ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 86 - ಸಾಲ್ವವಧಂ ಮಹಾಭಾರತಯುದ್ಧಂ
Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
సాల్వో భైష్మీవివాహే యదుబలవిజితశ్చంద్రచూడాద్విమానం విందన్ సౌభం స మాయీ త్వయి వసతి కురుంస్త్వత్పురీమభ్యభాంక్షీత్ । ప్రద్యుమ్నస్తం నిరుంధన్నిఖిలయదుభటైర్న్యగ్రహీదుగ్రవీర్యం తస్యామాత్యం ద్యుమంతం వ్యజని చ సమరః సప్తవింశత్యహాంతః ॥1॥
తావత్త్వం రామశాలీ త్వరితముపగతః ఖండితప్రాయసైన్యం సౌభేశం తం న్యరుంధాః స చ కిల గదయా శార్ఙ్గమభ్రంశయత్తే । మాయాతాతం వ్యహింసీదపి తవ పురతస్తత్త్వయాపి క్షణార్ధం నాజ్ఞాయీత్యాహురేకే తదిదమవమతం వ్యాస ఏవ న్యషేధీత్ ॥2॥
క్షిప్త్వా సౌభం గదాచూర్ణితముదకనిధౌ మంక్షు సాల్వేఽపి చక్రే- ణోత్కృత్తే దంతవక్త్రః ప్రసభమభిపతన్నభ్యముంచద్గదాం తే । కౌమోదక్యా హతోఽసావపి సుకృతనిధిశ్చైద్యవత్ప్రాపదైక్యం సర్వేషామేష పూర్వం త్వయి ధృతమనసాం మోక్షణార్థోఽవతారః ॥3॥
త్వయ్యాయాతేఽథ జాతే కిల కురుసదసి ద్యూతకే సంయతాయాః క్రందంత్యా యాజ్ఞసేన్యాః సకరుణమకృథాశ్చేలమాలామనంతామ్ । అన్నాంతప్రాప్తశర్వాంశజమునిచకితద్రౌపదీచింతితోఽథ ప్రాప్తః శాకాన్నమశ్నన్ మునిగణమకృథాస్తృప్తిమంతం వనాంతే ॥4॥
యుద్ధోద్యోగేఽథ మంత్రే మిలతి సతి వృతః ఫల్గునేన త్వమేకః కౌరవ్యే దత్తసైన్యః కరిపురమగమో దూత్యకృత్ పాండవార్థమ్ । భీష్మద్రోణాదిమాన్యే తవ ఖలు వచనే ధిక్కృతే కౌరవేణ వ్యావృణ్వన్ విశ్వరూపం మునిసదసి పురీం క్షోభయిత్వాగతోఽభూః ॥5॥
జిష్ణోస్త్వం కృష్ణ సూతః ఖలు సమరముఖే బంధుఘాతే దయాలుం ఖిన్నం తం వీక్ష్య వీరం కిమిదమయి సఖే నిత్య ఏకోఽయమాత్మా । కో వధ్యః కోఽత్ర హంతా తదిహ వధభియం ప్రోజ్ఝ్య మయ్యర్పితాత్మా ధర్మ్యం యుద్ధం చరేతి ప్రకృతిమనయథా దర్శయన్ విశ్వరూపమ్ ॥6॥
భక్తోత్తంసేఽథ భీష్మే తవ ధరణిభరక్షేపకృత్యైకసక్తే నిత్యం నిత్యం విభిందత్యయుతసమధికం ప్రాప్తసాదే చ పార్థే । నిశ్శస్త్రత్వప్రతిజ్ఞాం విజహదరివరం ధారయన్ క్రోధశాలీ- వాధావన్ ప్రాంజలిం తం నతశిరసమథో వీక్ష్య మోదాదపాగాః ॥7॥
యుద్ధే ద్రోణస్య హస్తిస్థిరరణభగదత్తేరితం వైష్ణవాస్త్రం వక్షస్యాధత్త చక్రస్థగితరవిమహాః ప్రార్దయత్సింధురాజమ్ । నాగాస్త్రే కర్ణముక్తే క్షితిమవనమయన్ కేవలం కృత్తమౌలిం తత్రే త్రాపి పార్థం కిమివ నహి భవాన్ పాండవానామకార్షీత్ ॥8॥
యుద్ధాదౌ తీర్థగామీ స ఖలు హలధరో నైమిశక్షేత్రమృచ్ఛ- న్నప్రత్యుత్థాయిసూతక్షయకృదథ సుతం తత్పదే కల్పయిత్వా । యజ్ఞఘ్నం వల్కలం పర్వణి పరిదలయన్ స్నాతతీర్థో రణాంతే సంప్రాప్తో భీమదుర్యోధనరణమశమం వీక్ష్య యాతః పురీం తే ॥9॥
సంసుప్తద్రౌపదేయక్షపణహతధియం ద్రౌణిమేత్య త్వదుక్త్యా తన్ముక్తం బ్రాహ్మమస్త్రం సమహృత విజయో మౌలిరత్నం చ జహ్రే । ఉచ్ఛిత్యై పాండవానాం పునరపి చ విశత్యుత్తరాగర్భమస్త్రే రక్షన్నంగుష్ఠమాత్రః కిల జఠరమగాశ్చక్రపాణిర్విభో త్వమ్ ॥10॥
ధర్మౌఘం ధర్మసూనోరభిదధదఖిలం ఛందమృత్యుస్స భీష్మ- స్త్వాం పశ్యన్ భక్తిభూమ్నైవ హి సపది యయౌ నిష్కలబ్రహ్మభూయమ్ । సంయాజ్యాథాశ్వమేధైస్త్రిభిరతిమహితైర్ధర్మజం పూర్ణకామం సంప్రాప్తో ద్వరకాం త్వం పవనపురపతే పాహి మాం సర్వరోగాత్ ॥11॥
ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 86 - ಸಾಲ್ವವಧಂ ಮಹಾಭಾರತಯುದ್ಧಂ ಬಗ್ಗೆ
ನಾರಾಯಣೀಯದ ೮೬ನೇ ದಶಕ ಕೃಷ್ಣ ಇಲ್ಲದಾಗ ಮಾಯೆಯ ಹಾರುವ ನಗರ ಸೌಭದಿಂದ ದ್ವಾರಕೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ಸೋತ ಸಾಲ್ವನ ಕಥೆಯಿಂದ ಆರಂಭ. ನಂತರ ಮಹಾಭಾರತ ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಅದರ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ: ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಸಕಲ ಧರ್ಮವನ್ನೂ ಬೋಧಿಸಿ ಪ್ರಭುವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಭೀಷ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮೂರು ಅಶ್ವಮೇಧಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಕೃಷ್ಣ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಮರಳುತ್ತಾನೆ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಪ್ರತಿ ದಶಕವೂ ಗುರುವಾಯೂರಿನ ಪ್ರಭುವಿಗೆ (ವಾತಾಲಯೇಶ, ಮರುತ್ಪುರೇಶ) ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
- ನಾರಾಯಣೀಯ ಭಾಗವತ ಪುರಾಣವನ್ನು ೧೦೦ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ (ತಲಾ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಶ್ಲೋಕಗಳು) ಗುರುವಾಯೂರಿನ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮರುಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಸಾಲ್ವ ಯಾರು?
ಹಾರುವ ನಗರ ಸೌಭದಿಂದ ದ್ವಾರಕೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ ರಾಜ.
ಇಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನ ಜೀವನ ಹೇಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ?
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದ ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?
೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು