತ್ತವ್ಯಾಪ್ತಮಹಾದರೀಸಖಮುಖಂ ಖಡ್ಗೋಗ್ರವಲ್ಗನ್ಮಹಾ- ಜಿಹ್ವಾನಿರ್ಗಮದೃಶ್ಯಮಾನಸುಮಹಾದಂಷ್ಟ್ರಾಯುಗೋಡ್ಡಾಮರಮ್ ॥3॥

ಉತ್ಸರ್ಪದ್ವಲಿಭಂಗಭೀಷಣಹನು ಹ್ರಸ್ವಸ್ಥವೀಯಸ್ತರ- ಗ್ರೀವಂ ಪೀವರದೋಶ್ಶತೋದ್ಗತನಖಕ್ರೂರಾಂಶುದೂರೋಲ್ಬಣಮ್ । ವ್ಯೋಮೋಲ್ಲಂಘಿ ಘನಾಘನೋಪಮಘನಪ್ರಧ್ವಾನನಿರ್ಧಾವಿತ- ಸ್ಪರ್ಧಾಲುಪ್ರಕರಂ ನಮಾಮಿ ಭವತಸ್ತನ್ನಾರಸಿಂಹಂ ವಪುಃ ॥4॥

ನೂನಂ ವಿಷ್ಣುರಯಂ ನಿಹನ್ಮ್ಯಮುಮಿತಿ ಭ್ರಾಮ್ಯದ್ಗದಾಭೀಷಣಂ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರಂ ಸಮುಪಾದ್ರವಂತಮಧೃಥಾ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಪೃಥುಭ್ಯಾಮಮುಮ್ । ವೀರೋ ನಿರ್ಗಲಿತೋಽಥ ಖಡ್ಗಫಲಕೌ ಗೃಹ್ಣನ್ವಿಚಿತ್ರಶ್ರಮಾನ್ ವ್ಯಾವೃಣ್ವನ್ ಪುನರಾಪಪಾತ ಭುವನಗ್ರಾಸೋದ್ಯತಂ ತ್ವಾಮಹೋ ॥5॥

ಭ್ರಾಮ್ಯಂತಂ ದಿತಿಜಾಧಮಂ ಪುನರಪಿ ಪ್ರೋದ್ಗೃಹ್ಯ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಜವಾತ್ ದ್ವಾರೇಽಥೋರುಯುಗೇ ನಿಪಾತ್ಯ ನಖರಾನ್ ವ್ಯುತ್ಖಾಯ ವಕ್ಷೋಭುವಿ । ನಿರ್ಭಿಂದನ್ನಧಿಗರ್ಭನಿರ್ಭರಗಲದ್ರಕ್ತಾಂಬು ಬದ್ಧೋತ್ಸವಂ ಪಾಯಂ ಪಾಯಮುದೈರಯೋ ಬಹು ಜಗತ್ಸಂಹಾರಿಸಿಂಹಾರವಾನ್ ॥6॥

ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ತಂ ಹತಮಾಶು ರಕ್ತಲಹರೀಸಿಕ್ತೋನ್ನಮದ್ವರ್ಷ್ಮಣಿ ಪ್ರತ್ಯುತ್ಪತ್ಯ ಸಮಸ್ತದೈತ್ಯಪಟಲೀಂ ಚಾಖಾದ್ಯಮಾನೇ ತ್ವಯಿ । ಭ್ರಾಮ್ಯದ್ಭೂಮಿ ವಿಕಂಪಿತಾಂಬುಧಿಕುಲಂ ವ್ಯಾಲೋಲಶೈಲೋತ್ಕರಂ ಪ್ರೋತ್ಸರ್ಪತ್ಖಚರಂ ಚರಾಚರಮಹೋ ದುಃಸ್ಥಾಮವಸ್ಥಾಂ ದಧೌ ॥7॥

ತಾವನ್ಮಾಂಸವಪಾಕರಾಲವಪುಷಂ ಘೋರಾಂತ್ರಮಾಲಾಧರಂ ತ್ವಾಂ ಮಧ್ಯೇಸಭಮಿದ್ಧಕೋಪಮುಷಿತಂ ದುರ್ವಾರಗುರ್ವಾರವಮ್ । ಅಭ್ಯೇತುಂ ನ ಶಶಾಕ ಕೋಪಿ ಭುವನೇ ದೂರೇ ಸ್ಥಿತಾ ಭೀರವಃ ಸರ್ವೇ ಶರ್ವವಿರಿಂಚವಾಸವಮುಖಾಃ ಪ್ರತ್ಯೇಕಮಸ್ತೋಷತ ॥8॥

ಭೂಯೋಽಪ್ಯಕ್ಷತರೋಷಧಾಮ್ನಿ ಭವತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಜ್ಞಯಾ ಬಾಲಕೇ ಪ್ರಹ್ಲಾದೇ ಪದಯೋರ್ನಮತ್ಯಪಭಯೇ ಕಾರುಣ್ಯಭಾರಾಕುಲಃ । ಶಾಂತಸ್ತ್ವಂ ಕರಮಸ್ಯ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಸಮಧಾಃ ಸ್ತೋತ್ರೈರಥೋದ್ಗಾಯತ- ಸ್ತಸ್ಯಾಕಾಮಧಿಯೋಽಪಿ ತೇನಿಥ ವರಂ ಲೋಕಾಯ ಚಾನುಗ್ರಹಮ್ ॥9॥

ಏವಂ ನಾಟಿತರೌದ್ರಚೇಷ್ಟಿತ ವಿಭೋ ಶ್ರೀತಾಪನೀಯಾಭಿಧ- ಶ್ರುತ್ಯಂತಸ್ಫುಟಗೀತಸರ್ವಮಹಿಮನ್ನತ್ಯಂತಶುದ್ಧಾಕೃತೇ । ತತ್ತಾದೃಙ್ನಿಖಿಲೋತ್ತರಂ ಪುನರಹೋ ಕಸ್ತ್ವಾಂ ಪರೋ ಲಂಘಯೇತ್ ಪ್ರಹ್ಲಾದಪ್ರಿಯ ಹೇ ಮರುತ್ಪುರಪತೇ ಸರ್ವಾಮಯಾತ್ಪಾಹಿ ಮಾಮ್ ॥10॥

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 25 - ನರಸಿಂಹಾವತಾರಂ ಬಗ್ಗೆ

ನಾರಾಯಣೀಯದ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ದಶಕ ನರಸಿಂಹನ ಆವಿರ್ಭಾವದ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಕಂಬವನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ನಡುಗಿಸುವ ಘೋರ ಗರ್ಜನೆ ಹೊರಬಂದು ರಾಕ್ಷಸರಾಜನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಯ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಉರಿಯುವ ಕಣ್ಣು, ಹೊಳೆಯುವ ಹಲ್ಲು, ಮಿಂಚಿನಂಥ ಕೇಸರದ, ಪೂರ್ಣ ಮೃಗವೂ ಅಲ್ಲ ಪೂರ್ಣ ಮನುಷ್ಯನೂ ಅಲ್ಲದ ರೂಪ ಕಂಬದಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ. ಭಗವಂತ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸಂಜೆ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ ತೊಡೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಉಗುರುಗಳಿಂದ ಸೀಳುತ್ತಾನೆ; ಉಗ್ರಭಾವ ಇನ್ನೂ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ತಾಪನೀಯ ಉಪನಿಷತ್ತು ಹಾಡುವ ಮಹಿಮೆಯ ಭಗವಂತ ಎಂದು ದಶಕ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ನರಸಿಂಹನ ರೂಪ, ವಧೆಯ ಕಾಲ ಸ್ಥಳಗಳು ಮನುಷ್ಯ ಮೃಗ, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ, ಒಳಗೆ ಹೊರಗೆ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಸಾವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಬ್ರಹ್ಮವರವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದವು.
  • ವೈಶಾಖ ಶುಕ್ಲ ಚತುರ್ದಶಿಯ ನರಸಿಂಹ ಜಯಂತಿ ಸಂಜೆಯ ಈ ಆವಿರ್ಭಾವವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತದೆ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ನರಸಿಂಹ ಎಲ್ಲಿಂದ ಆವಿರ್ಭವಿಸುತ್ತಾನೆ?

ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಹೊಡೆದ ಕಂಬದಿಂದ.

ರಾಕ್ಷಸ ಯಾವಾಗ ಎಲ್ಲಿ ಹತನಾದ?

ಸಂಜೆ, ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ.

ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?

೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.