MuhurtaNow

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 41 - ಪೂತನಾದಹನಂ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣಲಾಲನಾಹ್ಲಾದಂ

Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

వ్రజేశ్వరైః శౌరివచో నిశమ్య సమావ్రజన్నధ్వని భీతచేతాః । నిష్పిష్టనిశ్శేషతరుం నిరీక్ష్య కంచిత్పదార్థం శరణం గతస్వామ్ ॥1॥

నిశమ్య గోపీవచనాదుదంతం సర్వేఽపి గోపా భయవిస్మయాంధాః । త్వత్పాతితం ఘోరపిశాచదేహం దేహుర్విదూరేఽథ కుఠారకృత్తమ్ ॥2॥

త్వత్పీతపూతస్తనతచ్ఛరీరాత్ సముచ్చలన్నుచ్చతరో హి ధూమః । శంకామధాదాగరవః కిమేష కిం చాందనో గౌల్గులవోఽథవేతి ॥3॥

మదంగసంగస్య ఫలం న దూరే క్షణేన తావత్ భవతామపి స్యాత్ । ఇత్యుల్లపన్ వల్లవతల్లజేభ్యః త్వం పూతనామాతనుథాః సుగంధిమ్ ॥4॥

చిత్రం పిశాచ్యా న హతః కుమారః చిత్రం పురైవాకథి శౌరిణేదమ్ । ఇతి ప్రశంసన్ కిల గోపలోకో భవన్ముఖాలోకరసే న్యమాంక్షీత్ ॥5॥

దినేదినేఽథ ప్రతివృద్ధలక్ష్మీరక్షీణమాంగల్యశతో వ్రజోఽయమ్ । భవన్నివాసాదయి వాసుదేవ ప్రమోదసాంద్రః పరితో విరేజే ॥6॥

గృహేషు తే కోమలరూపహాసమిథఃకథాసంకులితాః కమన్యః । వృత్తేషు కృత్యేషు భవన్నిరీక్షాసమాగతాః ప్రత్యహమత్యనందన్ ॥7॥

అహో కుమారో మయి దత్తదృష్టిః స్మితం కృతం మాం ప్రతి వత్సకేన । ఏహ్యేహి మామిత్యుపసార్య పాణీ త్వయీశ కిం కిం న కృతం వధూభిః ॥8॥

భవద్వపుఃస్పర్శనకౌతుకేన కరాత్కరం గోపవధూజనేన । నీతస్త్వమాతామ్రసరోజమాలావ్యాలంబిలోలంబతులామలాసీః ॥9॥

నిపాయయంతీ స్తనమంకగం త్వాం విలోకయంతీ వదనం హసంతీ । దశాం యశోదా కతమాం న భేజే స తాదృశః పాహి హరే గదాన్మామ్ ॥10॥

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 41 - ಪೂತನಾದಹನಂ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣಲಾಲನಾಹ್ಲಾದಂ ಬಗ್ಗೆ

ನಾರಾಯಣೀಯದ ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ದಶಕ ಪೂತನಿಯ ಮರಣದ ನಂತರದ ಘಟನೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ವಸುದೇವನ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೇಳಿ ಮಥುರೆಯಿಂದ ಮರಳಿದ ನಂದ ಗೋಪರು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೇಹ ಬಿದ್ದು ಮರಗಳು ಜಜ್ಜಿಹೋದುದನ್ನು ಕಂಡು ಭಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಗೋಪಿಯರಿಂದ ನಡೆದುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಘೋರ ರಾಕ್ಷಸಿಯ ದೇಹವನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಿ ದೂರ ಸುಡುತ್ತಾರೆ; ಭಗವಂತನಿಗೆ ಹಾಲುಣಿಸಿ ಪಾವನಳಾದುದರಿಂದ ಅದರಿಂದ ಏಳುವ ಸುಗಂಧ ಧೂಮಕ್ಕೆ ಬೆರಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ನಂದ ಸಂತಸದಿಂದ ಮಗುವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಲುಣಿಸುತ್ತ, ಮುಖ ನೋಡುತ್ತ, ನಗುವ ಯಶೋದೆ ಮಾತಿಗೆ ಮೀರಿದ ಆನಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಪೂತನಿಯ ದೇಹದ ಸುಗಂಧ ಧೂಮ ಭಗವಂತನನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ ಶತ್ರುವೂ ಪಾವನವಾಯಿತು ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.
  • ಹಾಲುಣಿಸಿದುದರಿಂದ ಪೂತನಿ ಭಗವದ್ಧಾಮದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಳು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಭಾಗವತ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಮರಳುವಾಗ ಗೋಪರು ಏನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ?

ಪೂತನಿಯ ದೊಡ್ಡ ದೇಹದಿಂದ ಜಜ್ಜಿದ ಮರಗಳನ್ನು.

ದೇಹ ಸುಟ್ಟಾಗ ಅವರಿಗೆ ಏನು ಆಶ್ಚರ್ಯ?

ಅದರಿಂದ ಏಳುವ ಸುಗಂಧ ಧೂಮ.

ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?

೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.