ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 31 - ಬಲಿದರ್ಪಹರಣಂ
Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
ಪ್ರೀತ್ಯಾ ದೈತ್ಯಸ್ತವ ತನುಮಹಃಪ್ರೇಕ್ಷಣಾತ್ ಸರ್ವಥಾಽಪಿ ತ್ವಾಮಾರಾಧ್ಯನ್ನಜಿತ ರಚಯನ್ನಂಜಲಿಂ ಸಂಜಗಾದ । ಮತ್ತಃ ಕಿಂ ತೇ ಸಮಭಿಲಷಿತಂ ವಿಪ್ರಸೂನೋ ವದ ತ್ವಂ ವಿತ್ತಂ ಭಕ್ತಂ ಭವನಮವನೀಂ ವಾಽಪಿ ಸರ್ವಂ ಪ್ರದಾಸ್ಯೇ ॥1॥
ತಾಮೀಕ್ಷಣಾಂ ಬಲಿಗಿರಮುಪಾಕರ್ಣ್ಯ ಕಾರುಣ್ಯಪೂರ್ಣೋಽ- ಪ್ಯಸ್ಯೋತ್ಸೇಕಂ ಶಮಯಿತುಮನಾ ದೈತ್ಯವಂಶಂ ಪ್ರಶಂಸನ್ । ಭೂಮಿಂ ಪಾದತ್ರಯಪರಿಮಿತಾಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮಾಸಿಥ ತ್ವಂ ಸರ್ವಂ ದೇಹೀತಿ ತು ನಿಗದಿತೇ ಕಸ್ಯ ಹಾಸ್ಯಂ ನ ವಾ ಸ್ಯಾತ್ ॥2॥
ವಿಶ್ವೇಶಂ ಮಾಂ ತ್ರಿಪದಮಿಹ ಕಿಂ ಯಾಚಸೇ ಬಾಲಿಶಸ್ತ್ವಂ ಸರ್ವಾಂ ಭೂಮಿಂ ವೃಣು ಕಿಮಮುನೇತ್ಯಾಲಪತ್ತ್ವಾಂ ಸ ದೃಪ್ಯನ್ । ಯಸ್ಮಾದ್ದರ್ಪಾತ್ ತ್ರಿಪದಪರಿಪೂರ್ತ್ಯಕ್ಷಮಃ ಕ್ಷೇಪವಾದಾನ್ ಬಂಧಂ ಚಾಸಾವಗಮದತದರ್ಹೋಽಪಿ ಗಾಢೋಪಶಾಂತ್ಯೈ ॥3॥
ಪಾದತ್ರಯ್ಯಾ ಯದಿ ನ ಮುದಿತೋ ವಿಷ್ಟಪೈರ್ನಾಪಿ ತುಷ್ಯೇ- ದಿತ್ಯುಕ್ತೇಽಸ್ಮಿನ್ ವರದ ಭವತೇ ದಾತುಕಾಮೇಽಥ ತೋಯಮ್ । ದೈತ್ಯಾಚಾರ್ಯಸ್ತವ ಖಲು ಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥಿನಃ ಪ್ರೇರಣಾತ್ತಂ ಮಾ ಮಾ ದೇಯಂ ಹರಿರಯಮಿತಿ ವ್ಯಕ್ತಮೇವಾಬಭಾಷೇ ॥4॥
ಯಾಚತ್ಯೇವಂ ಯದಿ ಸ ಭಗವಾನ್ ಪೂರ್ಣಕಾಮೋಽಸ್ಮಿ ಸೋಽಹಂ ದಾಸ್ಯಾಮ್ಯೇವ ಸ್ಥಿರಮಿತಿ ವದನ್ ಕಾವ್ಯಶಪ್ತೋಽಪಿ ದೈತ್ಯಃ । ವಿಂಧ್ಯಾವಲ್ಯಾ ನಿಜದಯಿತಯಾ ದತ್ತಪಾದ್ಯಾಯ ತುಭ್ಯಂ ಚಿತ್ರಂ ಚಿತ್ರಂ ಸಕಲಮಪಿ ಸ ಪ್ರಾರ್ಪಯತ್ತೋಯಪೂರ್ವಮ್ ॥5॥
ನಿಸ್ಸಂದೇಹಂ ದಿತಿಕುಲಪತೌ ತ್ವಯ್ಯಶೇಷಾರ್ಪಣಂ ತದ್- ವ್ಯಾತನ್ವಾನೇ ಮುಮುಚುಃ-ಋಷಯಃ ಸಾಮರಾಃ ಪುಷ್ಪವರ್ಷಮ್ । ದಿವ್ಯಂ ರೂಪಂ ತವ ಚ ತದಿದಂ ಪಶ್ಯತಾಂ ವಿಶ್ವಭಾಜಾ- ಮುಚ್ಚೈರುಚ್ಚೈರವೃಧದವಧೀಕೃತ್ಯ ವಿಶ್ವಾಂಡಭಾಂಡಮ್ ॥6॥
ತ್ವತ್ಪಾದಾಗ್ರಂ ನಿಜಪದಗತಂ ಪುಂಡರೀಕೋದ್ಭವೋಽಸೌ ಕುಂಡೀತೋಯೈರಸಿಚದಪುನಾದ್ಯಜ್ಜಲಂ ವಿಶ್ವಲೋಕಾನ್ । ಹರ್ಷೋತ್ಕರ್ಷಾತ್ ಸುಬಹು ನನೃತೇ ಖೇಚರೈರುತ್ಸವೇಽಸ್ಮಿನ್ ಭೇರೀಂ ನಿಘ್ನನ್ ಭುವನಮಚರಜ್ಜಾಂಬವಾನ್ ಭಕ್ತಿಶಾಲೀ ॥7॥
ತಾವದ್ದೈತ್ಯಾಸ್ತ್ವನುಮತಿಮೃತೇ ಭರ್ತುರಾರಬ್ಧಯುದ್ಧಾ ದೇವೋಪೇತೈರ್ಭವದನುಚರೈಸ್ಸಂಗತಾ ಭಂಗಮಾಪನ್ । ಕಾಲಾತ್ಮಾಽಯಂ ವಸತಿ ಪುರತೋ ಯದ್ವಶಾತ್ ಪ್ರಾಗ್ಜಿತಾಃ ಸ್ಮಃ ಕಿಂ ವೋ ಯುದ್ಧೈರಿತಿ ಬಲಿಗಿರಾ ತೇಽಥ ಪಾತಾಲಮಾಪುಃ ॥8॥
ಪಾಶೈರ್ಬದ್ಧಂ ಪತಗಪತಿನಾ ದೈತ್ಯಮುಚ್ಚೈರವಾದೀ- ಸ್ತಾರ್ತ್ತೀಯೀಕಂ ದಿಶ ಮಮ ಪದಂ ಕಿಂ ನ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರೋಽಸಿ । ಪಾದಂ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಪ್ರಣಯ ಭಗವನ್ನಿತ್ಯಕಂಪಂ ವದಂತಂ ಪ್ರಹ್ಲಾದ್ಸ್ತಂ ಸ್ವಯಮುಪಗತೋ ಮಾನಯನ್ನಸ್ತವೀತ್ತ್ವಾಮ್ ॥9॥
ದರ್ಪೋಚ್ಛಿತ್ತ್ಯೈ ವಿಹಿತಮಖಿಲಂ ದೈತ್ಯ ಸಿದ್ಧೋಽಸಿ ಪುಣ್ಯೈ- ರ್ಲೋಕಸ್ತೇಽಸ್ತು ತ್ರಿದಿವವಿಜಯೀ ವಾಸವತ್ವಂ ಚ ಪಶ್ಚಾತ್ । ಮತ್ಸಾಯುಜ್ಯಂ ಭಜ ಚ ಪುನರಿತ್ಯನ್ವಗೃಹ್ಣಾ ಬಲಿಂ ತಂ ವಿಪ್ರೈಸ್ಸಂತಾನಿತಮಖವರಃ ಪಾಹಿ ವಾತಾಲಯೇಶ ॥10॥
ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 31 - ಬಲಿದರ್ಪಹರಣಂ ಬಗ್ಗೆ
ನಾರಾಯಣೀಯದ ಮೂವತ್ತೊಂದನೇ ದಶಕ ವಾಮನ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅಳೆದ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಭಗವಂತನ ಪುಟ್ಟ ರೂಪ ಕಂಡು ಸಂತಸಗೊಂಡ ಬಲಿ ಕೈಮುಗಿದು ಬಾಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಏನು ಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಕರುಣಾಪೂರ್ಣನಾದರೂ ಬಲಿಯ ಗರ್ವ ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಭಗವಂತ ಅವನ ವಂಶವನ್ನು ಹೊಗಳಿ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ಭೂಮಿ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಗುರು ಶುಕ್ರನ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಬಲಿ ದಾನ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಭಗವಂತ ವಿಶ್ವರೂಪ ತಳೆದು ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮ್ಯಾಕಾಶ ಅಳೆಯುತ್ತಾನೆ, ಮೂರನೆಯದಕ್ಕೆ ಬಲಿ ತನ್ನ ಶಿರವನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸಂತುಷ್ಟ ಭಗವಂತ ಇದೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಗರ್ವ ನೀಗಲು ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಸುತಲದ ಆಳ್ವಿಕೆ, ಮುಂದೆ ಇಂದ್ರಪದ, ತನ್ನೊಡನೆ ಸಾಯುಜ್ಯ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಗುರು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ ನಂತರವೂ ಕೊಟ್ಟ ದಾನ ಬಲಿಯನ್ನು ಮಾತು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರಾಜನ ಮಾದರಿಯನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
- ಕೇರಳದ ಓಣಂ ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಬಲಿಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ವಾರ್ಷಿಕ ಆಗಮನವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತದೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ವಾಮನ ಏನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ?
ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ಭೂಮಿ.
ಮೂರನೇ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಬಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಇರಿಸುತ್ತಾನೆ?
ತನ್ನ ಶಿರದ ಮೇಲೆ.
ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?
೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು