MuhurtaNow

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 41 - ಪೂತನಾದಹನಂ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣಲಾಲನಾಹ್ಲಾದಂ

Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

ವ್ರಜೇಶ್ವರೈಃ ಶೌರಿವಚೋ ನಿಶಮ್ಯ ಸಮಾವ್ರಜನ್ನಧ್ವನಿ ಭೀತಚೇತಾಃ । ನಿಷ್ಪಿಷ್ಟನಿಶ್ಶೇಷತರುಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಕಂಚಿತ್ಪದಾರ್ಥಂ ಶರಣಂ ಗತಸ್ವಾಮ್ ॥1॥

ನಿಶಮ್ಯ ಗೋಪೀವಚನಾದುದಂತಂ ಸರ್ವೇಽಪಿ ಗೋಪಾ ಭಯವಿಸ್ಮಯಾಂಧಾಃ । ತ್ವತ್ಪಾತಿತಂ ಘೋರಪಿಶಾಚದೇಹಂ ದೇಹುರ್ವಿದೂರೇಽಥ ಕುಠಾರಕೃತ್ತಮ್ ॥2॥

ತ್ವತ್ಪೀತಪೂತಸ್ತನತಚ್ಛರೀರಾತ್ ಸಮುಚ್ಚಲನ್ನುಚ್ಚತರೋ ಹಿ ಧೂಮಃ । ಶಂಕಾಮಧಾದಾಗರವಃ ಕಿಮೇಷ ಕಿಂ ಚಾಂದನೋ ಗೌಲ್ಗುಲವೋಽಥವೇತಿ ॥3॥

ಮದಂಗಸಂಗಸ್ಯ ಫಲಂ ನ ದೂರೇ ಕ್ಷಣೇನ ತಾವತ್ ಭವತಾಮಪಿ ಸ್ಯಾತ್ । ಇತ್ಯುಲ್ಲಪನ್ ವಲ್ಲವತಲ್ಲಜೇಭ್ಯಃ ತ್ವಂ ಪೂತನಾಮಾತನುಥಾಃ ಸುಗಂಧಿಮ್ ॥4॥

ಚಿತ್ರಂ ಪಿಶಾಚ್ಯಾ ನ ಹತಃ ಕುಮಾರಃ ಚಿತ್ರಂ ಪುರೈವಾಕಥಿ ಶೌರಿಣೇದಮ್ । ಇತಿ ಪ್ರಶಂಸನ್ ಕಿಲ ಗೋಪಲೋಕೋ ಭವನ್ಮುಖಾಲೋಕರಸೇ ನ್ಯಮಾಂಕ್ಷೀತ್ ॥5॥

ದಿನೇದಿನೇಽಥ ಪ್ರತಿವೃದ್ಧಲಕ್ಷ್ಮೀರಕ್ಷೀಣಮಾಂಗಲ್ಯಶತೋ ವ್ರಜೋಽಯಮ್ । ಭವನ್ನಿವಾಸಾದಯಿ ವಾಸುದೇವ ಪ್ರಮೋದಸಾಂದ್ರಃ ಪರಿತೋ ವಿರೇಜೇ ॥6॥

ಗೃಹೇಷು ತೇ ಕೋಮಲರೂಪಹಾಸಮಿಥಃಕಥಾಸಂಕುಲಿತಾಃ ಕಮನ್ಯಃ । ವೃತ್ತೇಷು ಕೃತ್ಯೇಷು ಭವನ್ನಿರೀಕ್ಷಾಸಮಾಗತಾಃ ಪ್ರತ್ಯಹಮತ್ಯನಂದನ್ ॥7॥

ಅಹೋ ಕುಮಾರೋ ಮಯಿ ದತ್ತದೃಷ್ಟಿಃ ಸ್ಮಿತಂ ಕೃತಂ ಮಾಂ ಪ್ರತಿ ವತ್ಸಕೇನ । ಏಹ್ಯೇಹಿ ಮಾಮಿತ್ಯುಪಸಾರ್ಯ ಪಾಣೀ ತ್ವಯೀಶ ಕಿಂ ಕಿಂ ನ ಕೃತಂ ವಧೂಭಿಃ ॥8॥

ಭವದ್ವಪುಃಸ್ಪರ್ಶನಕೌತುಕೇನ ಕರಾತ್ಕರಂ ಗೋಪವಧೂಜನೇನ । ನೀತಸ್ತ್ವಮಾತಾಮ್ರಸರೋಜಮಾಲಾವ್ಯಾಲಂಬಿಲೋಲಂಬತುಲಾಮಲಾಸೀಃ ॥9॥

ನಿಪಾಯಯಂತೀ ಸ್ತನಮಂಕಗಂ ತ್ವಾಂ ವಿಲೋಕಯಂತೀ ವದನಂ ಹಸಂತೀ । ದಶಾಂ ಯಶೋದಾ ಕತಮಾಂ ನ ಭೇಜೇ ಸ ತಾದೃಶಃ ಪಾಹಿ ಹರೇ ಗದಾನ್ಮಾಮ್ ॥10॥

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 41 - ಪೂತನಾದಹನಂ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣಲಾಲನಾಹ್ಲಾದಂ ಬಗ್ಗೆ

ನಾರಾಯಣೀಯದ ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ದಶಕ ಪೂತನಿಯ ಮರಣದ ನಂತರದ ಘಟನೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ವಸುದೇವನ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೇಳಿ ಮಥುರೆಯಿಂದ ಮರಳಿದ ನಂದ ಗೋಪರು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೇಹ ಬಿದ್ದು ಮರಗಳು ಜಜ್ಜಿಹೋದುದನ್ನು ಕಂಡು ಭಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಗೋಪಿಯರಿಂದ ನಡೆದುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಘೋರ ರಾಕ್ಷಸಿಯ ದೇಹವನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಿ ದೂರ ಸುಡುತ್ತಾರೆ; ಭಗವಂತನಿಗೆ ಹಾಲುಣಿಸಿ ಪಾವನಳಾದುದರಿಂದ ಅದರಿಂದ ಏಳುವ ಸುಗಂಧ ಧೂಮಕ್ಕೆ ಬೆರಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ನಂದ ಸಂತಸದಿಂದ ಮಗುವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಲುಣಿಸುತ್ತ, ಮುಖ ನೋಡುತ್ತ, ನಗುವ ಯಶೋದೆ ಮಾತಿಗೆ ಮೀರಿದ ಆನಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಪೂತನಿಯ ದೇಹದ ಸುಗಂಧ ಧೂಮ ಭಗವಂತನನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ ಶತ್ರುವೂ ಪಾವನವಾಯಿತು ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.
  • ಹಾಲುಣಿಸಿದುದರಿಂದ ಪೂತನಿ ಭಗವದ್ಧಾಮದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಳು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಭಾಗವತ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಮರಳುವಾಗ ಗೋಪರು ಏನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ?

ಪೂತನಿಯ ದೊಡ್ಡ ದೇಹದಿಂದ ಜಜ್ಜಿದ ಮರಗಳನ್ನು.

ದೇಹ ಸುಟ್ಟಾಗ ಅವರಿಗೆ ಏನು ಆಶ್ಚರ್ಯ?

ಅದರಿಂದ ಏಳುವ ಸುಗಂಧ ಧೂಮ.

ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?

೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.