ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 41 - ಪೂತನಾದಹನಂ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣಲಾಲನಾಹ್ಲಾದಂ
Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
ব্রজেশ্বরৈঃ শৌরিবচো নিশম্য় সমাব্রজন্নধ্বনি ভীতচেতাঃ । নিষ্পিষ্টনিশ্শেষতরুং নিরীক্ষ্য় কংচিত্পদার্থং শরণং গতস্বাম্ ॥1॥
নিশম্য় গোপীবচনাদুদংতং সর্বেঽপি গোপা ভযবিস্ময়াংধাঃ । ত্বত্পাতিতং ঘোরপিশাচদেহং দেহুর্বিদূরেঽথ কুঠারকৃত্তম্ ॥2॥
ত্বত্পীতপূতস্তনতচ্ছরীরাত্ সমুচ্চলন্নুচ্চতরো হি ধূমঃ । শংকামধাদাগরবঃ কিমেষ কিং চাংদনো গৌল্গুলবোঽথবেতি ॥3॥
মদংগসংগস্য় ফলং ন দূরে ক্ষণেন তাবত্ ভবতামপি স্য়াত্ । ইত্য়ুল্লপন্ বল্লবতল্লজেভ্য়ঃ ত্বং পূতনামাতনুথাঃ সুগংধিম্ ॥4॥
চিত্রং পিশাচ্য়া ন হতঃ কুমারঃ চিত্রং পুরৈবাকথি শৌরিণেদম্ । ইতি প্রশংসন্ কিল গোপলোকো ভবন্মুখালোকরসে ন্যমাংক্ষীত্ ॥5॥
দিনেদিনেঽথ প্রতিবৃদ্ধলক্ষ্মীরক্ষীণমাংগল্যশতো ব্রজোঽযম্ । ভবন্নিবাসাদয়ি বাসুদেব প্রমোদসাংদ্রঃ পরিতো বিরেজে ॥6॥
গৃহেষু তে কোমলরূপহাসমিথঃকথাসংকুলিতাঃ কমন্য়ঃ । বৃত্তেষু কৃত্য়েষু ভবন্নিরীক্ষাসমাগতাঃ প্রত্যহমত্যনংদন্ ॥7॥
অহো কুমারো ময়ি দত্তদৃষ্টিঃ স্মিতং কৃতং মাং প্রতি বত্সকেন । এহ্য়েহি মামিত্য়ুপসার্য় পাণী ত্বয়ীশ কিং কিং ন কৃতং বধূভিঃ ॥8॥
ভবদ্বপুঃস্পর্শনকৌতুকেন করাত্করং গোপবধূজনেন । নীতস্ত্বমাতাম্রসরোজমালাব্য়ালংবিলোলংবতুলামলাসীঃ ॥9॥
নিপাযয়ংতী স্তনমংকগং ত্বাং বিলোকয়ংতী বদনং হসংতী । দশাং যশোদা কতমাং ন ভেজে স তাদৃশঃ পাহি হরে গদান্মাম্ ॥10॥
ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 41 - ಪೂತನಾದಹನಂ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣಲಾಲನಾಹ್ಲಾದಂ ಬಗ್ಗೆ
ನಾರಾಯಣೀಯದ ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ದಶಕ ಪೂತನಿಯ ಮರಣದ ನಂತರದ ಘಟನೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ವಸುದೇವನ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೇಳಿ ಮಥುರೆಯಿಂದ ಮರಳಿದ ನಂದ ಗೋಪರು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೇಹ ಬಿದ್ದು ಮರಗಳು ಜಜ್ಜಿಹೋದುದನ್ನು ಕಂಡು ಭಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಗೋಪಿಯರಿಂದ ನಡೆದುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಘೋರ ರಾಕ್ಷಸಿಯ ದೇಹವನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಿ ದೂರ ಸುಡುತ್ತಾರೆ; ಭಗವಂತನಿಗೆ ಹಾಲುಣಿಸಿ ಪಾವನಳಾದುದರಿಂದ ಅದರಿಂದ ಏಳುವ ಸುಗಂಧ ಧೂಮಕ್ಕೆ ಬೆರಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ನಂದ ಸಂತಸದಿಂದ ಮಗುವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಲುಣಿಸುತ್ತ, ಮುಖ ನೋಡುತ್ತ, ನಗುವ ಯಶೋದೆ ಮಾತಿಗೆ ಮೀರಿದ ಆನಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಪೂತನಿಯ ದೇಹದ ಸುಗಂಧ ಧೂಮ ಭಗವಂತನನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ ಶತ್ರುವೂ ಪಾವನವಾಯಿತು ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.
- ಹಾಲುಣಿಸಿದುದರಿಂದ ಪೂತನಿ ಭಗವದ್ಧಾಮದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಳು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಭಾಗವತ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಮರಳುವಾಗ ಗೋಪರು ಏನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ?
ಪೂತನಿಯ ದೊಡ್ಡ ದೇಹದಿಂದ ಜಜ್ಜಿದ ಮರಗಳನ್ನು.
ದೇಹ ಸುಟ್ಟಾಗ ಅವರಿಗೆ ಏನು ಆಶ್ಚರ್ಯ?
ಅದರಿಂದ ಏಳುವ ಸುಗಂಧ ಧೂಮ.
ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?
೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು