ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 86 - ಸಾಲ್ವವಧಂ ಮಹಾಭಾರತಯುದ್ಧಂ
Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
സാല്വോ ഭൈഷ്മീവിവാഹേ യദുബലവിജിതശ്ചംദ്രചൂഡാദ്വിമാനം വിംദന് സൌഭം സ മായീ ത്വയി വസതി കുരുംസ്ത്വത്പുരീമഭ്യഭാംക്ഷീത് । പ്രദ്യുമ്നസ്തം നിരുംധന്നിഖിലയദുഭടൈര്ന്യഗ്രഹീദുഗ്രവീര്യം തസ്യാമാത്യം ദ്യുമംതം വ്യജനി ച സമരഃ സപ്തവിംശത്യഹാംതഃ ॥1॥
താവത്ത്വം രാമശാലീ ത്വരിതമുപഗതഃ ഖംഡിതപ്രായസൈന്യം സൌഭേശം തം ന്യരുംധാഃ സ ച കില ഗദയാ ശാര്ങ്ഗമഭ്രംശയത്തേ । മായാതാതം വ്യഹിംസീദപി തവ പുരതസ്തത്ത്വയാപി ക്ഷണാര്ധം നാജ്ഞായീത്യാഹുരേകേ തദിദമവമതം വ്യാസ ഏവ ന്യഷേധീത് ॥2॥
ക്ഷിപ്ത്വാ സൌഭം ഗദാചൂര്ണിതമുദകനിധൌ മംക്ഷു സാല്വേഽപി ചക്രേ- ണോത്കൃത്തേ ദംതവക്ത്രഃ പ്രസഭമഭിപതന്നഭ്യമുംചദ്ഗദാം തേ । കൌമോദക്യാ ഹതോഽസാവപി സുകൃതനിധിശ്ചൈദ്യവത്പ്രാപദൈക്യം സർവേഷാമേഷ പൂർവം ത്വയി ധൃതമനസാം മോക്ഷണാര്ഥോഽവതാരഃ ॥3॥
ത്വയ്യായാതേഽഥ ജാതേ കില കുരുസദസി ദ്യൂതകേ സംയതായാഃ ക്രംദംത്യാ യാജ്ഞസേന്യാഃ സകരുണമകൃഥാശ്ചേലമാലാമനംതാമ് । അന്നാംതപ്രാപ്തശർവാംശജമുനിചകിതദ്രൌപദീചിംതിതോഽഥ പ്രാപ്തഃ ശാകാന്നമശ്നന് മുനിഗണമകൃഥാസ്തൃപ്തിമംതം വനാംതേ ॥4॥
യുദ്ധോദ്യോഗേഽഥ മംത്രേ മിലതി സതി വൃതഃ ഫല്ഗുനേന ത്വമേകഃ കൌരവ്യേ ദത്തസൈന്യഃ കരിപുരമഗമോ ദൂത്യകൃത് പാംഡവാര്ഥമ് । ഭീഷ്മദ്രോണാദിമാന്യേ തവ ഖലു വചനേ ധിക്കൃതേ കൌരവേണ വ്യാവൃണ്വന് വിശ്വരൂപം മുനിസദസി പുരീം ക്ഷോഭയിത്വാഗതോഽഭൂഃ ॥5॥
ജിഷ്ണോസ്ത്വം കൃഷ്ണ സൂതഃ ഖലു സമരമുഖേ ബംധുഘാതേ ദയാലും ഖിന്നം തം വീക്ഷ്യ വീരം കിമിദമയി സഖേ നിത്യ ഏകോഽയമാത്മാ । കോ വധ്യഃ കോഽത്ര ഹംതാ തദിഹ വധഭിയം പ്രോജ്ഝ്യ മയ്യര്പിതാത്മാ ധര്മ്യം യുദ്ധം ചരേതി പ്രകൃതിമനയഥാ ദര്ശയന് വിശ്വരൂപമ് ॥6॥
ഭക്തോത്തംസേഽഥ ഭീഷ്മേ തവ ധരണിഭരക്ഷേപകൃത്യൈകസക്തേ നിത്യം നിത്യം വിഭിംദത്യയുതസമധികം പ്രാപ്തസാദേ ച പാര്ഥേ । നിശ്ശസ്ത്രത്വപ്രതിജ്ഞാം വിജഹദരിവരം ധാരയന് ക്രോധശാലീ- വാധാവന് പ്രാംജലിം തം നതശിരസമഥോ വീക്ഷ്യ മോദാദപാഗാഃ ॥7॥
യുദ്ധേ ദ്രോണസ്യ ഹസ്തിസ്ഥിരരണഭഗദത്തേരിതം വൈഷ്ണവാസ്ത്രം വക്ഷസ്യാധത്ത ചക്രസ്ഥഗിതരവിമഹാഃ പ്രാര്ദയത്സിംധുരാജമ് । നാഗാസ്ത്രേ കര്ണമുക്തേ ക്ഷിതിമവനമയന് കേവലം കൃത്തമൌലിം തത്രേ ത്രാപി പാര്ഥം കിമിവ നഹി ഭവാന് പാംഡവാനാമകാര്ഷീത് ॥8॥
യുദ്ധാദൌ തീര്ഥഗാമീ സ ഖലു ഹലധരോ നൈമിശക്ഷേത്രമൃച്ഛ- ന്നപ്രത്യുത്ഥായിസൂതക്ഷയകൃദഥ സുതം തത്പദേ കല്പയിത്വാ । യജ്ഞഘ്നം വല്കലം പർവണി പരിദലയന് സ്നാതതീര്ഥോ രണാംതേ സംപ്രാപ്തോ ഭീമദുര്യോധനരണമശമം വീക്ഷ്യ യാതഃ പുരീം തേ ॥9॥
സംസുപ്തദ്രൌപദേയക്ഷപണഹതധിയം ദ്രൌണിമേത്യ ത്വദുക്ത്യാ തന്മുക്തം ബ്രാഹ്മമസ്ത്രം സമഹൃത വിജയോ മൌലിരത്നം ച ജഹ്രേ । ഉച്ഛിത്യൈ പാംഡവാനാം പുനരപി ച വിശത്യുത്തരാഗര്ഭമസ്ത്രേ രക്ഷന്നംഗുഷ്ഠമാത്രഃ കില ജഠരമഗാശ്ചക്രപാണിർവിഭോ ത്വമ് ॥10॥
ധര്മൌഘം ധര്മസൂനോരഭിദധദഖിലം ഛംദമൃത്യുസ്സ ഭീഷ്മ- സ്ത്വാം പശ്യന് ഭക്തിഭൂമ്നൈവ ഹി സപദി യയൌ നിഷ്കലബ്രഹ്മഭൂയമ് । സംയാജ്യാഥാശ്വമേധൈസ്ത്രിഭിരതിമഹിതൈര്ധര്മജം പൂര്ണകാമം സംപ്രാപ്തോ ദ്വരകാം ത്വം പവനപുരപതേ പാഹി മാം സർവരോഗാത് ॥11॥
ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 86 - ಸಾಲ್ವವಧಂ ಮಹಾಭಾರತಯುದ್ಧಂ ಬಗ್ಗೆ
ನಾರಾಯಣೀಯದ ೮೬ನೇ ದಶಕ ಕೃಷ್ಣ ಇಲ್ಲದಾಗ ಮಾಯೆಯ ಹಾರುವ ನಗರ ಸೌಭದಿಂದ ದ್ವಾರಕೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ಸೋತ ಸಾಲ್ವನ ಕಥೆಯಿಂದ ಆರಂಭ. ನಂತರ ಮಹಾಭಾರತ ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಅದರ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ: ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಸಕಲ ಧರ್ಮವನ್ನೂ ಬೋಧಿಸಿ ಪ್ರಭುವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಭೀಷ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮೂರು ಅಶ್ವಮೇಧಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಕೃಷ್ಣ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಮರಳುತ್ತಾನೆ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಪ್ರತಿ ದಶಕವೂ ಗುರುವಾಯೂರಿನ ಪ್ರಭುವಿಗೆ (ವಾತಾಲಯೇಶ, ಮರುತ್ಪುರೇಶ) ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
- ನಾರಾಯಣೀಯ ಭಾಗವತ ಪುರಾಣವನ್ನು ೧೦೦ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ (ತಲಾ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಶ್ಲೋಕಗಳು) ಗುರುವಾಯೂರಿನ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮರುಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಸಾಲ್ವ ಯಾರು?
ಹಾರುವ ನಗರ ಸೌಭದಿಂದ ದ್ವಾರಕೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ ರಾಜ.
ಇಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನ ಜೀವನ ಹೇಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ?
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದ ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?
೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು