ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 25 - ನರಸಿಂಹಾವತಾರಂ
Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
స్తంభే ఘట్టయతో హిరణ్యకశిపోః కర్ణౌ సమాచూర్ణయ- న్నాఘూర్ణజ్జగదండకుండకుహరో ఘోరస్తవాభూద్రవః । శ్రుత్వా యం కిల దైత్యరాజహృదయే పూర్వం కదాప్యశ్రుతం కంపః కశ్చన సంపపాత చలితోఽప్యంభోజభూర్విష్టరాత్ ॥1॥
దైత్యే దిక్షు విసృష్టచక్షుషి మహాసంరంభిణి స్తంభతః సంభూతం న మృగాత్మకం న మనుజాకారం వపుస్తే విభో । కిం కిం భీషణమేతదద్భుతమితి వ్యుద్భ్రాంతచిత్తేఽసురే విస్ఫూర్జ్జద్ధవలోగ్రరోమవికసద్వర్ష్మా సమాజృంభథాః ॥2॥
తప్తస్వర్ణసవర్ణఘూర్ణదతిరూక్షాక్షం సటాకేసర- ప్రోత్కంపప్రనికుంబితాంబరమహో జీయాత్తవేదం వపుః । వ్యాత్తవ్యాప్తమహాదరీసఖముఖం ఖడ్గోగ్రవల్గన్మహా- జిహ్వానిర్గమదృశ్యమానసుమహాదంష్ట్రాయుగోడ్డామరమ్ ॥3॥
ఉత్సర్పద్వలిభంగభీషణహను హ్రస్వస్థవీయస్తర- గ్రీవం పీవరదోశ్శతోద్గతనఖక్రూరాంశుదూరోల్బణమ్ । వ్యోమోల్లంఘి ఘనాఘనోపమఘనప్రధ్వాననిర్ధావిత- స్పర్ధాలుప్రకరం నమామి భవతస్తన్నారసింహం వపుః ॥4॥
నూనం విష్ణురయం నిహన్మ్యముమితి భ్రామ్యద్గదాభీషణం దైత్యేంద్రం సముపాద్రవంతమధృథా దోర్భ్యాం పృథుభ్యామముమ్ । వీరో నిర్గలితోఽథ ఖడ్గఫలకౌ గృహ్ణన్విచిత్రశ్రమాన్ వ్యావృణ్వన్ పునరాపపాత భువనగ్రాసోద్యతం త్వామహో ॥5॥
భ్రామ్యంతం దితిజాధమం పునరపి ప్రోద్గృహ్య దోర్భ్యాం జవాత్ ద్వారేఽథోరుయుగే నిపాత్య నఖరాన్ వ్యుత్ఖాయ వక్షోభువి । నిర్భిందన్నధిగర్భనిర్భరగలద్రక్తాంబు బద్ధోత్సవం పాయం పాయముదైరయో బహు జగత్సంహారిసింహారవాన్ ॥6॥
త్యక్త్వా తం హతమాశు రక్తలహరీసిక్తోన్నమద్వర్ష్మణి ప్రత్యుత్పత్య సమస్తదైత్యపటలీం చాఖాద్యమానే త్వయి । భ్రామ్యద్భూమి వికంపితాంబుధికులం వ్యాలోలశైలోత్కరం ప్రోత్సర్పత్ఖచరం చరాచరమహో దుఃస్థామవస్థాం దధౌ ॥7॥
తావన్మాంసవపాకరాలవపుషం ఘోరాంత్రమాలాధరం త్వాం మధ్యేసభమిద్ధకోపముషితం దుర్వారగుర్వారవమ్ । అభ్యేతుం న శశాక కోపి భువనే దూరే స్థితా భీరవః సర్వే శర్వవిరించవాసవముఖాః ప్రత్యేకమస్తోషత ॥8॥
భూయోఽప్యక్షతరోషధామ్ని భవతి బ్రహ్మాజ్ఞయా బాలకే ప్రహ్లాదే పదయోర్నమత్యపభయే కారుణ్యభారాకులః । శాంతస్త్వం కరమస్య మూర్ధ్ని సమధాః స్తోత్రైరథోద్గాయత- స్తస్యాకామధియోఽపి తేనిథ వరం లోకాయ చానుగ్రహమ్ ॥9॥
ఏవం నాటితరౌద్రచేష్టిత విభో శ్రీతాపనీయాభిధ- శ్రుత్యంతస్ఫుటగీతసర్వమహిమన్నత్యంతశుద్ధాకృతే । తత్తాదృఙ్నిఖిలోత్తరం పునరహో కస్త్వాం పరో లంఘయేత్ ప్రహ్లాదప్రియ హే మరుత్పురపతే సర్వామయాత్పాహి మామ్ ॥10॥
ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 25 - ನರಸಿಂಹಾವತಾರಂ ಬಗ್ಗೆ
ನಾರಾಯಣೀಯದ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ದಶಕ ನರಸಿಂಹನ ಆವಿರ್ಭಾವದ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಕಂಬವನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ನಡುಗಿಸುವ ಘೋರ ಗರ್ಜನೆ ಹೊರಬಂದು ರಾಕ್ಷಸರಾಜನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಯ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಉರಿಯುವ ಕಣ್ಣು, ಹೊಳೆಯುವ ಹಲ್ಲು, ಮಿಂಚಿನಂಥ ಕೇಸರದ, ಪೂರ್ಣ ಮೃಗವೂ ಅಲ್ಲ ಪೂರ್ಣ ಮನುಷ್ಯನೂ ಅಲ್ಲದ ರೂಪ ಕಂಬದಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ. ಭಗವಂತ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸಂಜೆ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ ತೊಡೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಉಗುರುಗಳಿಂದ ಸೀಳುತ್ತಾನೆ; ಉಗ್ರಭಾವ ಇನ್ನೂ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ತಾಪನೀಯ ಉಪನಿಷತ್ತು ಹಾಡುವ ಮಹಿಮೆಯ ಭಗವಂತ ಎಂದು ದಶಕ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ನರಸಿಂಹನ ರೂಪ, ವಧೆಯ ಕಾಲ ಸ್ಥಳಗಳು ಮನುಷ್ಯ ಮೃಗ, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ, ಒಳಗೆ ಹೊರಗೆ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಸಾವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಬ್ರಹ್ಮವರವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದವು.
- ವೈಶಾಖ ಶುಕ್ಲ ಚತುರ್ದಶಿಯ ನರಸಿಂಹ ಜಯಂತಿ ಸಂಜೆಯ ಈ ಆವಿರ್ಭಾವವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತದೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ನರಸಿಂಹ ಎಲ್ಲಿಂದ ಆವಿರ್ಭವಿಸುತ್ತಾನೆ?
ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಹೊಡೆದ ಕಂಬದಿಂದ.
ರಾಕ್ಷಸ ಯಾವಾಗ ಎಲ್ಲಿ ಹತನಾದ?
ಸಂಜೆ, ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ.
ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?
೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು