ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 5 - ವಿರಾಟ್ಪುರುಷೋತ್ಪತ್ತಿಃ
Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
వ్యక్తావ్యక్తమిదం న కించిదభవత్ప్రాక్ప్రాకృతప్రక్షయే మాయాయాం గుణసామ్యరుద్ధవికృతౌ త్వయ్యాగతాయాం లయమ్ । నో మృత్యుశ్చ తదాఽమృతం చ సమభూన్నాహ్నో న రాత్రేః స్థితి- స్తత్రైకస్త్వమశిష్యథాః కిల పరానందప్రకాశాత్మనా ॥1॥
కాలః కర్మ గుణాశ్చ జీవనివహా విశ్వం చ కార్యం విభో చిల్లీలారతిమేయుషి త్వయి తదా నిర్లీనతామాయయుః । తేషాం నైవ వదంత్యసత్త్వమయి భోః శక్త్యాత్మనా తిష్ఠతాం నో చేత్ కిం గగనప్రసూనసదృశాం భూయో భవేత్సంభవః ॥2॥
ఏవం చ ద్విపరార్ధకాలవిగతావీక్షాం సిసృక్షాత్మికాం బిభ్రాణే త్వయి చుక్షుభే త్రిభువనీభావాయ మాయా స్వయమ్ । మాయాతః ఖలు కాలశక్తిరఖిలాదృష్టం స్వభావోఽపి చ ప్రాదుర్భూయ గుణాన్వికాస్య విదధుస్తస్యాస్సహాయక్రియామ్ ॥3॥
మాయాసన్నిహితోఽప్రవిష్టవపుషా సాక్షీతి గీతో భవాన్ భేదైస్తాం ప్రతిబింబతో వివిశివాన్ జీవోఽపి నైవాపరః । కాలాదిప్రతిబోధితాఽథ భవతా సంచోదితా చ స్వయం మాయా సా ఖలు బుద్ధితత్త్వమసృజద్యోఽసౌ మహానుచ్యతే ॥4॥
తత్రాసౌ త్రిగుణాత్మకోఽపి చ మహాన్ సత్త్వప్రధానః స్వయం జీవేఽస్మిన్ ఖలు నిర్వికల్పమహమిత్యుద్బోధనిష్పాద్కః । చక్రేఽస్మిన్ సవికల్పబోధకమహంతత్త్వం మహాన్ ఖల్వసౌ సంపుష్టం త్రిగుణైస్తమోఽతిబహులం విష్ణో భవత్ప్రేరణాత్ ॥5॥
సోఽహం చ త్రిగుణక్రమాత్ త్రివిధతామాసాద్య వైకారికో భూయస్తైజసతామసావితి భవన్నాద్యేన సత్త్వాత్మనా దేవానింద్రియమానినోఽకృత దిశావాతార్కపాశ్యశ్వినో వహ్నీంద్రాచ్యుతమిత్రకాన్ విధువిధిశ్రీరుద్రశారీరకాన్ ॥6॥
భూమన్ మానసబుద్ధ్యహంకృతిమిలచ్చిత్తాఖ్యవృత్త్యన్వితం తచ్చాంతఃకరణం విభో తవ బలాత్ సత్త్వాంశ ఏవాసృజత్ । జాతస్తైజసతో దశేంద్రియగణస్తత్తామసాంశాత్పున- స్తన్మాత్రం నభసో మరుత్పురపతే శబ్దోఽజని త్వద్బలాత్ ॥7॥
శ్బ్దాద్వ్యోమ తతః ససర్జిథ విభో స్పర్శం తతో మారుతం తస్మాద్రూపమతో మహోఽథ చ రసం తోయం చ గంధం మహీమ్ । ఏవం మాధవ పూర్వపూర్వకలనాదాద్యాద్యధర్మాన్వితం భూతగ్రామమిమం త్వమేవ భగవన్ ప్రాకాశయస్తామసాత్ ॥8॥
ఏతే భూతగణాస్తథేంద్రియగణా దేవాశ్చ జాతాః పృథఙ్- నో శేకుర్భువనాండనిర్మితివిధౌ దేవైరమీభిస్తదా । త్వం నానావిధసూక్తిభిర్నుతగుణస్తత్త్వాన్యమూన్యావిశం- శ్చేష్టాశక్తిముదీర్య తాని ఘటయన్ హైరణ్యమండం వ్యధాః ॥9॥
అండం తత్ఖలు పూర్వసృష్టసలిలేఽతిష్ఠత్ సహస్రం సమాః నిర్భిందన్నకృథాశ్చతుర్దశజగద్రూపం విరాడాహ్వయమ్ । సాహస్రైః కరపాదమూర్ధనివహైర్నిశ్శేషజీవాత్మకో నిర్భాతోఽసి మరుత్పురాధిప స మాం త్రాయస్వ సర్వామయాత్ ॥10॥
ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 5 - ವಿರಾಟ್ಪುರುಷೋತ್ಪತ್ತಿಃ ಬಗ್ಗೆ
ನಾರಾಯಣೀಯದ ಐದನೇ ದಶಕ ಸೃಷ್ಟಿಪೂರ್ವ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೊದಲ ಹಂತಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿಂದಿನ ಕಲ್ಪದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತ ಅವ್ಯಕ್ತ ಏನೂ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ; ಮೃತ್ಯುವೂ ಅಮೃತವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಗುಣಸಾಮ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾಯೆ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗಿತ್ತು. ಕಾಲ, ಕರ್ಮ, ಗುಣಗಳು, ಜೀವಗಳು, ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದ್ದವು. ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಬಯಸಿದಾಗ ಗುಣಗಳು ಕದಡಿದವು, ಜಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು, ಅದರಿಂದ ಸಾವಿರ ಕೈ ಕಾಲು ಶಿರಗಳ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ ವಿರಾಟ್ ಪುರುಷ ಉದಯಿಸಿದ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಇದರ ಆರಂಭ ಋಗ್ವೇದದ ನಾಸದೀಯಸೂಕ್ತವನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ: "ಆಗ ಮೃತ್ಯುವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅಮೃತವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ".
- ಸಾವಿರ ಶಿರ ಪಾದಗಳ ವಿರಾಟ್ ಪುರುಷ ಪುರುಷಸೂಕ್ತವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಈ ದಶಕ ಏನನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ?
ಸೃಷ್ಟಿಪೂರ್ವ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ವಿರಾಟ್ ಪುರುಷನ ಉದಯ.
ಇದು ಯಾವ ವೈದಿಕ ಸೂಕ್ತಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ?
ನಾಸದೀಯಸೂಕ್ತ ಮತ್ತು ಪುರುಷಸೂಕ್ತ.
ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?
೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು