MuhurtaNow

ಚಾಣಕ್ಯ ನೀತಿ - ಏಕಾದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ

Chanakya Neethi · ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತಿ ಪಠ್ಯ

ദാതൃത്വം പ്രിയവക്തൃത്വം ധീരത്വമുചിതജ്ഞതാ । അഭ്യാസേന ന ലഭ്യംതേ ചത്വാരഃ സഹജാ ഗുണാഃ ॥ 01 ॥

ആത്മവര്ഗം പരിത്യജ്യ പരവര്ഗം സമാശ്രയേത് । സ്വയമേവ ലയം യാതി യഥാ രാജാന്യധര്മതഃ ॥ 02 ॥

ഹസ്തീ സ്ഥൂലതനുഃ സ ചാംകുശവശഃ കിം ഹസ്തിമാത്രോഽംകുശോ ദീപേ പ്രജ്വലിതേ പ്രണശ്യതി തമഃ കിം ദീപമാത്രം തമഃ । വജ്രേണാപി ഹതാഃ പതംതി ഗിരയഃ കിം വജ്രമാത്രം നഗാ- സ്തേജോ യസ്യ വിരാജതേ സ ബലവാന്സ്ഥൂലേഷു കഃ പ്രത്യയഃ ॥ 03 ॥

കലൌ ദശസഹസ്രാണി ഹരിസ്ത്യജതി മേദിനീമ് । തദര്ധം ജാഹ്നവീതോയം തദര്ധം ഗ്രാമദേവതാഃ ॥ 04 ॥

ഗൃഹാസക്തസ്യ നോ വിദ്യാ നോ ദയാ മാംസഭോജിനഃ । ദ്രവ്യലുബ്ധസ്യ നോ സത്യം സ്ത്രൈണസ്യ ന പവിത്രതാ ॥ 05 ॥

ന ദുര്ജനഃ സാധുദശാമുപൈതി ബഹുപ്രകാരൈരപി ശിക്ഷ്യമാണഃ । ആമൂലസിക്തഃ പയസാ ഘൃതേന ന നിംബവൃക്ഷോ മധുരത്വമേതി ॥ 06 ॥

അംതര്ഗതമലോ ദുഷ്ടസ്തീര്ഥസ്നാനശതൈരപി । ന ശുധ്യതി യഥാ ഭാംഡം സുരായാ ദാഹിതം ച സത് ॥ 07 ॥

ന വേത്തി യോ യസ്യ ഗുണപ്രകര്ഷം സ തം സദാ നിംദതി നാത്ര ചിത്രമ് । യഥാ കിരാതീ കരികുംഭലബ്ധാം മുക്താം പരിത്യജ്യ ബിഭര്തി ഗുംജാമ് ॥ 08 ॥

യേ തു സംവത്സരം പൂര്ണം നിത്യം മൌനേന ഭുംജതേ । യുഗകോടിസഹസ്രം തൈഃ സ്വര്ഗലോകേ മഹീയതേ ॥ 09 ॥

കാമക്രോധൌ തഥാ ലോഭം സ്വാദുശ‍ഋംഗാരകൌതുകേ । അതിനിദ്രാതിസേവേ ച വിദ്യാര്ഥീ ഹ്യഷ്ട വര്ജയേത് ॥ 10 ॥

അകൃഷ്ടഫലമൂലേന വനവാസരതഃ സദാ । കുരുതേഽഹരഹഃ ശ്രാദ്ധമൃഷിർവിപ്രഃ സ ഉച്യതേ ॥ 11 ॥

ഏകാഹാരേണ സംതുഷ്ടഃ ഷട്കര്മനിരതഃ സദാ । ഋതുകാലാഭിഗാമീ ച സ വിപ്രോ ദ്വിജ ഉച്യതേ ॥ 12 ॥

ലൌകികേ കര്മണി രതഃ പശൂനാം പരിപാലകഃ । വാണിജ്യകൃഷികര്മാ യഃ സ വിപ്രോ വൈശ്യ ഉച്യതേ ॥ 13 ॥

ലാക്ഷാദിതൈലനീലീനാം കൌസുംഭമധുസര്പിഷാമ് । വിക്രേതാ മദ്യമാംസാനാം സ വിപ്രഃ ശൂദ്ര ഉച്യതേ ॥ 14 ॥

പരകാര്യവിഹംതാ ച ദാംഭികഃ സ്വാര്ഥസാധകഃ । ഛലീ ദ്വേഷീ മൃദുഃ ക്രൂരോ വിപ്രോ മാര്ജാര ഉച്യതേ ॥ 15 ॥

വാപീകൂപതഡാഗാനാമാരാമസുരവേശ്മനാമ് । ഉച്ഛേദനേ നിരാശംകഃ സ വിപ്രോ മ്ലേച്ഛ ഉച്യതേ ॥ 16 ॥

ദേവദ്രവ്യം ഗുരുദ്രവ്യം പരദാരാഭിമര്ശനമ് । നിർവാഹഃ സർവഭൂതേഷു വിപ്രശ്ചാംഡാല ഉച്യതേ ॥ 17 ॥

ദേയം ഭോജ്യധനം ധനം സുകൃതിഭിര്നോ സംചയസ്തസ്യ വൈ ശ്രീകര്ണസ്യ ബലേശ്ച വിക്രമപതേരദ്യാപി കീര്തിഃ സ്ഥിതാ । അസ്മാകം മധുദാനഭോഗരഹിതം നാഥം ചിരാത്സംചിതം നിർവാണാദിതി നൈജപാദയുഗലം ധര്ഷംത്യഹോ മക്ഷികാഃ ॥ 18 ॥

ಚಾಣಕ್ಯ ನೀತಿ - ಏಕಾದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಬಗ್ಗೆ

ಇದು ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಚಾಣಕ್ಯ (ಕೌಟಿಲ್ಯ)ನಿಗೆ ಆರೋಪಿತ ಸೂಕ್ತಿಗಳ ಚಾಣಕ್ಯನೀತಿಯ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ದಾನಶೀಲತೆ, ಪ್ರಿಯಭಾಷಣ, ಧೈರ್ಯ, ಉಚಿತಜ್ಞತೆ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಗುಣಗಳು ಸಹಜ, ಕೇವಲ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಬಾರವು ಎಂಬ ಶ್ಲೋಕದಿಂದ ಆರಂಭ. ತನ್ನವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪರರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವವನು ಪರಧರ್ಮ ಅನುಸರಿಸಿದ ರಾಜನಂತೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿ, ಜಿಪುಣನ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಜೇನಿಗೆ ದುಂಬಿಗಳು ವಿಷಾದಿಸುವ ಶ್ಲೋಕದಿಂದ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ: ಉದಾರವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟ ಕರ್ಣ ಬಲಿಯರ ಕೀರ್ತಿ ಇಂದಿಗೂ ಉಳಿದಿದೆ, ಕೊಡದೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಧನ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ರಚನೆಕಾರರು: ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಚಾಣಕ್ಯ (ಕೌಟಿಲ್ಯ)ನಿಗೆ ಆರೋಪಿತ

ಯಾವಾಗ ಪಠಿಸಬೇಕು: ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಜ್ಞಾನ (ನೀತಿ)ದ ಓದು ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ನಡತೆ ಕುರಿತ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ?

  • ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಭಾರತೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ದಾನಶೀಲತೆಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉದಾಹರಣೆಗಳು.
  • ಸಹಜ ಸದ್ಗುಣಗಳ ಮೌಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಇದರ ಮೊದಲ ಶ್ಲೋಕ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿತ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಯಾವ ನಾಲ್ಕು ಗುಣಗಳು ಸಹಜ?

ದಾನಶೀಲತೆ, ಪ್ರಿಯಭಾಷಣ, ಧೈರ್ಯ, ಉಚಿತಜ್ಞತೆ.

ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಂತೆ ಯಾರ ಕೀರ್ತಿ ಉಳಿದಿದೆ?

ಉದಾರವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟ ಕರ್ಣ ಬಲಿಯರದು.

ಇದು ಯಾರಿಗೆ ಆರೋಪಿತ?

ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಚಾಣಕ್ಯನಿಗೆ.

ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವಾಣಿಜ್ಯೇತರ.