ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 77 - ಜರಾಸಂಧಾದಿಭಿಃ ಸಹ ಯುದ್ಧಂ
Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
ಸೈರಂಧ್ರ್ಯಾಸ್ತದನು ಚಿರಂ ಸ್ಮರಾತುರಾಯಾ ಯಾತೋಽಭೂಃ ಸುಲಲಿತಮುದ್ಧವೇನ ಸಾರ್ಧಮ್ । ಆವಾಸಂ ತ್ವದುಪಗಮೋತ್ಸವಂ ಸದೈವ ಧ್ಯಾಯಂತ್ಯಾಃ ಪ್ರತಿದಿನವಾಸಸಜ್ಜಿಕಾಯಾಃ ॥1॥
ಉಪಗತೇ ತ್ವಯಿ ಪೂರ್ಣಮನೋರಥಾಂ ಪ್ರಮದಸಂಭ್ರಮಕಂಪ್ರಪಯೋಧರಾಮ್ । ವಿವಿಧಮಾನನಮಾದಧತೀಂ ಮುದಾ ರಹಸಿ ತಾಂ ರಮಯಾಂಚಕೃಷೇ ಸುಖಮ್ ॥2॥
ಪೃಷ್ಟಾ ವರಂ ಪುನರಸಾವವೃಣೋದ್ವರಾಕೀ ಭೂಯಸ್ತ್ವಯಾ ಸುರತಮೇವ ನಿಶಾಂತರೇಷು । ಸಾಯುಜ್ಯಮಸ್ತ್ವಿತಿ ವದೇತ್ ಬುಧ ಏವ ಕಾಮಂ ಸಾಮೀಪ್ಯಮಸ್ತ್ವನಿಶಮಿತ್ಯಪಿ ನಾಬ್ರವೀತ್ ಕಿಮ್ ॥3॥
ತತೋ ಭವಾನ್ ದೇವ ನಿಶಾಸು ಕಾಸುಚಿನ್ಮೃಗೀದೃಶಂ ತಾಂ ನಿಭೃತಂ ವಿನೋದಯನ್ । ಅದಾದುಪಶ್ಲೋಕ ಇತಿ ಶ್ರುತಂ ಸುತಂ ಸ ನಾರದಾತ್ ಸಾತ್ತ್ವತತಂತ್ರವಿದ್ಬಬಭೌ ॥4॥
ಅಕ್ರೂರಮಂದಿರಮಿತೋಽಥ ಬಲೋದ್ಧವಾಭ್ಯಾ- ಮಭ್ಯರ್ಚಿತೋ ಬಹು ನುತೋ ಮುದಿತೇನ ತೇನ । ಏನಂ ವಿಸೃಜ್ಯ ವಿಪಿನಾಗತಪಾಂಡವೇಯ- ವೃತ್ತಂ ವಿವೇದಿಥ ತಥಾ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ್ಚೇಷ್ಟಾಮ್ ॥5॥
ವಿಘಾತಾಜ್ಜಾಮಾತುಃ ಪರಮಸುಹೃದೋ ಭೋಜನೃಪತೇ- ರ್ಜರಾಸಂಧೇ ರುಂಧತ್ಯನವಧಿರುಷಾಂಧೇಽಥ ಮಥುರಾಮ್ । ರಥಾದ್ಯೈರ್ದ್ಯೋರ್ಲಬ್ಧೈಃ ಕತಿಪಯಬಲಸ್ತ್ವಂ ಬಲಯುತ- ಸ್ತ್ರಯೋವಿಂಶತ್ಯಕ್ಷೌಹಿಣಿ ತದುಪನೀತಂ ಸಮಹೃಥಾಃ ॥6॥
ಬದ್ಧಂ ಬಲಾದಥ ಬಲೇನ ಬಲೋತ್ತರಂ ತ್ವಂ ಭೂಯೋ ಬಲೋದ್ಯಮರಸೇನ ಮುಮೋಚಿಥೈನಮ್ । ನಿಶ್ಶೇಷದಿಗ್ಜಯಸಮಾಹೃತವಿಶ್ವಸೈನ್ಯಾತ್ ಕೋಽನ್ಯಸ್ತತೋ ಹಿ ಬಲಪೌರುಷವಾಂಸ್ತದಾನೀಮ್ ॥7॥
ಭಗ್ನಃ ಸ ಲಗ್ನಹೃದಯೋಽಪಿ ನೃಪೈಃ ಪ್ರಣುನ್ನೋ ಯುದ್ಧಂ ತ್ವಯಾ ವ್ಯಧಿತ ಷೋಡಶಕೃತ್ವ ಏವಮ್ । ಅಕ್ಷೌಹಿಣೀಃ ಶಿವ ಶಿವಾಸ್ಯ ಜಘಂಥ ವಿಷ್ಣೋ ಸಂಭೂಯ ಸೈಕನವತಿತ್ರಿಶತಂ ತದಾನೀಮ್ ॥8॥
ಅಷ್ಟಾದಶೇಽಸ್ಯ ಸಮರೇ ಸಮುಪೇಯುಷಿ ತ್ವಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುರೋಽಥ ಯವನಂ ಯವನತ್ರಿಕೋಟ್ಯಾ । ತ್ವಷ್ಟ್ರಾ ವಿಧಾಪ್ಯ ಪುರಮಾಶು ಪಯೋಧಿಮಧ್ಯೇ ತತ್ರಾಽಥ ಯೋಗಬಲತಃ ಸ್ವಜನಾನನೈಷೀಃ ॥9॥
ಪದಭ್ಯಾಂ ತ್ವಾಂ ಪದ್ಮಮಾಲೀ ಚಕಿತ ಇವ ಪುರಾನ್ನಿರ್ಗತೋ ಧಾವಮಾನೋ ಮ್ಲೇಚ್ಛೇಶೇನಾನುಯಾತೋ ವಧಸುಕೃತವಿಹೀನೇನ ಶೈಲೇ ನ್ಯಲೈಷೀಃ । ಸುಪ್ತೇನಾಂಘ್ರ್ಯಾಹತೇನ ದ್ರುತಮಥ ಮುಚುಕುಂದೇನ ಭಸ್ಮೀಕೃತೇಽಸ್ಮಿನ್ ಭೂಪಾಯಾಸ್ಮೈ ಗುಹಾಂತೇ ಸುಲಲಿತವಪುಷಾ ತಸ್ಥಿಷೇ ಭಕ್ತಿಭಾಜೇ ॥10॥
ಐಕ್ಷ್ವಾಕೋಽಹಂ ವಿರಕ್ತೋಽಸ್ಮ್ಯಖಿಲನೃಪಸುಖೇ ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದೈಕಕಾಂಕ್ಷೀ ಹಾ ದೇವೇತಿ ಸ್ತುವಂತಂ ವರವಿತತಿಷು ತಂ ನಿಸ್ಪೃಹಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಹೃಷ್ಯನ್ । ಮುಕ್ತೇಸ್ತುಲ್ಯಾಂ ಚ ಭಕ್ತಿಂ ಧುತಸಕಲಮಲಾಂ ಮೋಕ್ಷಮಪ್ಯಾಶು ದತ್ವಾ ಕಾರ್ಯಂ ಹಿಂಸಾವಿಶುದ್ಧ್ಯೈ ತಪ ಇತಿ ಚ ತದಾ ಪ್ರಾತ್ಥ ಲೋಕಪ್ರತೀತ್ಯೈ ॥11॥
ತದನು ಮಥುರಾಂ ಗತ್ವಾ ಹತ್ವಾ ಚಮೂಂ ಯವನಾಹೃತಾಂ ಮಗಧಪತಿನಾ ಮಾರ್ಗೇ ಸೈನ್ಯೈಃ ಪುರೇವ ನಿವಾರಿತಃ । ಚರಮವಿಜಯಂ ದರ್ಪಾಯಾಸ್ಮೈ ಪ್ರದಾಯ ಪಲಾಯಿತೋ ಜಲಧಿನಗರೀಂ ಯಾತೋ ವಾತಾಲಯೇಶ್ವರ ಪಾಹಿ ಮಾಮ್ ॥12॥
ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 77 - ಜರಾಸಂಧಾದಿಭಿಃ ಸಹ ಯುದ್ಧಂ ಬಗ್ಗೆ
ನಾರಾಯಣೀಯದ ಎಪ್ಪತ್ತೇಳನೇ ದಶಕ ಮಥುರೆಯ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಸೈರಂಧ್ರಿ (ಕುಬ್ಜೆ)ಯ ಮನೆಗೆ ಕೃಷ್ಣ ಹೋಗಿ ಅವಳ ಬಯಕೆ ಈಡೇರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅಕ್ರೂರನ ಮನೆಗೂ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಮಗಧರಾಜ ಜರಾಸಂಧ ಹದಿನೇಳು ಬಾರಿ ಮಥುರೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಕೃಷ್ಣ ಅವನ ಸೈನ್ಯ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಕಾಲಯವನ ನಗರಕ್ಕೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದಾಗ ಕೃಷ್ಣ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಜನರನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಾಗಿಸಿ, ಕಾಲಯವನನನ್ನು ಗುಹೆಗೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಮುಚುಕುಂದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ ಅವನನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾನೆ. ಹದಿನೆಂಟನೇ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಜರಾಸಂಧನ ಗರ್ವ ತಗ್ಗಿಸಲು ಕೊನೆಯ "ವಿಜಯ" ಕೊಟ್ಟು ಕೃಷ್ಣ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಸರಿಯುತ್ತಾನೆ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಜರಾಸಂಧನಿಂದ ಸರಿದುದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ "ರಣಛೋಡ್", "ರಣಭೂಮಿ ಬಿಟ್ಟವನು" ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂತು; ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಈ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪೂಜಿತ.
- ಹಳೆಯ ರಾಜ ಮುಚುಕುಂದನಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದವರು ತನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸುಡುವ ವರವಿತ್ತು.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಜರಾಸಂಧ ಮಥುರೆಯ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ?
ಹದಿನೆಂಟು ಬಾರಿ.
ಕಾಲಯವನನನ್ನು ಸುಟ್ಟವರು ಯಾರು?
ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ರಾಜರ್ಷಿ ಮುಚುಕುಂದ.
ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?
೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು