MuhurtaNow

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 95 - ಧ್ಯಾನಯೋಗಃ - ಮೋಕ್ಷಪ್ರಾಪ್ತಿಮಾರ್ಗಃ

Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

ആദൌ ഹൈരണ്യഗര്ഭീം തനുമവികലജീവാത്മികാമാസ്ഥിതസ്ത്വം ജീവത്വം പ്രാപ്യ മായാഗുണഗണഖചിതോ വര്തസേ വിശ്വയോനേ । തത്രോദ്വൃദ്ധേന സത്ത്വേന തു ഗുണയുഗലം ഭക്തിഭാവം ഗതേന ഛിത്വാ സത്ത്വം ച ഹിത്വാ പുനരനുപഹിതോ വര്തിതാഹേ ത്വമേവ ॥1॥

സത്ത്വോന്മേഷാത് കദാചിത് ഖലു വിഷയരസേ ദോഷബോധേഽപി ഭൂമന് ഭൂയോഽപ്യേഷു പ്രവൃത്തിസ്സതമസി രജസി പ്രോദ്ധതേ ദുര്നിവാരാ । ചിത്തം താവദ്ഗുണാശ്ച ഗ്രഥിതമിഹ മിഥസ്താനി സർവാണി രോദ്ധും തുര്യേ ത്വയ്യേകഭക്തിശ്ശരണമിതി ഭവാന് ഹംസരൂപീ ന്യഗാദീത് ॥2॥

സംതി ശ്രേയാംസി ഭൂയാംസ്യപി രുചിഭിദയാ കര്മിണാം നിര്മിതാനി ക്ഷുദ്രാനംദാശ്ച സാംതാ ബഹുവിധഗതയഃ കൃഷ്ണ തേഭ്യോ ഭവേയുഃ । ത്വം ചാചഖ്യാഥ സഖ്യേ നനു മഹിതതമാം ശ്രേയസാം ഭക്തിമേകാം ത്വദ്ഭക്ത്യാനംദതുല്യഃ ഖലു വിഷയജുഷാം സമ്മദഃ കേന വാ സ്യാത് ॥3॥

ത്വത്ഭക്ത്യാ തുഷ്ടബുദ്ധേഃ സുഖമിഹ ചരതോ വിച്യുതാശസ്യ ചാശാഃ സർവാഃ സ്യുഃ സൌഖ്യമയ്യഃ സലിലകുഹരഗസ്യേവ തോയൈകമയ്യഃ । സോഽയം ഖല്വിംദ്രലോകം കമലജഭവനം യോഗസിദ്ധീശ്ച ഹൃദ്യാഃ നാകാംക്ഷത്യേതദാസ്താം സ്വയമനുപതിതേ മോക്ഷസൌഖ്യേഽപ്യനീഹഃ ॥4॥

ത്വദ്ഭക്തോ ബാധ്യമാനോഽപി ച വിഷയരസൈരിംദ്രിയാശാംതിഹേതോ- ര്ഭക്ത്യൈവാക്രമ്യമാണൈഃ പുനരപി ഖലു തൈര്ദുര്ബലൈര്നാഭിജയ്യഃ । സപ്താര്ചിര്ദീപിതാര്ചിര്ദഹതി കില യഥാ ഭൂരിദാരുപ്രപംചം ത്വദ്ഭക്ത്യോഘേ തഥൈവ പ്രദഹതി ദുരിതം ദുര്മദഃ ക്വേംദ്രിയാണാമ് ॥5॥

ചിത്താര്ദ്രീഭാവമുച്ചൈർവപുഷി ച പുലകം ഹര്ഷവാഷ്പം ച ഹിത്വാ ചിത്തം ശുദ്ധ്യേത്കഥം വാ കിമു ബഹുതപസാ വിദ്യയാ വീതഭക്തേഃ । ത്വദ്ഗാഥാസ്വാദസിദ്ധാംജനസതതമരീമൃജ്യമാനോഽയമാത്മാ ചക്ഷുർവത്തത്ത്വസൂക്ഷ്മം ഭജതി ന തു തഥാഽഭ്യസ്തയാ തര്കകോട്യാ॥6॥

