ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 5 - ವಿರಾಟ್ಪುರುಷೋತ್ಪತ್ತಿಃ
Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
ವ್ಯಕ್ತಾವ್ಯಕ್ತಮಿದಂ ನ ಕಿಂಚಿದಭವತ್ಪ್ರಾಕ್ಪ್ರಾಕೃತಪ್ರಕ್ಷಯೇ ಮಾಯಾಯಾಂ ಗುಣಸಾಮ್ಯರುದ್ಧವಿಕೃತೌ ತ್ವಯ್ಯಾಗತಾಯಾಂ ಲಯಮ್ । ನೋ ಮೃತ್ಯುಶ್ಚ ತದಾಽಮೃತಂ ಚ ಸಮಭೂನ್ನಾಹ್ನೋ ನ ರಾತ್ರೇಃ ಸ್ಥಿತಿ- ಸ್ತತ್ರೈಕಸ್ತ್ವಮಶಿಷ್ಯಥಾಃ ಕಿಲ ಪರಾನಂದಪ್ರಕಾಶಾತ್ಮನಾ ॥1॥
ಕಾಲಃ ಕರ್ಮ ಗುಣಾಶ್ಚ ಜೀವನಿವಹಾ ವಿಶ್ವಂ ಚ ಕಾರ್ಯಂ ವಿಭೋ ಚಿಲ್ಲೀಲಾರತಿಮೇಯುಷಿ ತ್ವಯಿ ತದಾ ನಿರ್ಲೀನತಾಮಾಯಯುಃ । ತೇಷಾಂ ನೈವ ವದಂತ್ಯಸತ್ತ್ವಮಯಿ ಭೋಃ ಶಕ್ತ್ಯಾತ್ಮನಾ ತಿಷ್ಠತಾಂ ನೋ ಚೇತ್ ಕಿಂ ಗಗನಪ್ರಸೂನಸದೃಶಾಂ ಭೂಯೋ ಭವೇತ್ಸಂಭವಃ ॥2॥
ಏವಂ ಚ ದ್ವಿಪರಾರ್ಧಕಾಲವಿಗತಾವೀಕ್ಷಾಂ ಸಿಸೃಕ್ಷಾತ್ಮಿಕಾಂ ಬಿಭ್ರಾಣೇ ತ್ವಯಿ ಚುಕ್ಷುಭೇ ತ್ರಿಭುವನೀಭಾವಾಯ ಮಾಯಾ ಸ್ವಯಮ್ । ಮಾಯಾತಃ ಖಲು ಕಾಲಶಕ್ತಿರಖಿಲಾದೃಷ್ಟಂ ಸ್ವಭಾವೋಽಪಿ ಚ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂಯ ಗುಣಾನ್ವಿಕಾಸ್ಯ ವಿದಧುಸ್ತಸ್ಯಾಸ್ಸಹಾಯಕ್ರಿಯಾಮ್ ॥3॥
ಮಾಯಾಸನ್ನಿಹಿತೋಽಪ್ರವಿಷ್ಟವಪುಷಾ ಸಾಕ್ಷೀತಿ ಗೀತೋ ಭವಾನ್ ಭೇದೈಸ್ತಾಂ ಪ್ರತಿಬಿಂಬತೋ ವಿವಿಶಿವಾನ್ ಜೀವೋಽಪಿ ನೈವಾಪರಃ । ಕಾಲಾದಿಪ್ರತಿಬೋಧಿತಾಽಥ ಭವತಾ ಸಂಚೋದಿತಾ ಚ ಸ್ವಯಂ ಮಾಯಾ ಸಾ ಖಲು ಬುದ್ಧಿತತ್ತ್ವಮಸೃಜದ್ಯೋಽಸೌ ಮಹಾನುಚ್ಯತೇ ॥4॥
ತತ್ರಾಸೌ ತ್ರಿಗುಣಾತ್ಮಕೋಽಪಿ ಚ ಮಹಾನ್ ಸತ್ತ್ವಪ್ರಧಾನಃ ಸ್ವಯಂ ಜೀವೇಽಸ್ಮಿನ್ ಖಲು ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪಮಹಮಿತ್ಯುದ್ಬೋಧನಿಷ್ಪಾದ್ಕಃ । ಚಕ್ರೇಽಸ್ಮಿನ್ ಸವಿಕಲ್ಪಬೋಧಕಮಹಂತತ್ತ್ವಂ ಮಹಾನ್ ಖಲ್ವಸೌ ಸಂಪುಷ್ಟಂ ತ್ರಿಗುಣೈಸ್ತಮೋಽತಿಬಹುಲಂ ವಿಷ್ಣೋ ಭವತ್ಪ್ರೇರಣಾತ್ ॥5॥
ಸೋಽಹಂ ಚ ತ್ರಿಗುಣಕ್ರಮಾತ್ ತ್ರಿವಿಧತಾಮಾಸಾದ್ಯ ವೈಕಾರಿಕೋ ಭೂಯಸ್ತೈಜಸತಾಮಸಾವಿತಿ ಭವನ್ನಾದ್ಯೇನ ಸತ್ತ್ವಾತ್ಮನಾ ದೇವಾನಿಂದ್ರಿಯಮಾನಿನೋಽಕೃತ ದಿಶಾವಾತಾರ್ಕಪಾಶ್ಯಶ್ವಿನೋ ವಹ್ನೀಂದ್ರಾಚ್ಯುತಮಿತ್ರಕಾನ್ ವಿಧುವಿಧಿಶ್ರೀರುದ್ರಶಾರೀರಕಾನ್ ॥6॥
ಭೂಮನ್ ಮಾನಸಬುದ್ಧ್ಯಹಂಕೃತಿಮಿಲಚ್ಚಿತ್ತಾಖ್ಯವೃತ್ತ್ಯನ್ವಿತಂ ತಚ್ಚಾಂತಃಕರಣಂ ವಿಭೋ ತವ ಬಲಾತ್ ಸತ್ತ್ವಾಂಶ ಏವಾಸೃಜತ್ । ಜಾತಸ್ತೈಜಸತೋ ದಶೇಂದ್ರಿಯಗಣಸ್ತತ್ತಾಮಸಾಂಶಾತ್ಪುನ- ಸ್ತನ್ಮಾತ್ರಂ ನಭಸೋ ಮರುತ್ಪುರಪತೇ ಶಬ್ದೋಽಜನಿ ತ್ವದ್ಬಲಾತ್ ॥7॥
ಶ್ಬ್ದಾದ್ವ್ಯೋಮ ತತಃ ಸಸರ್ಜಿಥ ವಿಭೋ ಸ್ಪರ್ಶಂ ತತೋ ಮಾರುತಂ ತಸ್ಮಾದ್ರೂಪಮತೋ ಮಹೋಽಥ ಚ ರಸಂ ತೋಯಂ ಚ ಗಂಧಂ ಮಹೀಮ್ । ಏವಂ ಮಾಧವ ಪೂರ್ವಪೂರ್ವಕಲನಾದಾದ್ಯಾದ್ಯಧರ್ಮಾನ್ವಿತಂ ಭೂತಗ್ರಾಮಮಿಮಂ ತ್ವಮೇವ ಭಗವನ್ ಪ್ರಾಕಾಶಯಸ್ತಾಮಸಾತ್ ॥8॥
ಏತೇ ಭೂತಗಣಾಸ್ತಥೇಂದ್ರಿಯಗಣಾ ದೇವಾಶ್ಚ ಜಾತಾಃ ಪೃಥಙ್- ನೋ ಶೇಕುರ್ಭುವನಾಂಡನಿರ್ಮಿತಿವಿಧೌ ದೇವೈರಮೀಭಿಸ್ತದಾ । ತ್ವಂ ನಾನಾವಿಧಸೂಕ್ತಿಭಿರ್ನುತಗುಣಸ್ತತ್ತ್ವಾನ್ಯಮೂನ್ಯಾವಿಶಂ- ಶ್ಚೇಷ್ಟಾಶಕ್ತಿಮುದೀರ್ಯ ತಾನಿ ಘಟಯನ್ ಹೈರಣ್ಯಮಂಡಂ ವ್ಯಧಾಃ ॥9॥
ಅಂಡಂ ತತ್ಖಲು ಪೂರ್ವಸೃಷ್ಟಸಲಿಲೇಽತಿಷ್ಠತ್ ಸಹಸ್ರಂ ಸಮಾಃ ನಿರ್ಭಿಂದನ್ನಕೃಥಾಶ್ಚತುರ್ದಶಜಗದ್ರೂಪಂ ವಿರಾಡಾಹ್ವಯಮ್ । ಸಾಹಸ್ರೈಃ ಕರಪಾದಮೂರ್ಧನಿವಹೈರ್ನಿಶ್ಶೇಷಜೀವಾತ್ಮಕೋ ನಿರ್ಭಾತೋಽಸಿ ಮರುತ್ಪುರಾಧಿಪ ಸ ಮಾಂ ತ್ರಾಯಸ್ವ ಸರ್ವಾಮಯಾತ್ ॥10॥
ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 5 - ವಿರಾಟ್ಪುರುಷೋತ್ಪತ್ತಿಃ ಬಗ್ಗೆ
ನಾರಾಯಣೀಯದ ಐದನೇ ದಶಕ ಸೃಷ್ಟಿಪೂರ್ವ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೊದಲ ಹಂತಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿಂದಿನ ಕಲ್ಪದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತ ಅವ್ಯಕ್ತ ಏನೂ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ; ಮೃತ್ಯುವೂ ಅಮೃತವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಗುಣಸಾಮ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾಯೆ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗಿತ್ತು. ಕಾಲ, ಕರ್ಮ, ಗುಣಗಳು, ಜೀವಗಳು, ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದ್ದವು. ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಬಯಸಿದಾಗ ಗುಣಗಳು ಕದಡಿದವು, ಜಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು, ಅದರಿಂದ ಸಾವಿರ ಕೈ ಕಾಲು ಶಿರಗಳ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ ವಿರಾಟ್ ಪುರುಷ ಉದಯಿಸಿದ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಇದರ ಆರಂಭ ಋಗ್ವೇದದ ನಾಸದೀಯಸೂಕ್ತವನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ: "ಆಗ ಮೃತ್ಯುವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅಮೃತವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ".
- ಸಾವಿರ ಶಿರ ಪಾದಗಳ ವಿರಾಟ್ ಪುರುಷ ಪುರುಷಸೂಕ್ತವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಈ ದಶಕ ಏನನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ?
ಸೃಷ್ಟಿಪೂರ್ವ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ವಿರಾಟ್ ಪುರುಷನ ಉದಯ.
ಇದು ಯಾವ ವೈದಿಕ ಸೂಕ್ತಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ?
ನಾಸದೀಯಸೂಕ್ತ ಮತ್ತು ಪುರುಷಸೂಕ್ತ.
ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?
೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು