MuhurtaNow

ಅಂಬಾ ಸ್ತವಃ

Devi · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

యామామనంతి మునయః ప్రకృతిం పురాణీం విద్యేతి యాం శ్రుతిరహస్యవిదో వదంతి । తామర్ధపల్లవితశంకరరూపముద్రాం దేవీమనన్యశరణః శరణం ప్రపద్యే ॥ 1 ॥

ಅರ್ಥ: ಮುನಿಗಳು ಯಾರನ್ನು ಸನಾತನ ಪ್ರಕೃತಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೋ, ವೇದರಹಸ್ಯ ಬಲ್ಲವರು ಯಾರನ್ನು ವಿದ್ಯೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೋ, ಶಂಕರನ ಅರ್ಧಾಂಗವಾಗಿ ಕೂಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಅನನ್ಯಶರಣನಾಗಿ ಶರಣು ಹೊಂದುತ್ತೇನೆ.

అంబ స్తవేషు తవ తావదకర్తృకాణి కుంఠీభవంతి వచసామపి గుంభనాని । డింభస్య మే స్తుతిరసావసమంజసాపి వాత్సల్యనిఘ్నహృదయాం భవతీం ధినోతు ॥ 2 ॥

ಅರ್ಥ: ಅಮ್ಮಾ, ನಿನ್ನ ಸ್ತುತಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪದರಚನೆಗಳೂ ಮೊಂಡಾಗುತ್ತವೆ. ಮಗುವಿನಂತೆ ಅಸಂಬದ್ಧವಾದರೂ ನನ್ನ ಈ ಸ್ತುತಿ ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹೃದಯದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲಿ.

వ్యోమేతి బిందురితి నాద ఇతీందులేఖా- -రూపేతి వాగ్భవతనూరితి మాతృకేతి । నిఃస్యందమానసుఖబోధసుధాస్వరూపా విద్యోతసే మనసి భాగ్యవతాం జనానామ్ ॥ 3 ॥

ಅರ್ಥ: ಆಕಾಶವಾಗಿ, ಬಿಂದುವಾಗಿ, ನಾದವಾಗಿ, ಚಂದ್ರಕಲೆಯಾಗಿ, ವಾಕ್ಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾಗಿ, ಅಕ್ಷರಮಾತೆಯಾಗಿ, ಹರಿಯುವ ಆನಂದ-ಜ್ಞಾನಾಮೃತಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾಗಿ ನೀನು ಭಾಗ್ಯವಂತರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀಯೆ.

ఆవిర్భవత్పులకసంతతిభిః శరీరై- -ర్నిఃస్యందమానసలిలైర్నయనైశ్చ నిత్యమ్ । వాగ్భిశ్చ గద్గదపదాభిరుపాసతే యే పాదౌ తవాంబ భువనేషు త ఏవ ధన్యాః ॥ 4 ॥

ಅರ್ಥ: ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡ ದೇಹಗಳಿಂದ, ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಯುವ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಗದ್ಗದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವವರೇ, ಅಮ್ಮಾ, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಧನ್ಯರು.

వక్త్రం యదుద్యతమభిష్టుతయే భవత్యా- -స్తుభ్యం నమో యదపి దేవి శిరః కరోతి । చేతశ్చ యత్త్వయి పరాయణమంబ తాని కస్యాపి కైరపి భవంతి తపోవిశేషైః ॥ 5 ॥

ಅರ್ಥ: ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಉತ್ಸುಕವಾದ ಬಾಯಿ, ನಿನಗೆ ನಮಿಸುವ ತಲೆ, ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಲೀನವಾದ ಮನಸ್ಸು, ಅಮ್ಮಾ, ಇವು ಯಾರಿಗೋ ಅಪರೂಪದ ವಿಶೇಷ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಲಭಿಸುತ್ತವೆ.

మూలాలవాలకుహరాదుదితా భవాని నిర్భిద్య షట్సరసిజాని తటిల్లతేవ । భూయోఽపి తత్ర విశసి ధ్రువమండలేందు- -నిఃస్యందమానపరమామృతతోయరూపా ॥ 6 ॥

ಅರ್ಥ: ಭವಾನಿ, ಮೂಲಾಧಾರದ ಗುಹೆಯಿಂದ ಉದಿಸಿ, ಮಿಂಚಿನ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ಆರು ಕಮಲಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಮತ್ತೆ ಶಿರದ ಚಂದ್ರಮಂಡಲದಿಂದ ಹರಿಯುವ ಪರಮಾಮೃತಧಾರೆಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೀಯೆ.

దగ్ధం యదా మదనమేకమనేకధా తే ముగ్ధః కటాక్షవిధిరంకురయాంచకార । ధత్తే తదాప్రభృతి దేవి లలాటనేత్రం సత్యం హ్రియైవ ముకులీకృతమిందుమౌలేః ॥ 7 ॥

ಅರ್ಥ: ಶಿವನು ಒಬ್ಬ ಮನ್ಮಥನನ್ನು ಸುಟ್ಟಾಗ, ನಿನ್ನ ಮುಗ್ಧ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟ ಅವನನ್ನು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮೊಳೆಯಿಸಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ, ದೇವಿ, ಚಂದ್ರಮೌಳಿ ತನ್ನ ಹಣೆಗಣ್ಣನ್ನು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಅರೆಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.

అజ్ఞాతసంభవమనాకలితాన్వవాయం భిక్షుం కపాలినమవాససమద్వితీయమ్ । పూర్వం కరగ్రహణమంగలతో భవత్యాః శంభుం క ఏవ బుబుధే గిరిరాజకన్యే ॥ 8 ॥

ಅರ್ಥ: ಹುಟ್ಟು ತಿಳಿಯದ, ವಂಶ ಅರಿಯದ, ತಲೆಬುರುಡೆ ಹಿಡಿದ, ವಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದ, ಒಂಟಿಯಾದ ಭಿಕ್ಷುಕನನ್ನು, ಓ ಗಿರಿರಾಜಕನ್ಯೆ, ನೀನು ಕೈಹಿಡಿದ ಮಂಗಳಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಶಂಭುವೆಂದು ಯಾರು ಅರಿತಿದ್ದರು?

చర్మాంబరం చ శవభస్మవిలేపనం చ భిక్షాటనం చ నటనం చ పరేతభూమౌ । వేతాలసంహతిపరిగ్రహతా చ శంభోః శోభాం బిభర్తి గిరిజే తవ సాహచర్యాత్ ॥ 9 ॥

ಅರ್ಥ: ಚರ್ಮವೇ ವಸ್ತ್ರ, ಶ್ಮಶಾನಭಸ್ಮವೇ ಲೇಪನ, ಭಿಕ್ಷಾಟನೆ, ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ನರ್ತನ, ಭೂತಪ್ರೇತಗಳ ಪರಿವಾರ: ಶಂಭುವಿನ ಇವೆಲ್ಲವೂ, ಗಿರಿಜೆ, ನಿನ್ನ ಸಹಚರ್ಯದಿಂದ ಶೋಭೆ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.

కల్పోపసంహరణకేలిషు పండితాని చండాని ఖండపరశోరపి తాండవాని । ఆలోకనేన తవ కోమలితాని మాత- -ర్లాస్యాత్మనా పరిణమంతి జగద్విభూత్యై ॥ 10 ॥

ಅರ್ಥ: ಕಲ್ಪಾಂತದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಲೀಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣವಾದ ಶಿವನ ಉಗ್ರ ತಾಂಡವಗಳು, ಅಮ್ಮಾ, ನಿನ್ನ ನೋಟದಿಂದ ಮೃದುವಾಗಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಏಳಿಗೆಗಾಗಿ ಲಾಸ್ಯ ನರ್ತನವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತವೆ.

జంతోరపశ్చిమతనోః సతి కర్మసామ్యే నిఃశేషపాశపటలచ్ఛిదురా నిమేషాత్ । కల్యాణి దేశికకటాక్షసమాశ్రయేణ కారుణ్యతో భవతి శాంభవవేదదీక్షా ॥ 11 ॥

ಅರ್ಥ: ಕರ್ಮಸಾಮ್ಯ ಉಂಟಾದ, ಕೊನೆಯ ಜನ್ಮದ ಜೀವಿಗೆ, ಗುರುವಿನ ಕೃಪಾಕಟಾಕ್ಷದ ಮೂಲಕ, ನಿನ್ನ ಕಾರುಣ್ಯದಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಪಾಶಗಳನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸುವ ಶಾಂಭವ ದೀಕ್ಷೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ, ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ.

ముక్తావిభూషణవతీ నవవిద్రుమాభా యచ్చేతసి స్ఫురసి తారకితేవ సంధ్యా । ఏకః స ఏవ భువనత్రయసుందరీణాం కందర్పతాం వ్రజతి పంచశరీం వినాపి ॥ 12 ॥

ಅರ್ಥ: ಮುತ್ತಿನ ಆಭರಣಗಳ, ಹೊಸ ಹವಳದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ನೀನು ಯಾರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಂಧ್ಯೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀಯೋ, ಅವನೊಬ್ಬನೇ ಐದು ಬಾಣಗಳಿಲ್ಲದೆಯೂ ಮೂರು ಲೋಕದ ಸುಂದರಿಯರಿಗೆ ಮನ್ಮಥನಾಗುತ್ತಾನೆ.

యే భావయంత్యమృతవాహిభిరంశుజాలై- -రాప్యాయమానభువనామమృతేశ్వరీం త్వామ్ । తే లంఘయంతి నను మాతరలంఘనీయాం బ్రహ్మాదిభిః సురవరైరపి కాలకక్షామ్ ॥ 13 ॥

ಅರ್ಥ: ಅಮೃತ ಹರಿಸುವ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಅಮೃತೇಶ್ವರಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವರು, ಅಮ್ಮಾ, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದಾಟಲಾಗದ ಕಾಲದ ಎಲ್ಲೆಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ.

యః స్ఫాటికాక్షగుణపుస్తకకుండికాఢ్యాం వ్యాఖ్యాసముద్యతకరాం శరదిందుశుభ్రామ్ । పద్మాసనాం చ హృదయే భవతీముపాస్తే మాతః స విశ్వకవితార్కికచక్రవర్తీ ॥ 14 ॥

ಅರ್ಥ: ಸ್ಫಟಿಕ ಜಪಮಾಲೆ, ಪುಸ್ತಕ, ಕಮಂಡಲ ಹಿಡಿದು, ಬೋಧನೆಗೆ ಕೈ ಎತ್ತಿರುವ, ಶರತ್ಚಂದ್ರನಂತೆ ಬಿಳುಪಾದ, ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉಪಾಸಿಸುವವನು, ಅಮ್ಮಾ, ಕವಿಗಳ ಮತ್ತು ತಾರ್ಕಿಕರ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

బర్హావతంసయుతబర్బరకేశపాశాం గుంజావలీకృతఘనస్తనహారశోభామ్ । శ్యామాం ప్రవాలవదనాం సుకుమారహస్తాం త్వామేవ నౌమి శబరీం శబరస్య జాయామ్ ॥ 15 ॥

ಅರ್ಥ: ನವಿಲುಗರಿಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಗುಂಗುರು ಕೇಶದ, ಗುಲಗಂಜಿ ಮಾಲೆಯಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ, ಶ್ಯಾಮಲವರ್ಣದ, ಹವಳದಂತಹ ತುಟಿಗಳ, ಮೃದು ಕೈಗಳ, ಬೇಡನ (ಶಿವನ) ಪತ್ನಿಯಾದ ಶಬರಿಯಾಗಿರುವ ನಿನಗೇ ನಮಿಸುತ್ತೇನೆ.

అర్ధేన కిం నవలతాలలితేన ముగ్ధే క్రీతం విభోః పరుషమర్ధమిదం త్వయేతి । ఆలీజనస్య పరిహాసవచాంసి మన్యే మందస్మితేన తవ దేవి జడీ భవంతి ॥ 16 ॥

ಅರ್ಥ: “ಮುಗ್ಧೆ, ಹೊಸ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ಸುಂದರವಾದ ನಿನ್ನ ಅರ್ಧವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಪ್ರಭುವಿನ ಒರಟಾದ ಅರ್ಧವನ್ನು ಕೊಂಡು ಏನು ಪಡೆದೆ?” ಎಂಬ ಸಖಿಯರ ಪರಿಹಾಸದ ಮಾತುಗಳು, ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಮಂದಹಾಸದ ಮುಂದೆ ಮೂಕವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.

బ్రహ్మాండ బుద్బుదకదంబకసంకులోఽయం మాయోదధిర్వివిధదుఃఖతరంగమాలః । ఆశ్చర్యమంబ ఝటితి ప్రలయం ప్రయాతి త్వద్ధ్యానసంతతిమహాబడబాముఖాగ్నౌ ॥ 17 ॥

ಅರ್ಥ: ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳೆಂಬ ಗುಳ್ಳೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ನಾನಾ ದುಃಖಗಳ ಅಲೆಗಳ ಈ ಮಾಯಾಸಾಗರ, ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಅಮ್ಮಾ, ನಿನ್ನ ಧ್ಯಾನಪರಂಪರೆಯೆಂಬ ಬಡಬಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ.

దాక్షాయణీతి కుటిలేతి కుహారిణీతి కాత్యాయనీతి కమలేతి కలావతీతి । ఏకా సతీ భగవతీ పరమార్థతోఽపి సందృశ్యసే బహువిధా నను నర్తకీవ ॥ 18 ॥

ಅರ್ಥ: ದಾಕ್ಷಾಯಣಿ, ಕುಟಿಲೆ, ಕುಹಾರಿಣಿ, ಕಾತ್ಯಾಯನಿ, ಕಮಲೆ, ಕಲಾವತಿ: ಪರಮಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ನೀನು ಒಬ್ಬಳೇ ಭಗವತಿಯಾದರೂ, ನರ್ತಕಿಯಂತೆ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೆ.

ఆనందలక్షణమనాహతనామ్ని దేశే నాదాత్మనా పరిణతం తవ రూపమీశే । ప్రత్యఙ్ముఖేన మనసా పరిచీయమానం శంసంతి నేత్రసలిలైః పులకైశ్చ ధన్యాః ॥ 19 ॥

ಅರ್ಥ: ಈಶ್ವರಿ, ಅನಾಹತ ಎಂಬ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಾದರೂಪವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿರುವ, ಅಂತರ್ಮುಖ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅರಿಯಲ್ಪಡುವ ನಿನ್ನ ಆನಂದರೂಪವನ್ನು ಧನ್ಯರು ಕಣ್ಣೀರು ಮತ್ತು ರೋಮಾಂಚನಗಳಿಂದಲೇ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ.

త్వం చంద్రికా శశిని తిగ్మరుచౌ రుచిస్త్వం త్వం చేతనాసి పురుషే పవనే బలం త్వమ్ । త్వం స్వాదుతాసి సలిలే శిఖిని త్వమూష్మా నిఃసారమేవ నిఖిలం త్వదృతే యది స్యాత్ ॥ 20 ॥

ಅರ್ಥ: ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿ ಬೆಳದಿಂಗಳು ನೀನು, ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ ಕಾಂತಿ ನೀನು; ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ಚೈತನ್ಯ ನೀನು, ವಾಯುವಿನಲ್ಲಿ ಬಲ ನೀನು; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ರುಚಿ ನೀನು, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಉಷ್ಣ ನೀನು. ನೀನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಸ್ಸಾರ.

జ్యోతీంషి యద్దివి చరంతి యదంతరిక్షం సూతే పయాంసి యదహిర్ధరణీం చ ధత్తే । యద్వాతి వాయురనలో యదుదర్చిరాస్తే తత్సర్వమంబ తవ కేవలమాజ్ఞయైవ ॥ 21 ॥

ಅರ್ಥ: ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಸಂಚರಿಸುವುದು, ಅಂತರಿಕ್ಷ ಮಳೆ ಸುರಿಸುವುದು, ಸರ್ಪ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊರುವುದು, ವಾಯು ಬೀಸುವುದು, ಅಗ್ನಿ ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಉರಿಯುವುದು: ಅಮ್ಮಾ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ.

సంకోచమిచ్ఛసి యదా గిరిజే తదానీం వాక్తర్కయోస్త్వమసి భూమిరనామరూపా । యద్వా వికాసముపయాసి యదా తదానీం త్వన్నామరూపగణనాః సుకరా భవంతి ॥ 22 ॥

ಅರ್ಥ: ಗಿರಿಜೆ, ನೀನು ಸಂಕೋಚಿಸಲು ಬಯಸಿದಾಗ ಮಾತು-ತರ್ಕಗಳಿಗೆ ನಿಲುಕದ, ನಾಮರೂಪರಹಿತಳಾಗುತ್ತೀಯೆ. ವಿಕಾಸಗೊಂಡಾಗ ನಿನ್ನ ನಾಮರೂಪಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುವುದು ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ.

భోగాయ దేవి భవతీం కృతినః ప్రణమ్య భ్రూకింకరీకృతసరోజగృహాః సహస్రమ్ । చింతామణిప్రచయకల్పితకేలిశైలే కల్పద్రుమోపవన ఏవ చిరం రమంతే ॥ 23 ॥

ಅರ್ಥ: ದೇವಿ, ಭೋಗಕ್ಕಾಗಿ ನಿನಗೆ ನಮಿಸುವ ಪುಣ್ಯವಂತರು ಸಾವಿರಾರು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯರನ್ನು ತಮ್ಮ ಹುಬ್ಬಿನ ಸನ್ನೆಗೆ ಸೇವಕಿಯರನ್ನಾಗಿಸಿ, ಚಿಂತಾಮಣಿಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ಕ್ರೀಡಾಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ, ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದ ಉಪವನಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾರೆ.

హర్తుం త్వమేవ భవసి త్వదధీనమీశే సంసారతాపమఖిలం దయయా పశూనామ్ । వైకర్తనీ కిరణసంహతిరేవ శక్తా ధర్మం నిజం శమయితుం నిజయైవ వృష్ట్యా ॥ 24 ॥

ಅರ್ಥ: ಈಶ್ವರಿ, ನಿನ್ನ ಅಧೀನವಾದ ಜೀವಿಗಳ ಸಮಸ್ತ ಸಂಸಾರತಾಪವನ್ನು ದಯೆಯಿಂದ ಹರಿಸಲು ನೀನೊಬ್ಬಳೇ ಶಕ್ತಳು; ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳ ರಾಶಿಯೇ ತನ್ನ ಮಳೆಯಿಂದ ತನ್ನದೇ ಉಷ್ಣವನ್ನು ತಣಿಸಬಲ್ಲಂತೆ.

శక్తిః శరీరమధిదైవతమంతరాత్మా జ్ఞానం క్రియా కరణమాసనజాలమిచ్ఛా । ఐశ్వర్యమాయతనమావరణాని చ త్వం కిం తన్న యద్భవసి దేవి శశాంకమౌలేః ॥ 25 ॥

ಅರ್ಥ: ಶಕ್ತಿ, ಶರೀರ, ಅಧಿದೇವತೆ, ಅಂತರಾತ್ಮ, ಜ್ಞಾನ, ಕ್ರಿಯೆ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಆಸನಗಳು, ಇಚ್ಛೆ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಆಲಯ ಮತ್ತು ಆವರಣಗಳು: ಇವೆಲ್ಲವೂ ನೀನೇ. ದೇವಿ, ಚಂದ್ರಮೌಳಿಯ ಯಾವುದು ನೀನಲ್ಲ?

భూమౌ నివృత్తిరుదితా పయసి ప్రతిష్ఠా విద్యాఽనలే మరుతి శాంతిరతీవకాంతిః । వ్యోమ్నీతి యాః కిల కలాః కలయంతి విశ్వం తాసాం హి దూరతరమంబ పదం త్వదీయమ్ ॥ 26 ॥

ಅರ್ಥ: ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿವೃತ್ತಿ, ಜಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯೆ, ವಾಯುವಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಾಂತಿಯುತ ಶಾಂತ್ಯತೀತ: ವಿಶ್ವವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಈ ಕಲೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ, ಅಮ್ಮಾ, ನಿನ್ನ ಸ್ಥಾನ ಬಹುದೂರ.

యావత్పదం పదసరోజయుగం త్వదీయం నాంగీకరోతి హృదయేషు జగచ్ఛరణ్యే । తావద్వికల్పజటిలాః కుటిలప్రకారా- -స్తర్కగ్రహాః సమయినాం ప్రలయం న యాంతి ॥ 27 ॥

ಅರ್ಥ: ಜಗಚ್ಛರಣ್ಯೇ, ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಯುಗಳ ಜನರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವವರೆಗೆ, ವಿವಿಧ ಮತಗಳ ವಿಕಲ್ಪಗಳಿಂದ ಜಟಿಲವಾದ, ವಕ್ರವಾದ ತರ್ಕವಾದಗಳು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

నిర్దేవయానపితృయానవిహారమేకే కృత్వా మనః కరణమండలసార్వభౌమమ్ । ధ్యానే నివేశ్య తవ కారణపంచకస్య పర్వాణి పార్వతి నయంతి నిజాసనత్వమ్ ॥ 28 ॥

ಅರ್ಥ: ಕೆಲವರು ದೇವಯಾನ-ಪಿತೃಯಾನ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸಾರ್ವಭೌಮನನ್ನಾಗಿಸಿ ನಿನ್ನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆಗ, ಪಾರ್ವತಿ, ಐದು ಕಾರಣದೇವತೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಆಸನವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

స్థూలాసు మూర్తిషు మహీప్రముఖాసు మూర్తేః కస్యాశ్చనాపి తవ వైభవమంబ యస్యాః । పత్యా గిరామపి న శక్యత ఏవ వక్తుం సాపి స్తుతా కిల మయేతి తితిక్షితవ్యమ్ ॥ 29 ॥

ಅರ್ಥ: ಭೂಮಿ ಮೊದಲಾದ ನಿನ್ನ ಸ್ಥೂಲರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೂ ವಾಕ್ಪತಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೂ ಹೇಳಲಾರ. ಅಂತಹ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಸ್ತುತಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು.

కాలాగ్నికోటిరుచిమంబ షడధ్వశుద్ధౌ ఆప్లావనేషు భవతీమమృతౌఘవృష్టిమ్ । శ్యామాం ఘనస్తనతటాం శకలీకృతాఘాం ధ్యాయంత ఏవ జగతాం గురవో భవంతి ॥ 30 ॥

ಅರ್ಥ: ಷಡಧ್ವ ಶುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೋಟಿ ಕಾಲಾಗ್ನಿಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಅಭಿಷೇಕದಲ್ಲಿ ಅಮೃತಧಾರೆಯ ಮಳೆಯಾಗುವ, ಶ್ಯಾಮಲವರ್ಣದ, ಪಾಪಗಳನ್ನು ಚೂರುಮಾಡುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವರೇ ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ.

విద్యాం పరాం కతిచిదంబరమంబ కేచి- -దానందమేవ కతిచిత్కతిచిచ్చ మాయామ్ । త్వాం విశ్వమాహురపరే వయమామనామః సాక్షాదపారకరుణాం గురుమూర్తిమేవ ॥ 31 ॥

ಅರ್ಥ: ಅಮ್ಮಾ, ಕೆಲವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಪರಾವಿದ್ಯೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ಆಕಾಶ, ಕೆಲವರು ಆನಂದ, ಕೆಲವರು ಮಾಯೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ವಿಶ್ವ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ನಾವಾದರೋ ನಿನ್ನನ್ನು ಅಪಾರ ಕರುಣೆಯ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಗುರುಮೂರ್ತಿ ಎಂದೇ ಅರಿಯುತ್ತೇವೆ.

కువలయదలనీలం బర్బరస్నిగ్ధకేశం పృథుతరకుచభారాక్రాంతకాంతావలగ్నమ్ । కిమిహ బహుభిరుక్తైస్త్వత్స్వరూపం పరం నః సకలజనని మాతః సంతతం సన్నిధత్తామ్ ॥ 32 ॥

ಅರ್ಥ: ನೀಲಕಮಲದ ದಳದಂತೆ ಶ್ಯಾಮಲವಾದ, ಮೃದುವಾದ ಗುಂಗುರು ಕೇಶದ, ಸ್ತನಭಾರದಿಂದ ಬಾಗಿದ ಸುಂದರ ನಡುವಿನ ನಿನ್ನ ಪರಮರೂಪ, ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳುವುದೇನು, ಓ ಸಕಲಜನನಿ, ಸದಾ ನಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿರಲಿ.

