MuhurtaNow

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 5 - ವಿರಾಟ್ಪುರುಷೋತ್ಪತ್ತಿಃ

Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

വ്യക്താവ്യക്തമിദം ന കിംചിദഭവത്പ്രാക്പ്രാകൃതപ്രക്ഷയേ മായായാം ഗുണസാമ്യരുദ്ധവികൃതൌ ത്വയ്യാഗതായാം ലയമ് । നോ മൃത്യുശ്ച തദാഽമൃതം ച സമഭൂന്നാഹ്നോ ന രാത്രേഃ സ്ഥിതി- സ്തത്രൈകസ്ത്വമശിഷ്യഥാഃ കില പരാനംദപ്രകാശാത്മനാ ॥1॥

കാലഃ കര്മ ഗുണാശ്ച ജീവനിവഹാ വിശ്വം ച കാര്യം വിഭോ ചില്ലീലാരതിമേയുഷി ത്വയി തദാ നിര്ലീനതാമായയുഃ । തേഷാം നൈവ വദംത്യസത്ത്വമയി ഭോഃ ശക്ത്യാത്മനാ തിഷ്ഠതാം നോ ചേത് കിം ഗഗനപ്രസൂനസദൃശാം ഭൂയോ ഭവേത്സംഭവഃ ॥2॥

ഏവം ച ദ്വിപരാര്ധകാലവിഗതാവീക്ഷാം സിസൃക്ഷാത്മികാം ബിഭ്രാണേ ത്വയി ചുക്ഷുഭേ ത്രിഭുവനീഭാവായ മായാ സ്വയമ് । മായാതഃ ഖലു കാലശക്തിരഖിലാദൃഷ്ടം സ്വഭാവോഽപി ച പ്രാദുര്ഭൂയ ഗുണാന്വികാസ്യ വിദധുസ്തസ്യാസ്സഹായക്രിയാമ് ॥3॥

മായാസന്നിഹിതോഽപ്രവിഷ്ടവപുഷാ സാക്ഷീതി ഗീതോ ഭവാന് ഭേദൈസ്താം പ്രതിബിംബതോ വിവിശിവാന് ജീവോഽപി നൈവാപരഃ । കാലാദിപ്രതിബോധിതാഽഥ ഭവതാ സംചോദിതാ ച സ്വയം മായാ സാ ഖലു ബുദ്ധിതത്ത്വമസൃജദ്യോഽസൌ മഹാനുച്യതേ ॥4॥

തത്രാസൌ ത്രിഗുണാത്മകോഽപി ച മഹാന് സത്ത്വപ്രധാനഃ സ്വയം ജീവേഽസ്മിന് ഖലു നിർവികല്പമഹമിത്യുദ്ബോധനിഷ്പാദ്കഃ । ചക്രേഽസ്മിന് സവികല്പബോധകമഹംതത്ത്വം മഹാന് ഖല്വസൌ സംപുഷ്ടം ത്രിഗുണൈസ്തമോഽതിബഹുലം വിഷ്ണോ ഭവത്പ്രേരണാത് ॥5॥

സോഽഹം ച ത്രിഗുണക്രമാത് ത്രിവിധതാമാസാദ്യ വൈകാരികോ ഭൂയസ്തൈജസതാമസാവിതി ഭവന്നാദ്യേന സത്ത്വാത്മനാ ദേവാനിംദ്രിയമാനിനോഽകൃത ദിശാവാതാര്കപാശ്യശ്വിനോ വഹ്നീംദ്രാച്യുതമിത്രകാന് വിധുവിധിശ്രീരുദ്രശാരീരകാന് ॥6॥

ഭൂമന് മാനസബുദ്ധ്യഹംകൃതിമിലച്ചിത്താഖ്യവൃത്ത്യന്വിതം തച്ചാംതഃകരണം വിഭോ തവ ബലാത് സത്ത്വാംശ ഏവാസൃജത് । ജാതസ്തൈജസതോ ദശേംദ്രിയഗണസ്തത്താമസാംശാത്പുന- സ്തന്മാത്രം നഭസോ മരുത്പുരപതേ ശബ്ദോഽജനി ത്വദ്ബലാത് ॥7॥

ശ്ബ്ദാദ്വ്യോമ തതഃ സസര്ജിഥ വിഭോ സ്പര്ശം തതോ മാരുതം തസ്മാദ്രൂപമതോ മഹോഽഥ ച രസം തോയം ച ഗംധം മഹീമ് । ഏവം മാധവ പൂർവപൂർവകലനാദാദ്യാദ്യധര്മാന്വിതം ഭൂതഗ്രാമമിമം ത്വമേവ ഭഗവന് പ്രാകാശയസ്താമസാത് ॥8॥

ഏതേ ഭൂതഗണാസ്തഥേംദ്രിയഗണാ ദേവാശ്ച ജാതാഃ പൃഥങ്- നോ ശേകുര്ഭുവനാംഡനിര്മിതിവിധൌ ദേവൈരമീഭിസ്തദാ । ത്വം നാനാവിധസൂക്തിഭിര്നുതഗുണസ്തത്ത്വാന്യമൂന്യാവിശം- ശ്ചേഷ്ടാശക്തിമുദീര്യ താനി ഘടയന് ഹൈരണ്യമംഡം വ്യധാഃ ॥9॥

അംഡം തത്ഖലു പൂർവസൃഷ്ടസലിലേഽതിഷ്ഠത് സഹസ്രം സമാഃ നിര്ഭിംദന്നകൃഥാശ്ചതുര്ദശജഗദ്രൂപം വിരാഡാഹ്വയമ് । സാഹസ്രൈഃ കരപാദമൂര്ധനിവഹൈര്നിശ്ശേഷജീവാത്മകോ നിര്ഭാതോഽസി മരുത്പുരാധിപ സ മാം ത്രായസ്വ സർവാമയാത് ॥10॥

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 5 - ವಿರಾಟ್ಪುರುಷೋತ್ಪತ್ತಿಃ ಬಗ್ಗೆ

ನಾರಾಯಣೀಯದ ಐದನೇ ದಶಕ ಸೃಷ್ಟಿಪೂರ್ವ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೊದಲ ಹಂತಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿಂದಿನ ಕಲ್ಪದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತ ಅವ್ಯಕ್ತ ಏನೂ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ; ಮೃತ್ಯುವೂ ಅಮೃತವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಗುಣಸಾಮ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾಯೆ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗಿತ್ತು. ಕಾಲ, ಕರ್ಮ, ಗುಣಗಳು, ಜೀವಗಳು, ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದ್ದವು. ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಬಯಸಿದಾಗ ಗುಣಗಳು ಕದಡಿದವು, ಜಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು, ಅದರಿಂದ ಸಾವಿರ ಕೈ ಕಾಲು ಶಿರಗಳ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ ವಿರಾಟ್ ಪುರುಷ ಉದಯಿಸಿದ.

ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಇದರ ಆರಂಭ ಋಗ್ವೇದದ ನಾಸದೀಯಸೂಕ್ತವನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ: "ಆಗ ಮೃತ್ಯುವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅಮೃತವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ".
  • ಸಾವಿರ ಶಿರ ಪಾದಗಳ ವಿರಾಟ್ ಪುರುಷ ಪುರುಷಸೂಕ್ತವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಈ ದಶಕ ಏನನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ?

ಸೃಷ್ಟಿಪೂರ್ವ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ವಿರಾಟ್ ಪುರುಷನ ಉದಯ.

ಇದು ಯಾವ ವೈದಿಕ ಸೂಕ್ತಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ?

ನಾಸದೀಯಸೂಕ್ತ ಮತ್ತು ಪುರುಷಸೂಕ್ತ.

ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?

೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.