ധ്യാനം തേ ശീലയേയം സമതനുസുഖബദ്ധാസനോ നാസികാഗ്ര- ന്യസ്താക്ഷഃ പൂരകാദ്യൈര്ജിതപവനപഥശ്ചിത്തപദ്മം ത്വവാംചമ്। ഊര്ധ്വാഗ്രം ഭാവയിത്വാ രവിവിധുശിഖിനഃ സംവിചിംത്യോപരിഷ്ടാത് തത്രസ്ഥം ഭാവയേ ത്വാം സജലജലധരശ്യാമലം കോമലാംഗമ് ॥7॥

ആനീലശ്ലക്ഷ്ണകേശം ജ്വലിതമകരസത്കുംഡലം മംദഹാസ- സ്യംദാര്ദ്രം കൌസ്തുഭശ്രീപരിഗതവനമാലോരുഹാരാഭിരാമമ് । ശ്രീവത്സാംകം സുബാഹും മൃദുലസദുദരം കാംചനച്ഛായചേലം ചാരുസ്നിഗ്ധോരുമംഭോരുഹലലിതപദം ഭാവയേഽഹം ഭവംതമ് ॥8॥

സർവാംഗേഷ്വംഗ രംഗത്കുതുകമിതി മുഹുര്ധാരയന്നീശ ചിത്തം തത്രാപ്യേകത്ര യുംജേ വദനസരസിജേ സുംദരേ മംദഹാസേ തത്രാലീനം തു ചേതഃ പരമസുഖചിദദ്വൈതരൂപേ വിതന്വ- ന്നന്യന്നോ ചിംതയേയം മുഹുരിതി സമുപാരൂഢയോഗോ ഭവേയമ് ॥9॥

ഇത്ഥം ത്വദ്ധ്യാനയോഗേ സതി പുനരണിമാദ്യഷ്ടസംസിദ്ധയസ്താഃ ദൂരശ്രുത്യാദയോഽപി ഹ്യഹമഹമികയാ സംപതേയുര്മുരാരേ । ത്വത്സംപ്രാപ്തൌ വിലംബാവഹമഖിലമിദം നാദ്രിയേ കാമയേഽഹം ത്വാമേവാനംദപൂര്ണം പവനപുരപതേ പാഹി മാം സർവതാപാത് ॥10॥

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 95 - ಧ್ಯಾನಯೋಗಃ - ಮೋಕ್ಷಪ್ರಾಪ್ತಿಮಾರ್ಗಃ ಬಗ್ಗೆ

ನಾರಾಯಣೀಯದ ತೊಂಬತ್ತೈದನೇ ದಶಕ ಉದ್ಧವನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಬೋಧನೆಯಿಂದ ತೆಗೆದ ಧ್ಯಾನಯೋಗದ ಕುರಿತದ್ದು. ಭಗವಂತ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭರೂಪ ತಳೆದು ಮಾಯಾಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ ಜೀವನಾಗುವುದನ್ನು ಭಟ್ಟತಿರಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸತ್ತ್ವ ಬೆಳೆದಾಗ ವಿಷಯಸುಖದಲ್ಲಿ ದೋಷ ಕಂಡರೂ ರಜಸ್ ತಮಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ಥಿರ ಅಭ್ಯಾಸ ಬೇಕು. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಗವದ್ರೂಪ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿ, ಧ್ಯಾನ ಮಾಗಿದಾಗ ಅಣಿಮಾ, ದೂರಶ್ರವಣದಂಥ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ತಾವಾಗಿ ಬರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವು ಭಗವತ್ಪ್ರಾಪ್ತಿಯನ್ನು ತಡಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆಕೊಡದೆ ಭಗವಂತನನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಪತಂಜಲಿಯ ಯೋಗಸೂತ್ರಗಳಂತೆ ದಶಕ ಯೋಗಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಭಗವತ್ಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಿಗಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
  • ಕೃಷ್ಣ ಈ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಭಾಗವತ ಏಕಾದಶ ಸ್ಕಂಧ ೧೪ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಉದ್ಧವನಿಗೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಈ ದಶಕ ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ?

ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಗವದ್ರೂಪ ಧ್ಯಾನ.

ಯೋಗಸಿದ್ಧಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕವಿ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ?

ಅವು ಭಗವತ್ಪ್ರಾಪ್ತಿ ತಡಮಾಡುವುದರಿಂದ ಬೇಡ ಎಂದು.

ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?

೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.