ఇతి శ్రీకాళిదాస విరచిత పంచస్తవ్యాం చతుర్థః అంబాస్తవః ।

ಅರ್ಥ: ಹೀಗೆ ಶ್ರೀ ಕಾಳಿದಾಸ ವಿರಚಿತ ಪಂಚಸ್ತವಿಯ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಸ್ತೋತ್ರವಾದ ಅಂಬಾಸ್ತವ ಸಂಪೂರ್ಣ.

ಅಂಬಾ ಸ್ತವಃ ಬಗ್ಗೆ

ಅಂಬಾಸ್ತವ (“ಅಮ್ಮನ ಸ್ತೋತ್ರ”) ಕಾಳಿದಾಸನದ್ದು ಎನ್ನಲಾಗುವ ಪಂಚಸ್ತವಿಯ ಐದು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೆಯದು. 32 ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ದೇವಿಯನ್ನು ಶಿವನ ಅರ್ಧಾಂಗಿ ಪಾರ್ವತಿಯಾಗಿಯೂ, ವಿಶ್ವದ ಹಿಂದಿನ ಪರಮಶಕ್ತಿಯಾಗಿಯೂ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ದೇಹದ ಚಕ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಏರುವ ಕುಂಡಲಿನಿ, ಎಲ್ಲ ಮಾತಿನ ನಾದ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರಗಳು, ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರರ ಕಾಂತಿ, ಜೀವವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವ ಕರುಣಾಮಯಿ ಗುರು.

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದೇವೀಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ ಉಪಾಸನೆಯಲ್ಲಿ, ಶುಕ್ರವಾರ, ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಮತ್ತು ನವರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿದ್ಯೆ ನೀಡುವ ಶ್ವೇತವರ್ಣದ ದೇವಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ 14ನೇ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಬರಹಗಾರರು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಪಂಚಸ್ತವಿ ಎಂದರೇನು?

ಪಂಚಸ್ತವಿ ದೇವಿಯ ಐದು ಸ್ತೋತ್ರಗಳ ಸಂಗ್ರಹ (ಲಘುಸ್ತವ, ಚರ್ಚಾಸ್ತವ, ಘಟಸ್ತವ, ಅಂಬಾಸ್ತವ, ಸಕಲಜನನೀಸ್ತವ). ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯ; ಕಾಳಿದಾಸನ ರಚನೆ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂಬಾಸ್ತವ ನಾಲ್ಕನೆಯದು.

ಅಂಬಾಸ್ತವವನ್ನು ಯಾರು ರಚಿಸಿದರು?

ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಇದನ್ನು ಶ್ರೀ ಕಾಳಿದಾಸನ ರಚನೆ ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ಇವನು ಶಾಕುಂತಲ ಬರೆದ ಕಾಳಿದಾಸನೇ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ವಿದ್ವಾಂಸರಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಯಿದೆ; ಸಂಪ್ರದಾಯ ಅವನನ್ನೇ ಕರ್ತೃವೆನ್ನುತ್ತದೆ.

ಸ್ತೋತ್ರ ಕುಂಡಲಿನಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ?

6ನೇ ಶ್ಲೋಕ ದೇವಿಯು ಮೂಲಾಧಾರದಿಂದ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಏರಿ ಆರು ಕಮಲಗಳನ್ನು (ಚಕ್ರಗಳನ್ನು) ಭೇದಿಸಿ, ಶಿರದ ಚಂದ್ರನಿಂದ ಅಮೃತವಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗುವುದನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ; ಇದು ಕುಂಡಲಿನಿ ಯೋಗದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚಿತ್ರಣ.

ಸ್ತೋತ್ರದ ಮುಖ್ಯ ಬೋಧನೆ ಏನು?

ಒಬ್ಬಳೇ ದೇವಿ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಎಲ್ಲವೂ ಅವಳ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದಾರ್ಶನಿಕ ಹೆಸರುಗಳಾಚೆ ಅವಳು ಕರುಣಾಮಯಿ ಗುರುವೇ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ (31ನೇ ಶ್ಲೋಕ).

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.