ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 77 - ಜರಾಸಂಧಾದಿಭಿಃ ಸಹ ಯುದ್ಧಂ
Vishnu · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ
सैरंध्र्यास्तदनु चिरं स्मरातुराया यातोऽभूः सुललितमुद्धवेन सार्धम् । आवासं त्वदुपगमोत्सवं सदैव ध्यायंत्याः प्रतिदिनवाससज्जिकायाः ॥1॥
उपगते त्वयि पूर्णमनोरथां प्रमदसंभ्रमकंप्रपयोधराम् । विविधमाननमादधतीं मुदा रहसि तां रमयांचकृषे सुखम् ॥2॥
पृष्टा वरं पुनरसाववृणोद्वराकी भूयस्त्वया सुरतमेव निशांतरेषु । सायुज्यमस्त्विति वदेत् बुध एव कामं सामीप्यमस्त्वनिशमित्यपि नाब्रवीत् किम् ॥3॥
ततो भवान् देव निशासु कासुचिन्मृगीदृशं तां निभृतं विनोदयन् । अदादुपश्लोक इति श्रुतं सुतं स नारदात् सात्त्वततंत्रविद्बबभौ ॥4॥
अक्रूरमंदिरमितोऽथ बलोद्धवाभ्या- मभ्यर्चितो बहु नुतो मुदितेन तेन । एनं विसृज्य विपिनागतपांडवेय- वृत्तं विवेदिथ तथा धृतराष्ट्र्चेष्टाम् ॥5॥
विघाताज्जामातुः परमसुहृदो भोजनृपते- र्जरासंधे रुंधत्यनवधिरुषांधेऽथ मथुराम् । रथाद्यैर्द्योर्लब्धैः कतिपयबलस्त्वं बलयुत- स्त्रयोविंशत्यक्षौहिणि तदुपनीतं समहृथाः ॥6॥
बद्धं बलादथ बलेन बलोत्तरं त्वं भूयो बलोद्यमरसेन मुमोचिथैनम् । निश्शेषदिग्जयसमाहृतविश्वसैन्यात् कोऽन्यस्ततो हि बलपौरुषवांस्तदानीम् ॥7॥
भग्नः स लग्नहृदयोऽपि नृपैः प्रणुन्नो युद्धं त्वया व्यधित षोडशकृत्व एवम् । अक्षौहिणीः शिव शिवास्य जघंथ विष्णो संभूय सैकनवतित्रिशतं तदानीम् ॥8॥
अष्टादशेऽस्य समरे समुपेयुषि त्वं दृष्ट्वा पुरोऽथ यवनं यवनत्रिकोट्या । त्वष्ट्रा विधाप्य पुरमाशु पयोधिमध्ये तत्राऽथ योगबलतः स्वजनाननैषीः ॥9॥
पदभ्यां त्वां पद्ममाली चकित इव पुरान्निर्गतो धावमानो म्लेच्छेशेनानुयातो वधसुकृतविहीनेन शैले न्यलैषीः । सुप्तेनांघ्र्याहतेन द्रुतमथ मुचुकुंदेन भस्मीकृतेऽस्मिन् भूपायास्मै गुहांते सुललितवपुषा तस्थिषे भक्तिभाजे ॥10॥
ऐक्ष्वाकोऽहं विरक्तोऽस्म्यखिलनृपसुखे त्वत्प्रसादैककांक्षी हा देवेति स्तुवंतं वरविततिषु तं निस्पृहं वीक्ष्य हृष्यन् । मुक्तेस्तुल्यां च भक्तिं धुतसकलमलां मोक्षमप्याशु दत्वा कार्यं हिंसाविशुद्ध्यै तप इति च तदा प्रात्थ लोकप्रतीत्यै ॥11॥
तदनु मथुरां गत्वा हत्वा चमूं यवनाहृतां मगधपतिना मार्गे सैन्यैः पुरेव निवारितः । चरमविजयं दर्पायास्मै प्रदाय पलायितो जलधिनगरीं यातो वातालयेश्वर पाहि माम् ॥12॥
ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 77 - ಜರಾಸಂಧಾದಿಭಿಃ ಸಹ ಯುದ್ಧಂ ಬಗ್ಗೆ
ನಾರಾಯಣೀಯದ ಎಪ್ಪತ್ತೇಳನೇ ದಶಕ ಮಥುರೆಯ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಸೈರಂಧ್ರಿ (ಕುಬ್ಜೆ)ಯ ಮನೆಗೆ ಕೃಷ್ಣ ಹೋಗಿ ಅವಳ ಬಯಕೆ ಈಡೇರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅಕ್ರೂರನ ಮನೆಗೂ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಮಗಧರಾಜ ಜರಾಸಂಧ ಹದಿನೇಳು ಬಾರಿ ಮಥುರೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಕೃಷ್ಣ ಅವನ ಸೈನ್ಯ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಕಾಲಯವನ ನಗರಕ್ಕೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದಾಗ ಕೃಷ್ಣ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಜನರನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಾಗಿಸಿ, ಕಾಲಯವನನನ್ನು ಗುಹೆಗೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಮುಚುಕುಂದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ ಅವನನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾನೆ. ಹದಿನೆಂಟನೇ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಜರಾಸಂಧನ ಗರ್ವ ತಗ್ಗಿಸಲು ಕೊನೆಯ "ವಿಜಯ" ಕೊಟ್ಟು ಕೃಷ್ಣ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಸರಿಯುತ್ತಾನೆ.
ರಚನೆಕಾರರು: ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ (೧೫೬೦ ರಿಂದ ೧೬೪೬)
ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ದಿನನಿತ್ಯದ ನಾರಾಯಣೀಯ ಪಾರಾಯಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
- ಜರಾಸಂಧನಿಂದ ಸರಿದುದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ "ರಣಛೋಡ್", "ರಣಭೂಮಿ ಬಿಟ್ಟವನು" ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂತು; ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಈ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪೂಜಿತ.
- ಹಳೆಯ ರಾಜ ಮುಚುಕುಂದನಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದವರು ತನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸುಡುವ ವರವಿತ್ತು.
ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಜರಾಸಂಧ ಮಥುರೆಯ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ?
ಹದಿನೆಂಟು ಬಾರಿ.
ಕಾಲಯವನನನ್ನು ಸುಟ್ಟವರು ಯಾರು?
ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ರಾಜರ್ಷಿ ಮುಚುಕುಂದ.
ನಾರಾಯಣೀಯವನ್ನು ಬರೆದವರು ಯಾರು?
೧೫೮೬ರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಪತ್ತೂರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟತಿರಿ.
ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.
ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯಗಳು